செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி

 ரூடி rūṭi, பெ.(n.)

   இடுகுறிப் பெயர்; term used in its conventional sense.

     [Skt. {} → ரூடி]

ரூட்டி rūṭṭi, பெ.(n.)

   தொந்தரை; annoyance;

 trouble.

     “ரூட்டி செய்தல் தேதென்று” (விறலிவிடு.855);

     [Skt. {} → ரூட்டி]

 ரூட்டியடி-த்தல் rūḍḍiyaḍittal, செ.குன்றாவி.(v.t.)

   தொந்தரை செய்தல்; to cause annoyance.

     [Skt. {} → ரூட்டியடி]

 ரூபகதாளம் rūpagatāḷam, பெ.(n.)

   ஏழு தாளத்தொன்று; a variety of time measure, one of catta-{}.

த.வ. உருவகத்தாளம்

     [Skt. {} → ரூபகதாளம்]

ரூபகம் rūpagam, பெ.(n.)

   1. உருவகம்; metapher.

   2. ரூபகதாளம் பார்க்க;see {}.

   3. பத்துவகைப்பட்ட நாடகம்; drama of which there are ten species.

     [Skt. {} → ரூபகம்]

ரூபம் rūpam, பெ.(n.)

   1. உருவம்; form, appearance, figure likeness.

   2. ஒளியாகிய புலன்; sense of sight.

   3. அழகு; beauty.

     [Skt. {} → ரூபம்]

 ரூபலாவண்ணியம் rūpalāvaṇṇiyam, பெ. (n.)

   வடிவழகு; beauty of form, loveliness.

     [Skt. {} → ரூபலாவண்ணியம்]

 ரூபவதி rūpavadi, பெ.(n.)

   வடிவழகுள்ளவள்; beautiful, handsome woman.

த.வ. வடிவழகி

     [Skt. {} → ரூபவதி]

 ரூபா rūpā, பெ.(n.)

ரூபாய் பார்க்க;see {}.

     [Skt. {} → ரூபா]

ரூபாய் rūpāy, பெ.(n.)

   ஒரு தோலா எடையுள்ள வெள்ளி நாணயவகை; a current silver coin of 180 gr, composed of 165 parts pure silver and 15 parts alloy=1 tola in weight.

த.வ. வெண்பொன்

     [Skt. {} → ரூபாய்]

 ரூபாவதி rūpāvadi, பெ.(n.)

   மேளகர்த்தாக்களு ளொன்று; a primary {}.

 ரூபாவரி rūpāvari, பெ.(n.)

   தோட்டக்கால்களுக்கு விதிக்கும் வரிவகை; a special tax on garden lands.

ரூபி1 rūpittal, செ.கு.வி. (v.i.)

   மெய்ப்பித்தல்; to prove, demonstrate.

     [Skt. {} → ரூபி]

 ரூபி2 rūpi, பெ.(n.)

   1. உருவமுடையது; that which has shape, visible object, as having form.

   2. அழகுடையவன்/ள்; handsome, well-shaped person.

     [Skt. {} → ரூபி]

 ரூப்காரி rūpkāri, பெ.(n.)

   வழக்கு நடவடிக்கை; judicial proceeding.

     [Persn. {} → ரூப்காரி]

 ரூப்ரூப் rūprūp,    து.வி.(adv.) முன்னிலையில்; in person, in one’s presence, personally, face to face.

     [Persn. {} → ரூப்ரூப்]

 ரூலர் rūlar, பெ.(n.)

   கோடு இடுதற்குதவுங் கோல்; ruler.

த.வ. கோட்டுக்கோல்

     [E. ruler → ரூலர்]

 ரூல்கட்டை rūlkaṭṭai, பெ.(n.)

ரூலர்(இக்.வ); பார்க்க;see {}.

     [E. rulle → ரூல்+கட்டை]

ரூல்கம்பு rūlkambu, பெ.(n.)

ரூலர் பார்க்க;see {}.

     [E. rule+ கம்பு1 → ரூல்+கம்பு]

ரூல்கழி rūlkaḻi, பெ.(n.)

ரூலர்(சிக்.வ.); பார்க்க;see {}.

     [E. rule+ கழி4 → ரூல்+கழி]

ரூல்தடி rūltaḍi, பெ.(n.)

ரூலர் பார்க்க;see {}.

     [E. rule+ தடி2 → ரூல்+தடி]