பழிப்பு

பழிப்பு paḻippu, பெ. (n.)

   1. இகழ்ச்சி, அவமதிப்பு; scorn, contempt, blasphemy.

     “பழிப்பரு நலனும் பண்பும்”,

     “பெறுவது பழிப்பால்

     ” (கம்பரா. படைக்காட்சி. 50.);

   2. குறளை; slander.

   3. குற்றம்; blame, guilt.

   4. குறை; defect.

     “பன்னிரு படலம் பழிப்பன்றுணர்ந்தோர்” (பு. வெ. சிறப்புப்.);

     [பழி → பழிப்பு]

க. பழிவு