பொய்ச்சாட்சி poyccāṭci, பெ. (n.)
1. உண்மைக்கு மாறான சான்று; false testimony.
பொய்ச்சாட்சி சொல்லும் பதர் (குமரே. சத 28);
2. பொய்ச்சாட்சிக்காரன்:
false witness.
[பொய் + skļ sākṣin த.சாட்சி]