பொருமல்

பொருமல் porumal, பெ. (n.)

   1. அச்சம்,

 fear.

பொச்சையர் கடனணி பொருமல் கொள்வதே’ (கந்தபு. தருமகோ. 19);

   2. துன்பம்; trouble.

போயதெம் பொரும லென்னா’ (கம்பரா. திருவவ. 25);

   3. அழாது விம்முகை; sobbing.

     ‘ உயிர் போக்கிப் போக்கி புழக்கும் பொருமலான்’ (கம்பரா. மீட்சி, 208);

   4. வயிற்றுப் பொருமல் (பதார்த்த 1358

 flatulence, wind in the stomach.

   5, பூரிப்ப; plumpness.

புந்தி யோங்கு மூவகை பொருமலோ’ (கம்பரா. மீட்சி. 22

   6. பொறாமை; jealousy.

அவன் பேரி: அவனுக்குப் பொருமல் அதிகம்.

     [பொருமு → பொருமல்]

 பொருமல் porumal, பெ. (n.)

   பொருமை யின்மை; impatence.

     “பொருமலை நானெங்கே யுடக்குவேன்”(தெய்வச் விறலிவிடு.239);

     [பொருமு → பொருமல்]

இ. பெ.பா. ஈறு.