பழைஞ்சோறு

பழைஞ்சோறு paḻaiñjōṟu, பெ. (n.)

   பழஞ்சோறு பார்க்க;     “பாம்புஞ் சனியுமுடனேற் பழைஞ்சேறாம்” (சினேந்.247.); see {palaiarய}

     [பழைமை → பழை + சோறு]