செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலி

 புகடி pugaḍi, பெ. (n.)

   சிற்ப நூல்கள் கூறும் ஒரு காதணி; an ear ornament of women.

     [புகு-புகடி]

 புகல்பண் pugalpaṇ, பெ. (n.)

   பண் வகையினுள் ஒன்று; a melody type.

     [புகல்-பண்]

புகார் pukār, பெ. (n.)

   1. பெருங்கூச்சல்; loud noise.

   2. குறையீடு; report.

 புகையர்சுடுநீறு pugaiyarcuḍunīṟu, பெ. (n.)

   சுடுகாட்டுச் சாம்பல்; ash of the burning pure.

     [புலையர் + சுடு + நீறு.]

 புக்கிளி pukkiḷi, பெ.(n.)

   கோரையை இரண்டாகக் கிழிக்கும் கருவி; a cleaver.

     [பிய்த்தல்-பிக்கல்-புக்கிரி]

 புங்கத்துறை puṅgattuṟai, பெ. (n.)

   தாராபுரம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in Dharapuram Taluk.

     [புங்கன்+துறை]

 புங்கமடுவு puṅgamaḍuvu, பெ. (n.)

   சேலம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றூர்; a village in Salem Taluk.

     [புங்கன்+மடுவு]

 புங்கவாடி puṅgavāṭi, பெ.(n.)

   ஆத்தூர் வட்டத்திலுள்ள சிற்றூர்; a village in Attur Taluk.

     [புங்கன்+வாடி]

புசபலம் busabalam, பெ.(n.)

   தோள்வலிமை; strength of arm.

     “உன்னையரியாதே தன் வரபல புசபலங்களை விசுவசித்திருக்கும் மதிகேடன்” (திவ். திருச்சந். 25, வியா.);.

     [புசம்+பலம்]

புசம் pusam, பெ.(n.)

   1. தோள்பட்டை; arm, shoulder.

   2. கோணத்தின் புறக்கோடு; side of a geometrical figure.

     [Skt. bhuja → த. புசம்]

 புசிகரணம் pusigaraṇam, பெ. (n.)

   தின்பண்டம்; eatables.

     [புசி+கரணம்]

புசிகரம் pusigaram, பெ. (n.)

   1. பேணுதல்; nourishing.

   2. ஊண்; Food.

     [புசி-புசிகரம்]

 புசிக்கத்தக்க pusikkattakka, பெ. எ. (adj.)

   உண்பதற்கு ஏதுவான; to be eaten.

     [புசிக்க +தக்க]

 புசிதம் pusidam, பெ. (n.)

   உண்பதற்குகந்த மணித்தக்காளி; a plant – used both as an vegetable and medicine.

     [புசி → புசிதம்]

 புசிப்பன pusippaṉa, பெ. (n.)

   உண்ணும் பொருள்கள் (வின்.);; eatables.

     [புசி → புசிப்பன]

 புசிப்பாளி pusippāḷi, பெ. (n.)

   கொடுத்து வைத்தவன், ஆகூழ்க்காரன் (அதிட்டசாலி); (வின்);; lucky person,one who enjoys happiness by virtue of past actions.

     [புசி → புசிப்பு + ஆளி]

புசிப்பு pusippu, பெ. (n.)

   1. உண்ணுகை; eating, feeding, taking food.

   2. உண்பன, தின்பன, நக்குவன, பருகுவன ஆகிய நால்வகை யணவு (பிங்);; food, of four kinds Viz, uŋbaŋa, tiŋbaŋa, nakkuvana, paruguVana.

   3. வினைப்பயனுகர்ச்சி; experiencing the fruits of past actions.

     “வினையளவாக ஆன்மாக்களுக்குப் புசிப்புண்டாம்” (பிரபஞ்சவி.117);.

   4. நல்லூழ், ஆகூழ் (அதிட்டம்); (வின்.);; good fortune or destiny.

     [புசி → புசிப்பு]

 புசிப்புத்துறவு pusipputtuṟavu, பெ, (n.)

   ஒருபோது உணவு கிடைக்காதபோதும் உடல் நில்லாதென்றும் எத்தனை நாள் எத்தனை வகையிலே உண்டாலும் பொந்திகை (திருப்தி); யுண்டாகாது என்றும் கருதுவதனால் தோன்றும் துறவு; the idea of renunciation occurring on a consideration of the necessity of food and the constant carrying of the body for food.

