பொக்கை

பொக்கை pokkai, பெ. (n.)

   1. சிறுதுளைite

 hole, crack.

   2, மூளியாயிருக்கை,

 having a part deformed, dented or broken.

   3. நோய் முதலியவற்றின் நொறுங்கு; grit.

   4. குற்றம்; fault blemish.

     “நீடுபொக்கையிற் பிறவியைப் பழித்து:” (தேவா.242.10);

     [ பொ→ பொக்கை]

 பொக்கை pokkai, பெ. (n.)

மோர்க்கூழ் (இ.வ.);,

 porridge.

     [ புற்கை- பொக்கை]