நேர்மை

நேர்மை1 nērmai, பெ. (n.)

   1. செம்மை; straightness, directness.

     “முக்கணிறை நேர்மையாய்க் கைக்கொண்டு போதிப்பதாச்சு” (தாயு.சு.க.வா.9);.

   2. உண்மை (வின்.);; faith fulness, fidelity, honesty.

இந்தச் செயலில் அவன் நேர்மையாய் நடந்து கொண்டான்

   3. முறைமை (நீதி);; impartiality; justness propriety.

   4. அறம்; morality, virtue.

   5. நுண்மை (ஐங்குறு.அரும்.);; fineness, thinness, minuteness.

   6. திருத்தம் (வின்.);; accuracy, exactness,correctness.

   7. சமம் (சீவக.835);; equality; uniformity.

   8. இசைவு (யாழ். அக.);:

 harmony, agreement.

   9. நன்னிலை; good condition.

அந்தக் குடும்பம் நேர்மையோடு இருக்கிறது.

   10. இணக்கம்; friendship, familiarity.

அவனுக்குமிவனுக்கும் நேர்மையில்லை.

     [நேர்1 → நேர்மை, தன் நலத்துக்காக பொய் சொல்லுதல், ஏமாற்றுதல் போன்ற முறைகளைக் கையாளாத உண்மை நிலை; உண்மையைச் சொல்லி வெளிப்படையாக நடந்துகொள்ளும் தன்மை.]

 நேர்மை2 nērmai, பெ. (n.)

   நிகழ்வு, நிகழ்ச்சி (சம்பவம்);; occurence.

     “இதுகண் டிந்நேர்மை புதிதென்றதிசயித்தான்” (மகாராசாதுறவு,111);.

     [நேர் → நேர்வு → நேர்மை]