     [புசி → புசிப்பு + துறவு, துற → துறவு]

புசிப்புவைராக்கியம் pusippuvairākkiyam, பெ. (n.)

புசிப்புத் துறவு பார்க்க; (சி.சி.8, 2 சிவாக்.);; see pušippu-t-turavu.

     [புசிப்பு + வைராக்கியம்]

 Skt. Vairägya. → த. வைராக்கியம்

 புசுபுசுவெனல் busubusuveṉal, பெ. (n.)

   மயிர், நூல் போன்றவற்றைத் தொடும்போது உணரும் மென்மைத் தன்மையை உணர்த்தும் ஒலிக்குறிப்பு; onom. expr: signifying fluff, fur.

     [புசுபுசு + எனல்]

புஞ்சமுத்து puñjamuttu, பெ. (n.)

புஞ்சைமுத்து பார்க்க; see puñjal muttu (S.I.I.ii.34);.

     [புஞ்சைமுத்து → புஞ்சமுத்து]

புஞ்சம் puñjam, பெ. (n.)

   1. திரட்சி, குவியல்; collection, heap, quantity, lump.

     “சலஞ்சலப்புஞ்சமும்” (கல்லா.59,18);.

   2. கூட்டம், கும்பல்; flock, crowd, swarm.

     ” புட்குல புஞ்சம்” (இரகு.திக்குவி.266);

   3. நெசவில் 240 இழை கொண்ட நூற்கொத்து;   4. நெய்த ஆடையின் அளவு வகை; cloth of the length of 36 cubits and 38 to 44 inch in width and 14 lbs in weight.(M.M.707);.

க. புஞ்சி, து. புஞ்ச புஞ்சொ

     [புல் → புள் → பிள் → பிழம் = திரட்சி, வடிவு. புல் → (பிள்); → (பிண்டு); → பிண்டம் = தொகுதி, முழுமை, உடம்பு. புல் → பல் → பலா = பரும் பழமரம். புல் → புன் → (புன்சு); → புஞ்சம்]

த. புஞ்சம்→ Skt. Puñija.

 புஞ்சம்கொள்(ளு)-தல் puñjamkoḷḷudal, செ.கு.வி. (v.i.)

   ஒன்றாக இணைதல், ஒன்றாகச் சேர்தல் (கருநா.);; to get together.

க. புஞ்சகொள்

     [புஞ்சம் + கொள்-, ]

 புஞ்சவனம் puñjavaṉam, பெ. (n.)

   மூன்றாம் மாதக் கருப்பம்; foetus three months old.

     [புல் → புன் → (புன்சு); → புஞ்சம் = திரட்சி. புஞ்சம் → புஞ்சவனம் = திரண்ட கருப்பம்]

புஞ்சி-த்தல் puñjittal,    4 செ.குன்றாவி, (v.t.)

   ஒன்றாக்குதல், குவியலாக்குதல் (கருநா.);; together, to make heap.

க. புஞ்சிசு

     [புல் → புன் → புன்சி → புஞ்சி -, ]

 புஞ்சிகை puñjigai, பெ. (n.)

   ஆலங்கட்டி (சங்.அக.);; hail-stone.

க. புஞ்சிகை (திரண்டது, குவியல்);

     [புல் → புன் → (புன்சு); → புன்சிகை = திரண்ட நீர்க்கட்டி..]

 புஞ்சித்துவம் puñjittuvam, பெ. (n.)

   வெள்ளை (சுக்கிலம்); (யாழ்.அக);; semen.

     [புஞ்சு +துவம், புல் → புன் → புன்சு → புஞ்சு, புஞ்சுதல் = ஒன்று சேர்தல், புஞ்சித்துவம்=புணர்ச்சியின் போது வெளிப்படுவது]

 புஞ்சின்னம் puñjiṉṉam, பெ. (n.)

   ஆண்குறி (யாழ்.அக.);; membrum virile.

     [புஞ்சு + சின்னம் புல் → புன் → புன்சு → புஞ்சு. புஞ்சுதல் = ஒன்றுசேர்தல். கல் → சில் → சின் → சின்னம். புஞ்சின்னம் = புணர்ச்சிக்கு உரியது]

புஞ்சு-தல் puñjudal, செ.கு.வி. (v.i.)

   ஒன்றுசேர்தல்; to gather. Unite.

     ‘புஞ்சிய பந்த சந்தம்’ (மேருமந்.104);.

க. புஞ்சிசு

     [புல் → புன் → புன்சு → புஞ்சு.]

