நெறிமாறு-தல் neṟimāṟudal, 5 செ.கு.வி. (v.i.)
வழிதப்புதல்; to lose one’s way.
“நொந்து நெறிமாறி வந்த விருந்தும்” (திரிகடு.69);.
[நெறி4 + மாறு-, மாறுதல் = வேறுபடுதல், நீங்குதல்]