புஞ்சம் puñjam, பெ. (n.)
1. திரட்சி, குவியல்; collection, heap, quantity, lump.
“சலஞ்சலப்புஞ்சமும்” (கல்லா.59,18);.
2. கூட்டம், கும்பல்; flock, crowd, swarm.
” புட்குல புஞ்சம்” (இரகு.திக்குவி.266);
3. நெசவில் 240 இழை கொண்ட நூற்கொத்து; 4. நெய்த ஆடையின் அளவு வகை; cloth of the length of 36 cubits and 38 to 44 inch in width and 14 lbs in weight.(M.M.707);.
க. புஞ்சி, து. புஞ்ச புஞ்சொ
[புல் → புள் → பிள் → பிழம் = திரட்சி, வடிவு. புல் → (பிள்); → (பிண்டு); → பிண்டம் = தொகுதி, முழுமை, உடம்பு. புல் → பல் → பலா = பரும் பழமரம். புல் → புன் → (புன்சு); → புஞ்சம்]
த. புஞ்சம்→ Skt. Puñija.