 புஞ்சுகம் puñjugam, பெ. (n.)

   முருக்கமரம்; bastard teak.

 புஞ்சை puñjai, பெ. (n.)

   புன்செய்; dry land.

ம. புஞ்ச; க. புஞ்சை, பிஞ்ச, புஞ்சி, புணச, புணகி, புணுகி; தெ. புஞ்ச (மேட்டுநிலம்);; து. புஞ்ச, புஞ்சொ

     [புல் → புன் + செய் – புன்செய் → புஞ்சை]

     ‘புன்செய்’

பார்க்க

 புஞ்சைக்கண்டம் puñjaikkaṇṭam, பெ. (n.)

   பாசனத்தில் இருக்கும் நிலம் (சேரநா.);; field under irrigation, yielding even three harvests.

ம. புஞ்சக்கண்டம்; து. புஞ்சகண்ட (ஒராண்டுக்கு ஒரு விளைச்சல் தரும் மேட்டு நிலம்);

     [புஞ்சை+ கண்டம்]

 புஞ்சைநிலம் puñjainilam, பெ. (n.)

புன்செய் பார்க்க; see punšey.

     [புஞ்சை + நிலம். புன்செய் → புஞ்சை]

 புஞ்சைப்பற்றுக்கட்டு puñjaippaṟṟukkaṭṭu, பெ. (n.)

   இறைவை நீராற்பயிராகும் புன்செய் நிலங்களுக்கு விதிக்கும் பணத்தீர்வை; money rent levied on lands in which crops, other than paddy are raised under well-irrigation. (R.T.);.

     [புஞ்சை + பற்று + கட்டு]

புஞ்சைமுத்து puñjaimuttu, பெ. (n.)

   பருமுத்து; big-sized pearl. (S.l.l.ii,176);.

     [புஞ்சை + முத்து. புல் → புன் → (புன்சு); → புஞ்சை. முள் → முட்டு → முத்து]

 புஞ்சைமேல்நஞ்சை puñjaimēlnañjai, பெ. (n.)

   புன்செய் நிலங்களில் சாகுபடி செய்த நன்செய் பயிர்i; wet crops raised in fields classed as dry.

     [புஞ்சை + மேல் + நஞ்சை]

 புஞ்சையாகாயாத்து puñjaiyākāyāttu, பெ. (n.)

   தோட்டத்தரப்பிலுள்ள புன்செய் நிலம்; dry land rated as garden land. (R.T.);.

     [புஞ்சை + பாகாயாத்து]

 U. bāgāyat → த. பாகாயாத்து

 புஞ்சைவரவுநஞ்சை puñjaivaravunañjai, பெ. (n.)

   நன்செய்நிலமாய் மதிக்கப்படும் புன்செய்; dry land classed as wet. (R.T.);.

     [புஞ்சை + வரவு + நஞ்சை. புன்செய் → புஞ்சை. நன்செய் → நஞ்சை]

 புஞ்சைவர்த்தனை puñjaivarttaṉai, பெ. (n.)

   புன்செய்த் தீர்வையொடு செலுத்தும் மிகுதியானவரி; acesss in addition to the puñjai tax (R.T.);.

     [புஞ்சை வர்த்தனை]

 Skt. vartana → த. வர்த்தனை

 புஞ்சைவான்பயிர் puñjaivāṉpayir, பெ. (n.)

   புன்செயிற் பயிராகும் மிளகாய், கத்தரி, புகையிலை, மஞ்சள் முதலியன; particular dry crop, such as chillies, brinjals, tobacco, turmeric, etc., (R.T.);.

     [புஞ்சை + வான் + பயிர்]

 புடகடம் puḍagaḍam, பெ. (n.)

   புடமிடுதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் துளையிட்ட மண்குடம்; an earthen pot, which has holes at the bottom. used for extracting medicine oil by the process of Calcination.

     [புட+ கடம்]

 புடகநாறி puḍaganāṟi, பெ. (n.)

   பீநாறி; woolly-leaved firebrand teak.

புடகம் puḍagam, பெ. (n.)

   1. இலைத் தொன்னை; cup or vessel formed by stitching leaves.

பலாசுறு பத்தரத்திற் புடகம் பரிவற (சிவ. தரு. கோபுர.184);.

   2. தாமரை (யாழ்.அக.);; lotus.

