பழசு paḻcu, பெ. (n.)
நாட்பட்டது; that which is old or damaged by time.
“தேன் அல்பமுமாய்ப் பழசுமாயிருக்கும்” (திவ். திருநெடுந், 26,வியா,226.);
க. பழசு
[பழமை → பழசு]