பைங்கூழ் paiṅāḻ, பெ. (n.)
1. இளம்பயிர்; tender crops.
“பைங்கூழ் களைகட் டதனெடு நேர் (குறள்.550);
2. விளைநிலம்; cultivated land.
உமிழ்வோ டிருபுலனுஞ் சோரார் (ஆசாரக்.33);
3. நோய்;(சது.);
disease.
[பை + கூழ்]