     [புல் → புள் → புழல் = உட்டுளை, புழல் → புடல் = உட்டுளையுள்ள புடலங்காய். புழு → புழை → புடை =துளை, எலிவளை, குகை.புடை → புடம் = பொன்னைக் காய்ச்சித் துய்மைப்படுத்தும் சிறுகலம், தொன்னை. (வே.க. 3. 101-108); புடம் → புடகம் = தொன்னை, தொன்னை போன்று உள்ளீடற்றுக் காணப்படும் தாமரை]

 puta, putaka, puti, a Cup made of leaf folded (and stitched);; a basket or vessel or dish made of leaves. Its so-called D. Tbh. is pöda. It is somewhat difficult to determine from which root the words have arisen, but there is the Sk, verb put with the meanings of ‘to unite, to connect, to bind together, to interwine (samsleshana, Slësha);, and there are the D. verbs pudu, pun, hudu, which mean ‘to unite, to connect, etc. and also D. puri, piri, which mean to twist, to twine (see s, puri cf pósé);. On these verbs puta, etc., rest. Sk, verbs, pun, pun, pul, pul, used in the meanings of samhati and sanghata, pit in that of samhati and hud, hund in those of sangha and sanghata are evidently cognate. For all the above-mentioned Sk, verbs and their meanings there are no authoriative references, and they may be confidently declared to have been borrowed from the adduced Dverbs which are firmly rooted in the D. language. Puța. etc., are therefore ultimately connected either with D. pudu etc. or with puri etc. (KKED. xxxv);

 புடகம் puḍagam, பெ. (n.)

   காளிகாபுராணத்தில் கூறப்பெறும் ஒரு சிற்ப முத்திரை; a pose in dance.

     [புட்டகம்-புடகம்]

 புடகாமிகம் puḍagāmigam, பெ. (n.)

   செந்நாயுருவி; a plant Indian burred variety.

 புடசயம் puḍasayam, பெ. (n.)

   மருந்தைப் புடமிடுவதனால் ஏற்படும் நன்மை; benefit obtained by calcinating the medicine.

     [புடம் + சயம்]

 புடசாலி puḍacāli, பெ. (n.)

   நாகை; stork.

 புடசெந்தூரம் puḍasendūram, பெ. (n.)

   புடம்போட்ட எரிப்புச் செந்தூரம்; red oxide obtained by calcination as opposed to one obtained by burning in oven.

     [புடம் + செந்துரம்]

 புடஞ்சம் puḍañjam, பெ. (n.)

   பெருமுத்தக் காசு; large Sedge.

 புடஞ்சயம் puḍañjayam, பெ. (n.)

   மருந்தைப் புடமிடுவதினா லுண்டாகும் நன்மை; benefit obtained by calcinating the medicine.

     [புடம்+சயம்]

புடஞ்செய்-தல் puḍañjeytal,    1 செ.குன்றாவி. (v.t.)

புடமிடு-தல் பார்க்க; see pudam-du-.

     [புடம் + செய்-,]

 புடதலை puḍadalai, பெ. (n.)

   பொடுதலை; wild long pepper.

     [பொடுதலை → புடதலை]

புடதிட்டம் puḍadiḍḍam, பெ. (n.)

   புடம் போடுவதற்காக எருவிடுங் குழியின் அளவு; the dimension of the pit, to pile up cowdung cakes for purpose of calcinating.

     [புடம் + திட்டம்]

     “காடியே புடத்திட்ட மாமா கேளாய் காட்டெருவி லொன்றுபுடம் காடையாகும் பாடியே மூன்றெருகவு தரிபுடமாம் பத்தெருத் தான் குக்குடமாம் புரிந்து கேளாய் நாடியே ஐம்பதெருவே ஏனமாகும் நல்லநூறு எருகசத்தின் புடமதாமே” (சா.அக.);

புடம் போடப் பயன்படும் எருக்குழியின் அளவு, அதில் பயன்படுத்தும் மருந்தின்

அளவைப் பொறுத்தும், அதனுள் அடுக்கப்படும் வறட்டிகளின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தும் நீள, அகல உயரங்கள் வேறுபடுகின்றது

   1. மாப்புடம் 1000 வறட்டிகள் போட்டுப் புடம் போடப் பயன்படும் எருக்குழியின் அளவு, இரண்டுமுழ அகலமும், இரண்டு முழ ஆழமும் கொண்டதாய் இருக்கும்.

   2. கசபுடம் 500 வறட்டிகள் போட்டுப் புடம் போட பயன்படும் எருக்குழியின் அளவு ஒரு முழ அகலமும் ஒரு முழ ஆழமும் கொண்டதாய் இருக்கும்.

