புட்குரல் puṭkural, பெ. (n.)
நற்குறி, தீக்குறியாகக் கருதப்படும் பறவையொலி; cry of birds. especially omen-birds.
‘ஒருவன் புட்குரன் முன்னங் கூறினான்’ (சீவக.415);.
[புள் + குரல்]