பழுதை

பழுதை paḻudai, பெ. (n.)

   1. வைக்கோற்புரி; thick twist of straw, used as a rope.

     “பழுதை யெடுத் தோடி வந்தான் பார்” (தனிப்பா.54,105.);

   2. கயிறு;(பிங்.);; rope.

   3. பாம்பு; snake, as resembling straw. (இ.வ.);

     ‘பழுதை என்று கிடக்கப்படவுமில்லை;

பாம்பு என்று நினைக்கப்படவுமில்லை” (பழ.);

     ‘பழுதை என்று மிதிக்கவும் முடியவில்லை; பாம்பென்று தாண்டவும் முடியவில்லை’ (பழ.);

     [வல் → பல் → பலு → பழு → பழுதை]

 பழுதை paḻudai, பெ. (n.)

வளர்ச்சியிற்ற கத்தலை மீன் (குமரி.மீன.);

 matured kattalai fish.