   3. வராக புடம் 150லிருந்து 200 வறட்டிகள் போட்டுப் புடம் போடப் பயன்படும் சதுரக்குழி. ஒரு அடி அகலமும் ஒரு அடி உயரமும் கொண்டிருக்கும்.

   4. குக்குட புடம் அல்லது கோழிப்புடம் எட்டு வறட்டிகள் மட்டுமே போட்டுப் புடம் போடும் அளவில் வெட்டப்படும் எருக்குழி.

   5. கோவுர புடம் வறட்டியின் சிறு துண்டுகளும், தூள்களும் போட்டுப் புடம் போட பயன்படுத்தப்படும் மண்பானை.

   6. பாண்ட புடம் மண் கலத்தில் சுடுவதற்காக, அதை வாய்கட்டப்பட்ட உமி நிறைந்த மட்கலத்தில் திணிப்பர்.

 புடத்தங்கம் puḍattaṅgam, பெ. (n.)

   புடமிட்ட உயர்ந்த பொன்; refined gold.

     [புடம்+தங்கம்]

 புடத்திற்காதி puḍattiṟkāti, பெ. (n.)

   வளையலுப்பு; glass gall-fel vitri.

புடத்தைலம்1 puḍattailam, பெ. (n.)

புடமெண்ணெய் (பைஷஜ.3); பார்க்க; see pudam-enney.

     [புடம் + தைலம்]

 Skt. taila → த. தைலம்.

 புடத்தைலம்2 puḍattailam, பெ. (n.)

   சிவனார் வேம்பு எண்ணெய்; a kind of medicinal oil extracted by the process of calcination.

மறுவ. குழித்தைலம்.

     [புடம் + தைலம்]

 Skt. taila → த. தைலம்.

 புடந்தசம் puḍandasam, பெ. (n.)

   பத்துபுடம்; calcinating ten times.

     [புடம் + தசம்]

 புடனண்டம் puḍaṉaṇḍam, பெ. (n.)

   பெருமுத்தக் காசு; large sedge.

 புடனம் puḍaṉam, பெ. (n.)

   முறையற்ற பேச்சு; raving.

புடபாகம் puḍapākam, பெ. (n.)

   1. புடமிடுகை; a particular method of preparing drugs in which various substances are placed in clay cups covered over with clay and heated over the fire.

புட பாகத்திற் சார்தரு முலோகமாக தள்ளல் போல் (திருக்காளத்.பு. ஞபானயோ. (18.);

   2. செரிமானம்; digestion.

   3. சமைக்கை (யாழ்.அக.);; cooking.

     [புடம் + பாகம்]

 புடபாவதி puḍapāvadi, பெ. (n.)

   புடம்போடுவதற்குரிய முறைகளைக் கூறும் நூல்; book on calcination and its rules.

     [புடம் + பாதவிதி]

 புடப்பூடு puḍappūḍu, பெ. (n.)

   பொன்னூமத்தை; a yellow coloured dhatura plant.

     [புடம் + பூடு]

 புடமண் puḍamaṇ, பெ. (n.)

   தூய்மையான அழுக்கற்ற மண்; pure mud.

     [புடம் மண்]

 புடமாறிப்போடல் puḍamāṟippōḍal, தொ. பெ. (vbl.n.)

   புடமிடும் போது, தேவையான மருந்துகளில் குறைவுபடில் சரிசெய்து மீண்டும் புடமிடல்; resubmitting the medicine to calcination if it is not properly done or finished.

     [புடம் + மாறி + போடல்]

 புடமாறியெடுத்தல் puḍamāṟiyeḍuttal, தொ. பெ. (vbl.n.)

   புடத்தின் நெருப்பவிந்த பின்பு, பிரித்து மருந்தை எடுத்துக் கொள்ளுதல்; taking out the medicine after the fire completely cooled in calcination.

புடமிடு-தல் puḍamiḍudal,    19 செ. குன்றாவி. (v.t.)

   1. பொன் முதலியவற்றைத் தூய்மை படுத்துதல் (சுத்தி செய்தல்);; to refine metals.

     ‘அதிகமாகப் புடமிட்டு’ (காசிக.ஓங்காரலி,சி.6);.

   2. வெய்யிலில் வைத்தல் முதலிய வழிவகை களாற் பக்குவப் படுத்துதல்; to calcinate to preserve by burying under the earth, etc;

   3. எரித்தல் (கொ.வ.);; to cremate.

