பொட்டு

பொட்டு poṭṭu, பெ. (n.)

   , நெற்றியிலிடும் வட்டக்குறி; round mark, red white or black worn on the forehead.

     “பொட்டணியா னுதல் (திருக்கோ. 303);

   2. பொன்னாற் செய்த ஒருவகைத்தாலி; gold ornament in the shape of small metal cups strung together and worn round the neck.

     ‘அரக்கியர் கட்டிய பொட்டுகள் தொட்டறுபட்டிடும் (இராமநா.சுந். 18.);

   3. ஒருவகையணி,

 a kind of jewel.

     ‘திருக்கைப்பொட்டு (S.I.I_ii 16.);

   4. கன்னத்தின் மேற்பொருத்து; temple of the head.

   5. சிறுமை; trifle.

பொட்டான வேர்களும் (இராமநா.);

   6. வட்டவடிவான குறி; dot, spot, mark.

   7. துளி; drop.

மழை ஒரு பொட்டுக்கூட விழவில்லை.

   8. புழு

 worm (பிங்);

   9. பூச்சிவகை

 moth.

பொட்டரித்த ஆடை

   10. பொட்டுப்பூச்சி (வின்.); பார்க்க:

   11. ஒன்று என்னும் எண்ணைக் குறிக்கும் புள்ளி; dot, representing one.

   12, தகுதியின்றிப் பிறரை ஏமாற்றிப் பெறும் நன்மதிப்பு (வின்);; repute or esteem obtained by imposing on others.

   13. நுழைவழி (வின்.);; hole or opening to creep through, as in a hedge.

தெ.க. பொட்டு

     [பொள்+து= பொட்டு]

 பொட்டு poṭṭu, பெ. (n.)

   1. உழுந்து முதலி தவசங்களின் தோலோடு கூடிய சிறுதுக

 chaft, husk with particles of grain.

   2. பொ; dust.

குலக்கிரி பொட்டெழ திருப்பு. 74

   3. பொடுகு; dan druff = அவந்தலை பொட்டெழுந்திருக்கிறது.

     [பொற்று → பொட்டு]