நோ

நோ1 nō,    நகரமெய்யும் ஓகார உயிரும் சேர்ந்து பிறந்த உயிர்மெய் எழுத்து; the compound of ‘n’ and ‘o’

     [ந் + ஒ – நோ. இஃது ஒரெழுத்து ஒரு சொல்லாகவும் (ஒருமொழியாகவும்); வரும்.]

 நோ2 nōtal,    17 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. நோவுண்டாதல்; to feel pain ache, suffer. smart.

கால் நொந்தது.

   2. வருந்துதல்; to be grieved, distressed in mind, to feal.

     “ஊரன்மீ தீப்பறக்க நொந்தேனும் யானே.” (நாலடி,389);.

     “நோதல் எவன்மற்று நொந்தார்என்று அஃது அறியும் காதலர் இல்லா வழி” (குறள்,1308);.

   3. துன்பத்தைச் சொல்லுதல்; to complain.

     “நோவற்க நொந்த தறியார்க்கு” (குறள்,877);.

   4. சமைத்த வுண்டி பதனழிதல்; to be injured, bruished, as a plant, fruit;

 to be spoiled, as boiled rice.

     “நொந்தன்னம்” (பதார்த்த.1459);.

சோறு நொந்துபோய் விட்டது. (உ.வ.);.

   5. வறுமைப்படுதல்; to be impoverished, to grow poor.

நொந்த குடி.

   6. துன்பப்படுதல்; to suffer.

   7. மெலிதல்; to lean.

   8. நொய்ய தாகுதல்; to light.

   9. தளர்தல்; to loose.

   ம.நோ(க);. க.நோ;   தெ.நொச்சு, நொகுலு;   கோத. நொவு;   துட. நு;   து. நோபுனி;   கொலா. ஒய் (wound);;   நா(ச);. ஒய் (to be painfufu);;   பர். நொவ்;   கட. நொய் (to be painful);;   கோண். நொய்யாநா;   கூ. நோவ;   குவி. நோகி;   குரு. நுஞ்ச்நா;மா. நுந்சே.

     [நுள் → நொள் → நொய் → நோய் → நோ → நோ-தல்(சு.வி.40);. நுள் = சிறுமை, மென்மைதுன்பம்]

வறுமையும் நோய் போன்ற துன்பமாகக் கருதப்படுவதால், நோய் நொடி யென்றும், நோவு நொடி என்றும் இணைத்துச் சொல்வது மரபு.

 நோ3 nōtal,    15 செ.குன்றாவி. (v.t)

   வெறுத்தல்; to hate.

     “ஏதிலரை நோவதெவன்” (நீதிநெறி.25);.

     [நோய்1 → நோ → நோ-தல்.]

 நோ4 nō, பெ. (n.)

   1. வலி; aching, pain, smart.

   2. துன்பம்; distress, grief.

     “திறன் அல்ல தற்பிறர் செய்யினும் நோநொந்து அறன் அல்ல செய்யாமை நன்று” (குறள்,157);.

   3. நோய் (வின்.);; Illness.

   4. சிதைவு (வின்.);; injury, bruise, as in the body, a tree, a fruit.

   5. நலிவு, வலிமைகுறைவு; weakness, infirmity.

     [நோய்1 → நோ.]