நோற்கிற்பவர் nōṟkiṟpavar, பெ. (n.)
1. பொறுப்பவர்; endured person.
“துறந்தாரிற் றூய்மை யுடைய ரிறந்தார்வா யின்னாச்சொ னோற்கிற் பவர்” (குறள்,159);.
2. தவஞ்செய்யவல்லார்; ascetics.
“சுடச்சுடரும் பொன்போலொளி விடுந் துன்பஞ்சுடச்சுட நோற்கிற் பவர்” (குறள்.267);
[நோல் → நோற்கிற்பவர். நோல்தல் = பொறுத்தல்]