பழுமரம் paḻumaram, பெ. (n.)
1. பழுத்தமரம்; tree laden with fruit.
“யாணர்ப் பழுமரம் புள்ளிமிழ்ந்தன்ன” (புறநா.173.);
2. ஆல் பார்க்க;see {àl}
banyan.
“பழுமரப்பறவை” (சிவக.828.);
“இலைத்தலைய பழுமரத்தின் மிசை” (திருவிளை. பழியஞ். 8.);
[பழு + மரம்]