நேர்மாறு

 நேர்மாறு nērmāṟu, பெ. (n.)

   சொல்லுவதற்கு முற்றும் எதிரானது; just opposite.

குணத்தில் அவன் மனைவி அவனுக்கு நேர்மாறு. நான் சொல்லுவதற்கு நேர்மாறாக எதையாவது சொல்லாதே. எதிர்பார்த்தலுக்கு நேர்மாறாக உன் செயல் அமைகிறது.

     [நேர் + மாறு]