பொதும்பர்

பொதும்பர் podumbar, பெ. (n.)

   1. மரம் செறிந்த இடம்; thick grove.

     ‘பொழிலின் வியன் பொதும்பரின் (திருக்கோ. 39);

   2.இளமரக்கா; park, pleasure garden.

     “வெயினுழை பறியாக் குயினுழை பொதும்பர்” (பெரும்பாண். 374);

   3. பொதும்பு(சங்.அக);;பார்க்க;see podumbu”

     [பொதும்பு + அர்]