நெற்றிக்கை

நெற்றிக்கை neṟṟikkai, பெ. (n.)

   முன்படை; van of an army.

     “இவற்றுக்கெல்லாம் நாம் நெற்றிக் கையன்றோ” (ஈடு, 7. 7:7);

   2. மேற்கூரை தாங்கும் எதிர்க் கைமரம் (வின்.);; couple or chevron of a roof.

     [நெற்றி + கை. நெற்றி போன்று மேற் கூரையைத் தாங்கும் (கைபோன்ற); மரம்.]