பேரின்பம் pēriṉpam, பெ. (n.)
1. மேலான இன்பம் (பிங்);; supreme bliess.
“அளவில் பேரின்பத் தடியரோடிருந்தமை” (திவ். திருவாய். 10.3.1);
2. வீட்டின்பம்; heavenly bliss, salvation.
‘பேரின்பத் தோங்கும்….. நாதப்பறை” (திருவாச.198);.
[பெரு→பேர்+இன்பம்]