நொங்கு

நொங்கு1 noṅgudal,    5 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   விழுங்குதல்; to swallow.

     “திங்களிரு நொங்க” (தேவா.1157, 3);.

ம. நொங்ஙு

     [நுல் (துளை); → நுள் → நுழு → நுகு → நுங்கு → நொங்கு → நொங்கு-தல்]

 நொங்கு2 noṅgudal,    5 செ.கு.வி. (v.i.)

   மெலிதல்; to become weak and emaciated.

     “அங்கமு நொங்குதே” (கணம் கிருஷ்ணையர்.1:2);.

     [நுல் = மென்மை, சிறுமை, நுண்மை. நுல் → நுள் → நுளு → நுழு → நுகு → நுங்கு → நொங்கு → நொங்கு-தல் (வே.க.);]

 நொங்கு3 noṅgu, பெ. (n.)

   பனை நுங்கு; pulpy kernel of a tender palmyra fruit.

     [நூங்கு → நொங்கு]