நொக்கு1 nokkudal, 5 செகுன்றாவி. (v.t.)
1. உண்ணுவதால் குறையச் செய்தல்; to reduce by eating, as the quantity of grain.
“பன்றி தினைப் புனத்தை நொக்குகை யினாலே” (மலைபடு. 103. உரை);.
2. அடித்தல்; to beat.
“சுக்குமாந்தடி கொண்டு நொக்கி விடுவான்” (நந்த. கீர்த்);.
3. மிகுதியாகத் திட்டுதல் (இ.வ.);; to abuse violently.
[நுல் (துளை); → நுள் → நுழு → நுகு → நொகு → நொக்கு → நொக்கு-தல். (வே.க.);]
நொக்கு2 nokku, பெ. (n.)
வெடிப்பு (யாழ்.அக.);; fissure, cleft.
[நுல் (துளை); → நுள் → நுழு → நுகு → நொகு → நொக்கு]