நெற்றி

நெற்றி1 neṟṟi, பெ. (n.)

   1. தலைமுடிக்குக் கீழும் புருவங்கட்கு மேலுமுள்ள முகத்தின் பகுதி, நுதல்; forehead.

     “கண்சுமந்த நெற்றிக்கடவுள் கலிமதுரை” (திருவாச. 8:8);,

     “மறங்கொள் சேரி மாறுபொரு செருவின் மாறா துற்ற வடுப்படுநெற்றி” (மதுரைக்.594,595);.

     “நெய்துடிந்தட்ட விளரூன் அம்புகை எறிந்த

நெற்றிச் சிறுநுண் பல்வியர் பொறித்த குறுநடைக் கூட்டம் வேண்டுவோரே” (நற்.41);.

     “தொகுசெந் நெற்றிக் கணங்கொள் சேவல்” (குறுந்.107);.

     “நெற்றி விழியா நிறைத்திலக மிட்டாளே.” (பரிபா. 11:99);.

     “சுடர்விரிந் தன்ன சுரிநெற்றிக்காரி விடரியங் கண்ணிப் பொதுவனைச் சாடிக்குடர் சொரியக் குத்திக் குலைப்பதன் தோற்றங்காண்” (கலித்.101);.

     “நெற்றிச்சிவலை நிறையழித்தான் நீண் மார்பில்” (கலித்.104);.

     “வள்ளுருள் நேமியான் வாய்வைத்த வளைபோலத் தெள்ளிதின் விளங்குஞ் சுரி நெற்றிக் காரியும்” (கலித்.105);.

     “எல்லித் தங்கிக் குடுமி நெற்றி நெடுமரச் சேவல் தலைக்குரல் விடியல் போகி” (அகநா. 87);.

     “மகர நெற்றி வான்றோய் புரிசைச் சிகரந் தோன்றாச் சேணுயர் நல்லில்” (அகநா. 181);.

     “குடுமிநெற்றி நெடுமாத் தோகை” (அகநா. 194);.

     “தளிர்புரை கொடிற்றிற் செறிமயிர் எருத்திற் கதிர்த்த சென்னிக் கவிர்ப்பூ அன்ன நெற்றிச் சேவல் அற்றம் பார்க்கும்” (அகநா. 367);.

     “பருத்திப் பெண்டின் சிறு தீ விளக்கத்துக் கவிர்ப் பூ நெற்றிச் சேவலின் தணியும் அருமிளை இருக்கை” (புறநா. 326);.

     “கானல் மேய்ந்து வியன் புலத்து அல்கும் புல்வாய் இரலை நெற்றி அன்ன” (புறநா. 374);.

     “கயலெழுதிய இமய நெற்றியின் அயலெழுதிய புலியும் வில்லும்” (சிலப். 17:1);.

     “நெற்றிச் செகிலை யடர்த்தாற் குரியவிப் பொற்றொடி மாதராள் தோள்” (சிலப். 17-கொளு.-2);.

     “மாலை நெற்றி வான்பிறைக் கோட்டு” (மணிமே. 19:19);.

   2. முன்பகுதி; front.

     “நிடதத்தி னெற்றி” (கம்பரா. மருத்து.17);.

   3. உச்சி; top.

     “கமுகினெற்றிப் பூமாண்ட தீந்தேன் றொடை” (சீவக.31);.

     “நீளுறு மேருவி னெற்றிமுற்றிய” (கம்பரா. சடாயுகாண்.7);.

   4. வானம்; sky.

     “நெறிந்தன மாசுன நெற்றியே” (தக்கயாகப். 524);.

   5. கட்டடத்தின் மேனிலை முகப்பு; front side of the storey of a building, facade.

   6. தண்டிகை முதலியவற்றின் தலைப்பு (வின்.);; end or extremity of a board, timber etc.

   7. மரத்திலிருந்து கிளைகள் பிரிகின்ற இடம் (வின்.);; the upper part of the trunk of a tree where it branches off.

   8. முன்னணி,

   முன்படை; van of an army.

     “நெற்றியி லரக்கர் பதிசெல்ல” (கம்பரா. ஒற்றுக்கேள்வி. 6);.

     “தனியனெற்றி யிற்சார்வலென்றனன்” (கந்தபு. அசுரர்யா. 3.);

   9. தலை; head.

     “முகிற்றழிஇயசும்பறாத நெற்றிய” (சீவக. நாமக.71);.

   10. முகம்; face.

     “சோலை நெற்றியிற்றொடுத்த” (கூர்மபு. அட்ட 18);.

   ம. நெற்றி;   க.தெ.,து. நெத்தி;   துட. நித்தி;   கோத. நெக் (nec);;   குட. நெத்தி;கொலா.

   நெத்தி;   நா. நெத்தி;   கோண். நேக் (nec);;மா. நெபெ.

     [நூல்(முன்மை); → நொல் → நெல் → நெறி → நெற்றி.]

 நெற்றி2 neṟṟi, பெ. (n.)

   முயற்சி; effort.

     “நெற்றி அல்பமாய்ப் பலம் கணக்கப்பெறுமதிறே” (ஈ.டு,9.1:4);.

     [நெற்று + இ. எண்ணம் நெற்றாகியதும் முயற்சி தொடங்கும்.]

 நெற்றி3 neṟṟi, பெ. (n.)

   நடு; middle,

     “காலை நெற்றியி லகிலமுஞ்சுடு கனலிகுறைபட” (தக்கயாகப். 334);.