நேர்ப்பம் nērppam, பெ. (n.)
1. இயற்கை மூலம் (பிரகிருதி); (ஈடு, 8.1:6);; primordial matter.
2. திறமை (சாமர்த்தியம்);; skill, ability.
“சுழற்றிய நேர்ப்பம் இருந்தபடி” (திவ். இயற். திருவிருத். 51, வியா.);.
[நேர்1 → நேர்ப்பு + அம்.]