நேர்த்தி

நேர்த்தி nērtti, பெ. (n.)

   1. சிறப்பு; excellence, elegance.

     ‘பாடின கவியின் நேர்த்தி இது’ (ஈடு, 3.9: 4);.

அவர் கதை சொல்லும் நேர்த்தி சிறந்தது.

   2. திருத்தமுள்ளது; that which is correct, equitable or just.

   3. நேர்த்திக்கடன் பார்க்க;see nért-k-kadan.

   4. முயற்சி; effort. labour.

     ‘பெறுகிறபேற்றின் கனத்தையும் இவனுடைய நேர்த்தியில் அல்பதையையும் பார்த்து’ (ஈடு, 3.3:6);.

   5. பொருத்தனை, கடனுக்கு நேர்ந்துகொள்கை; vow.

   6. நேரான நிலை; Straight.

   7. திருந்திய நிலை; correctness, perfectness.

     [நேர் → நேர்த்தி = ஒன்றின் தோற்றத்தில், அமைப்பில், செயலில் வெளிப்படும் சிர் ஒழுங்கு, அழகு முதலியவை வாய்ந்த சிறப்பான தன்மை.]