     [புடம் +இடு-, புடமிடப்பட்டது மாற்றுயர்ந்த பொன் எனப்படும்.]

 புடமெண்ணெய் puḍameṇīey, பெ. (n.)

   புடம் போட்டு எடுக்கும் எண்ணெய்; medicinal oil extracted by pudam process.

     [புடம் + எண்ணெய்]

புடம்1 puḍam, பெ. (n.)

   1. புடமிடுங்கலம்; the refining or sublimating vessel or cup.

   2. மூடி; cover.

     ‘தொகு புடஞ் சற்றே யோங்கி’ (விநாயகபு.15, 40);.

   3. வெயிலில் வைத்தல் முதலிய வழிகளாற் பக்குவப் படுத்துகை; calcination in fire or in the sun preservation by being buried under the earth or in a heap of grain.

     ‘புடஞ்சே ரெழிற்பொன்’ (உத்தாரா. திருவோலக். 10);.

   4. புடபாகம் 1 பார்க்க; see puda-bāgam. 1.

   5. இடம்; place. spot.

     ‘போதிகைப் புடங்க டோறும்’ (சூளா.கல்யா);.

   6. பக்கம்; side.

     ‘புடங்கழையும் வேயும்’ (சூளா.சீய.162);

   7. உள்வளைவு (யாழ்.அக.);; concavity. bend.

   8. இலைக்கலம், தொன்னை (யாழ்.அக.);; leaf-cup.

   9. கண்ணிமை(யாழ்.அக.);; eye-lid.

   10. கோவணம்(யாழ்.அக.);; loin – cloth.

   11. மூடுகை (யாழ்.அக.);; closing.

     [புல் → புள் → புழல் = உட்டுளை, சாய்கடை. புழல் → புடல் = உட்டுளையுள்ள புடலங்காய். புழு → புழை = துளை, குழாய், வாயில். புழை → புடை = துளை, எலிவளை. புடை → புடம். ஒ. நோ. நடை → நடம்ச்ச்.

புடம் = பொன்னைக்காய்சித் தூய்மைப் படுத்தும் சிறுகலம், தொன்னை (வே.க. 3. 106-108);]

த. புடம். → Skt. puta.

 புடம் puḍam, பெ.(n.)

   1. கோள்களின் உண்மை யான நிலை; true daily motion of a heavenly body

   2. ஒரு வகை வானவளவை; celestial longitude.

   3. தூய்மை; purity.

     “புடமாக விளங்குதலால்” (ஞானவா.கற்க.30);.

     [Skt. {} → த. புடம்]

 புடம்பாசியம் puḍambāciyam, பெ. (n.)

   அலரி; a flower.

புடம்பு puḍambu, பெ. (n.)

   குகை; cave.

     ‘காணாமலைப் புடம்புந்தேடி யொளிவார் சிலபேர்கள்’ (பஞ்ச. திருமுக.1895);.

மறுவ. அளை, முழை, முழைஞ்சு.

     [புழ → புழை → புடை = துளை, எலிவளை, குகை, குகை போன்ற கிணற்றடிப் புழை, புழல் → புடை = சிறுகலம், இலைக்கலம். (வே.க.3.108);, புடம் → புடம்பு.]

புடம்போடு-தல் puḍambōḍudal,    19. செ. குன்றாவி. (v.t.)

   1. தங்கம் போன்ற மாழை (உலோகம்);களை நெருப்பில் உருக்கி தூய்மைப்படுத்துதல்; to purify by melting (esp. gold); to refine metal.

பழைய பொன்னைப் புடம்போட்ட பின்னர் நகை செய்வார்கள் (உ.வ.);.

   2. மூலிகை போன்றவற்றை நெருப்பிலிட்டு எரித்து நீறா(பஸ்பம்);க்குதல்; to calcine.

   3. மிக வருத்துதல் (கொ.வ.);; to subject to extreme torture.

     [புடம் + போடு-. ]

புடம்வை-த்தல் puḍamvaittal,    4 செ. குன்றாவி. (v.t.)

புடமிடு-தல் பார்க்க; see pudam-idu-.

     [புடம் + வை-.]

 புடலகம் puḍalagam, பெ. (n.)

   பன்றி மோத்தை எனும் நிலைத்திணை; a kind of plant.

 புடலங்காய் puḍalaṅgāy, பெ. (n.)

