பழிச்சு

பழிச்சு1 paḻiccudal,    5. செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. புகழ்தல்; to praise, extol, eulogise.

     “விறலியர் கை தொழுஉப் பழிச்சி” (மதுரைக். 694.);

   2. வணங்குதல்; to adore, worship.

     “கைவல் விளையர் கடவுட்பழிச்ச” (பதிற்றுப். 41, 6.);

   3. வாழ்த்துதல்; to bless.

     “பரவும் பழிச்சும் வழுத்தின் பொருள” (தொல்.உரி.84.);

     “நிற்பழிச்சிச் சேறும்” (புறநா. 113.);

   4. கூறுதல்; to announce, tell.

     “பொருளினிப் பழிச்சுகின்றதே” (சீவக. 3041.);

     [வழுத்து→ பழிச்சு → பழிச்சு-,]

 பழிச்சு2 paḻiccu, பெ. (n.)

   போற்று (தொல். சொல். 382.);; praise, adoration.

     [வழித்து → பழிச்சுதல் → பழிச்சு]