பொக்கன்

பொக்கன் pokkaṉ, பெ. (n.)

   தோற்றப் பொலிவுள்ளவன்; man of fine appearance,handsome man.

துடியிடையாள் துனை முலைக்குச் சேர்வதாகும் பொக்கான்காண்’ (தேவா,619.2);

     [ பொக்கம்→ பொக்கன் ]