நேர்கட்டி

நேர்கட்டி nērkaṭṭi, பெ. (n.)

   ஒருவகை மணப்பொருள்; a kind of frankincense.

     ‘நேர்கட்டி செந்தே னிரியாசங் கற்பூரம், ஆர மகிலுறுப்போ ராறு’ (சீவக. 534. உரை);.

     [நேர்1 + கட்டி. கட்டி = இறுகிய மணப் பொருள்]