நேர்சீர்

நேர்சீர் nērcīr, பெ. (n.)

   1. ஒழுங்கு (யாழ்ப்.);; due order, proper condition, propriety.

   2. மனவொற்றுமை (யாழ்ப்.);; amitableness.

   3. தகுதிக்கேற்ப நடக்கை; adaptability.

நேர்சீராகப் போக வேண்டும்.

     [நேர் + சீர். சீர் = அழகு, நன்மை, தலைமை, புகழ், மதிப்பு, இயல்பு. நேர்மை, ஒழுங்கு.]