செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி

 ரீகர் rīkar, பெ.(n.)

   கரிசல்தரை; black cotton soil.

     [U. {} → ரீகர்]

 ரீங்காரம் rīṅgāram, பெ.(n.)

   வண்டு முதலியவற்றின் நீள்மென் ஒலி; humming as of bees.

ரீதி rīti, பெ.(n.)

   1. நிலைமை;     “காலரீதி” state, condition.

   2. முறை; mode, method, model, system.

     [Skt. {} → ரீதி]

 ரீதிகெளளை rītigeḷaḷai, பெ.(n.)

   ஒரு பண்வகை; a melody type.

     [Skt. {}-gauda → ரீதிகெளளை]

 ரீப்தாங்கல் rīptāṅgal, பெ.(n.)

   கப்பற்பாயின் உறுப்புகளுள் ஒன்று; reef-band.

     [E. reef → ரீப்தாங்கல்]

 ரீப்பர் rīppar, பெ.(n.)

   வரிச்சல் பட்டை; reeper, long strip or lath of palmyra or other timber.

     [Mhr. rip → E. reeper → ரீப்பர்]

 ரீப்பா rīppā, பெ.(n.)

ரீப்பர் பார்க்க;see {}.