பொது

பொது podu, பெ. (n.)

   1. பொதுமையானது.

 that which is common or shared by many, generality, opp to cirappu.

பொது நோக்கான் வேந்தன் வரிசையா நோக்கின் (குறள், 528);

   2. சிறப்பின்மை; lack of distinction.

பொதுக் கொண்ட… வதுவை’ (கலித். 66);.

   3. இயல்பானது; that which is ordinary or general ELa00.

     ‘பொதுவின் மண்ணுயிர்க் குலங்களும்’ (கம்பரா. வருணனை, 30);

   4. வழக்கமானது; that which is usual or natural.

உரை பொதுவே (கம்பரா. முதற். 172);

   5. நடுவுநிலை; neutrality.

அவன் எந்தப் பக்கத்திலும் சேராது பொதுவாயிருக்கிறான்’

   6. ஒப்பு; likeness, equality.

ஒன்றொடு பொதுப்படா வுயர் புயத்தினான் (கம்பரா. நாகபாச. 75);

   7. குறிப்பான பொருளின்மை, (கொ.வ.);

 vagueness.

   8. வெளிப்படையானது:

 that which is public.

   9. மன்று; public place, assembly.

பொதுவிற் றுங்கும் விசியுறு தண்ணுமை (புறநா. 89);

   10. தில்லையம்பலம்; the hall in the temple at chidambaram.

     ‘கோலமார் தருப் பொதுவினில் வருகென (திருவாச 2, 128);

     [ புது → பொது]

வே.க. (பக்.78);

ம. பொது, தெ.பொது (பொத்து);