பொச்சை

பொச்சை poccai, பெ, (n.)

   1. காடு; forest copse.

     “பொச்சையிடை.வெட்டுங்கொலை வேடர் (திருப்பு:7);

   2. கரிகாடு (பிங்);; burnt jungle (பங்);

   3. சிறுமலை (சூடா);; hillock.

   4. மலை (திவா.);

 hill mountain.

   5.புழுக்கூடு.

 nest of insects.

     ‘பொச்சையிற் கையிடாதே’ (வின்);

     [பொற்றை→ பொச்சை]

 பொச்சை poccai, பெ. (n.)

   குற்றம்; fault.

     “பொச்சையர் கடனணி பொருமல் கொள்வதே(கந்தர்.தருமகோ.19);

     [பொச்சம் → பொச்சை]

 பொச்சை poccai, பெ. (n.)

தொப்பை வயிறு,

 paunch, pot-belly.

     ‘பொக்சையிட்டுப்பாந்தமாக வவன் வளர்ந்து (ஆதியூரவதானி.8);

தெ. பொட்ச. க. பொஜ்ஜெ