நோன்பு

நோன்பு nōṉpu, பெ. (n.)

   1. ஆன்மாவின் தூய்மைக்காக ஒரிருவேளை அல்லது நாள் முழுமையும் உண்ணாதிருக்கை; ceremonial fasting, abstinence from food.

     “பூவனந் தடம் வகுத்து நோன்புமுறை போற்றி” (சேதுபு. பாவநா.19);.

     “நோன்பு என்பது கொன்று தின்னாமை” (பழ.);.

   2. தவம்; penance, religious austerity.

     “மாயிரு நோன்பினை யியற்றி” (கந்தபு. தக்கன்மக.5); (சூடா.);

   ம. நோன்பு;க., து. நோம்பு.

     [நோன் → நோன்பு = உண்ணும் உணவு வேளையைக் குறைத்தோ சில எளிய உணவை மட்டும் உண்டோ இறைவனை நினைத்துச் செய்யும் வழிபாடு.]