பொட்டையன் poṭṭaiyaṉ, பெ. (n.)
குருடன்,
blind man, ”
பொட்டையாய் புகலாய்.” (தனிப்பா. 17123);.
[பொட்டை → பொட்டையன்]
பெண்வழிச் செல்லும் ஆடவன்; henpecked husband.
[பெட்டையன்→ பொட்டையன்]