பொய்கை

பொய்கை poykai, பெ. (n.)

   1. இயற்கை யிலுண்டான நீர்நிலை; natural spring or pond.

     ‘வாவியும் பொய்கையுங் கண்டீர்.’ (சீவக.337);

   2. நீர்நிலை; tank.

     “பொய்கைவாயிற் புனல்பொரு புதவின்” (பதிற்றுப். 27);

   3. பொய்கையார்,1 பார்க்க களவழிப்பா முன்செய்தபொய்கை (தொல்.பொ.91);

   4. பொய்கையாழ்வார் பார்க்க பொய்கை பூதம் பேய் (பிர.யோத. 11, 9);

     [பொய் → பொய்கை]

 பொய்கை poykai, பெ. (n.)

கோட்டான்

 a kind o owl (யாழ்.அக.);.