   வெளிர் பச்சை நிறம்கொண்ட பாம்பு போல நீளமாக இருக்கும் ஒருவகைக் காய்; snake-gourd.

     [புடல்+அம்+காய். ‘அம்’ சாரியை]

புடலி1 puḍali, பெ. (n.)

   பிடர் (இ.வ.);; nape.

     [பின் → பினம் → பிறம்பு. பிறம் → பிடம் → பிடர் → பிடரி = தலை யின் பின்புறம் (மு.தா.293); பிடரி → புடரி. ஒ.நோ. பிட்டம் → பிட்டி → புட்டி. = பறவையின் பின்புறம். புடரி → புடலி (கொ.வ.);]

புடலி-த்தல் puḍalittal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   புடவி2-த்தல் (யாழ்.அக.); பார்க்க; seepudavi2-;     [புடவி → புடலி]

புடலை puḍalai, பெ. (n.)

புடல் 1. (கொ.வ.); பார்க்க; see pudal-1.

     [புழல் → புடல் → புடலை]

புடல் puḍal, பெ. (n.)

   1. புடலங்காய் காய்க்கும் கொடி; the snake-gourd plant.

   2. பேய்ப் படல்; wild Snake-gourd.

ம. புட்டல், பிட்டல்; க. பொட்ல, படல, பட்ல; தெ. பொட்ல, து. பட்ல; கட. புட்ருகி; கூ. புட்ர

த. புடல் -→ skt.patola, patu, patuka.

     [புல் → புள் → புழு =துளைத்தரிக்கும் சிற்றுயிரி. புழு → புழை =துளை, குழாய், வாயில், பலகணி. புழை → பூழை = துளை, சிறுவாயில்புழு → புழல் = உட்டுளை, சாய்கடை, புழல் → போல் = உள்ளீடல்லாதது, உட்டுளையுள்ள மூங்கில், புழல் → புடல், ஒ.நோ. குழல் → குடல். புடல் = உட்டுளையுள்ள புடலங்காய் (வே.க.3, 106);.]

 புடல்வெள்ளி puḍalveḷḷi, பெ. (n.)

   புடலங்காய் போன்ற தோற்றமுள்ள வெள்ளரி வகை; a kind of melon.

     [புடல் + வெள்ளரி]

புடவி1 puḍavi, பெ. (n.)

   1. உலக உருண்டை (திவா.);; Earth.

   2. உலகம் (திவா.);; world.

     ‘அதிர்வன புடவிகளடையவே’ (தக்கயாகப் 723);.

க. பொடவி; தெ. புட

     [புல் → புது → புதை. புடை → புடை = பருத்தபாகம், பகுதி, பக்கம், சார்பு, இடம். புடை → புடைவி → புடவி = பருத்த ஞாலம், உலகம் (வே.க.3.76, 77);]

 புடவி2 puḍavittal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   வீங்குதல்; to be swollen, as from a blow.

     [புடை → புடைவி → புடவி = பருத்த ஞாலம், உலகம், (வே.க. 3 77);. புடவி → புடவி(த்தல்); -, பின்னாக்கம் (back formation);. அதாவது பெயரினின்று வினையாக்கப்பட்டது. புடவித்தல்=பருக்க வீங்குதல்]

 புடவிமூலம் puḍavimūlam, பெ. (n.)

   சிறுகுறட்டை (மலை);; a species of snakegourd.

புடவை puḍavai, பெ. (n.)

   1. துணி; cloth. (S.l.l.iv., 31.);

   2. புடவை 2. பார்க்க; see pugaivai2.

ம. புடவ; தெ. புட்டமு

     [புல் → புது → புதை → புடை. புடைத்தல் = பருத்தல், வீங்குதல். புடை → புடைவை = சுற்றிக்கட்டிவிடும் ஆடை, மகளிர் சேலை. புடைவை → புடவை = துணி, சேலை

புடவைகளை-தல் puḍavaigaḷaidal,    3 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. தூய்மையில்லாத (அசுத்தச்);சீலையை நீக்குதல்; to cast off dirty or impure clothes.

   2. மாதவிடாய் நிகழ்தல்; to be subject to catamenia.

     [புடைவை → புடவை + களை-, கள் → களை]

 புடவைக்காரர், puḍavaikkārar, பெ. (n.)

   அருமைக்காரர்க்கு வழங்கும் மற்றொரு பெயர்; a name for Arumai-karan.

     [புடைவை+காரர்]

 புடவைக்குஞ்சம் puḍavaikkuñjam, பெ. (n.)

