நேயம்

நேயம்1 nēyam, பெ. (n.)

   1. அன்பு; love. affection.

     “நேயத்தாய் நென்ன லென்னைப் புணர்ந்து” (திருக்கோ. 39);.

     “நன்னேயமுடன் பூசிப்போர்” (சிவரக.நந்திநமனு.14);.

   2. இறைப்பற்று; piety, devotion.

     “நேயத்தே நின்ற நிமல னடிபோற்றி” (திருவாச. 1:13);.

   3. நெய் (பிங்.);; ghee.

   4. எண்ணெய் (பிங்.);.

 oil.

   5. நன்மை (யாழ்.அக.);; good, benefit.

பிரா.நே.அம், வ. ஸ்நேஹ.

     [நுள் → (நெள்); → நெய் → நேய் → நேயம். (வே.க.); = நெய்போல் ஒட்டும் குணமாகிய அன்பு, ஒ. நோ பசை → பாசம் = அன்பு. நீரம் → ஈரம் = அன்பு. நெள் → நெய் → நே → நேயம்(வ.மொ.வ);. நேயம் → நேசம் → நேசன் (மு. தா.);. நுல் = இளமை, மென்மை. நுல் → நுள் → நண்பு → நட்பு. (நுள்); → நள் → (நய்); நய → நயத்தல் = அன்பு செய்தல்]

வடவர்காட்டும் ஸ்நிஹ் (ஒட்டு); என்னும் மூலம், நெய் என்னும் தென்சொற்றிரியே. snow என்னும் ஆங்கிலச் சொல் ஸ்நேஹ என்பதனோடு தொடர்புள்ள தாயின், அதற்கும் தென்சொல்லே அடிமூலமாக இருத்தல் வேண்டும். (த.ம.);

 நேயம்2 nēyam, பெ. (n.)

   நிலப்பனை (மலை.);; a plant common in sandy situations.

     [நேமியம் → நேயம். நேமி + அம் → நேமியம். மி-இடைக்குறை, நே+(ய்); அம்-நேயம்]