நேர்பாடு

நேர்பாடு nērpāṭu, பெ. (n.)

   1. தற்செயலான நிகழ்ச்சி; chance occurrence.

     “காட்டகத்து விழுப்பொருள் எடுத்துக் கொண்டாற் போன்ற தொரு நேர்பாடன்று” (புறநா. 70, உரை);.

   2. வழிவகை (உபாயம்);; means, method.

     “தங்கணிடந்தப்பிற் காணுநேர்பா டெண்ணு வார்” (பெரியபு. கண்ணப். 182);.

   3. உடன்பாடு, இயைபு (வின்.);; consent, compliance.

   4. முறைமை, அறம் (நீதி);; justice.

     “கோணே நேர்பாடாயிருந்தான்” (பாரத. குது. 227);.

   5. நீளம் (திவா.);; length.

   6. நேர்த்திக்கடன் (இ.வ.); பார்க்க; nërtii-k-kadan.

     [நேர் + பாடு, பாடு = நிகழ்ச்சி, முறைமை]