பொங்கர்

பொங்கர் poṅgar, பெ. (n.)

   1. மரக்கொம்ட; branch of a tree.

வேங்கை யிருஞ்சினை பொங்கர் (மதுரைக்,296);

   2. மலை;(பிங்);

 hil mountain.

   3. சோலை;(சிலப்,10,69,உரை

 grove.

   4. இலவு (பிங்);,

 red-flowered sil) cotton tree.

   5. வாடற்பூ; faded flower.

     “தாதுசோர் பொங்கர் (சிலப்.10,69);

     [பொங்கு → பொங்கள்]