நேசி

நேசி1 nēcittal,    4.செ. குன்றாவி. (v.t.)

   1. அன்புவைத்தல்; விரும்புதல்; to love.

     “நேசிக்குஞ் சிந்தை” (தாயு. உடல்பொய். 32);.

     “நேசித்தரு நூன் முறை” (சேதுபு.சங்கர.84);

அனைத்து உயிர்களையும் நேசிக்க வேண்டும். அம்பிகாபதி அமராவதியை உயிருக்குயிராய் நேசித்தான்.

   2.காதலித்தல்; to love of the opposite sex.

   3. ஆர்வங் கொள்ளுதல்; to affect.

     “நேசித்து ரசவாத வித்தைக் கலைந்திடுவர்” (தாயு. பரிபூர);.

     [நேசம் → நேசி → நேசி-த்தல்.]

 நேசி2 nēci, பெ. (n.)

   1. அன்புடையவள் (யாழ்.அக.);, காதலி; female friend.

   2. அன்பன்; friend,companion, husband, lover.

     [நேசம் + இ- நேசி. இல்லாளி-என்பதில் ஆண், பெண் குறிக்கும் ஈறாய் வந்த இகர ஈறு போன்றது. இது. நேசி2 – love – முன்னிலை ஏவல்]