நெறுக்கிடல் neṟukkiḍal, பெ. (n.)
நெறுக்கென்று ஒடிகை (யாழ்ப்.);; snapping.
[நெறு → நெறுக்கு + இடல். நெறு = ஒசை நெறுக்கென்று ஒசை கேட்கும்படி ஒடிதல். நெருக்கு → நெறுக்கு – பிழைவழக்கு.]