நோவுசாத்து-தல்

நோவுசாத்து-தல் nōvucāddudal,    5 செ.கு.வி. (v.i.)

   பெரியோர் நோய்வாய்ப்படுதல்; to suffer from disease, as eminent religious persons.

     “யமுனைத் துறைவர் திருமேனியிலே நோவுசாத்திக் கொண்டிருக்க” (குருபரம்.241);.

     [நோவு + சாத்து-தல். சாத்துதல் = நோயால் தாக்கப்படுதல்.]