பழுனிய

பழுனிய paḻuṉiya, வி.அ. (adj.)

   1. பருவ முதிர்ந்த; to ripe.

     “வண்டுபடப் பழுனிய தேனார் தோற்றத்து” (மதுரைக்.475.);

   2. முற்றுப் பெற்ற

 to mature.

     “நைவளம் பழுனிய பாலைவல்லோன்” (குறிஞ்சி.146.);

     [பழு → பழுனிய]