   சீலையின் முன்றானைக் குஞ்சம் (வின்.);; bunch of flounce of cloth, tassel of a cloth.

     [புடவை + குஞ்சம். புடை → புடைவை → புடவை]

 புடவைக்கொடை puḍavaikkoḍai, பெ. (n.)

   மணமகன் மணமகளுக்குப் புடைவை கொடுப்பதாகிய திருமண வகை; a form of marriage among Malayalis which consists in the presentation of the cloth by the bridegroom to the bride.

     [புடைவை → புடவை + கொடை. கொடு → கொடை]

புடவைபோடு-தல் puḍavaipōḍudal,    20 செ.கு.வி. (v.i.)

   கோடிபோடுதல் (இ.வ.);; to offer ceremonially a new cloth to widow in mourning.

     [புடைவை → புடவை + போடு-,]

புடவையெழுது-தல் puḍavaiyeḻududal,    8 செ.கு.வி. (v.i.)

   சீலையில் அச்சடித்தல்; to print Chintz.

     [புடவை + எழுது-,]

புடாயம் puṭāyam, பெ. (n.)

   மாணிக்கக் குற்றவகை; flaw in a ruby.

     ‘இகலுறு புடாயம்’ (திருவாலவா.25, 14);.

     [புள் → புளு → புடு (வே.க.3,107); புளு → புடு → புடாயம்]

 புடாரமுளை puṭāramuḷai, பெ. (n.)

   செந்நாயுருவி (மலை.);; a kind of dog-prick.

புடி-த்தல் puḍittal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   பொய் சொல்லுதல்; to lie.

பொய்புடிக்கிறான் (சேலம் வழக்கு);.

     [புள் → புளு → புடு → புடி. பொய் புடிக்கிறான் என்பது பொய் புளுகுகிறான் என்பது போன்ற மிகைபடக் கூறல், (வே.க. 3, 107);]

 புடிதம் puḍidam, பெ. (n.)

   கைமுட்டி (யாழ்.அக.);; fist.

     [பிண்டி → பிடி → (பிடிதம்); → புடிதம்]

த. புடிதம். → Skt. putita.

 புடியாப்பு puḍiyāppu, பெ. (n.)

   மேழியிலுள்ள கைப்பிடி; handle of the hoe.

     [பிடியாப்பு → புடியாப்பு]

பிடியாப்பு பார்க்க

 புடுக்கஞ்சுறா puḍukkañjuṟā, பெ. (n.)

புடுக்கன்சுறா பார்க்க; see pudukkan-sura.

     [புடுக்கன்சுறா → புடுக்கஞ்சுறா]

 புடுக்கன்சுறா puḍukkaṉcuṟā, பெ. (n.)

   அடுக்குப் பற்சுறா; grey shark.

புடுக்கு puḍukku, பெ. (n.)

   விதை (அண்டம்);; testicle.

     [புடை → புடம் → புட்டம் = புடைத்த குண்டி. புட்டம் → புட்டா → புட்டை = பெருத்த விதை (அண்டம்);. (வே.க.3.77); புடம் → புட → புடுக்கு. ‘கு’ சொ.ஆ.ஈறு.]

புடை1 puḍai, பெ. (n.)

   1. அடி; blow.

   2. அடித்துண்டாக்கும் ஒலி; sound, noise, as from a stroke.

     ‘கொலைவல் யானை செவிப்புடையும்’ (சீவக. 2355);

   3. பகை (இலக். அக.);; enmity.

   4. போர் (இலக்.அக.);; war. battle.

க. பொடெ; தெ. போடு

     [புல் → புது → புதை → புடை]

 புடை2 puḍaittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. அரிசி முதலியவற்றைத் தவிடு தூசி முதலியன போம்படி முறத்திலிட்டுத் தட்டுதல்; to winnow, sift;

அரிசி புடைக்க ஆள் வேண்டும் (உ.வ.);.

   2. அடித்தல்; to beat, strike, to thresh, as grain.

     ‘களப்படப் புடைத்தான்’ (கம்பரா.சம்புமா.24);.

   3. குத்துதல் (சூடா.);; to pierce, to thrash.

   4. கொட்டுதல்; to beat, as a drum;

 to tap, as on a tambourine.

     ‘கணைவிடு புடையூஉ’ (குறிஞ்சிப். 160);.

   5. சிறகடித்தல் (வின்.);; to flap, as the wings.

   6. நூல் முதலியன எற்றுதல்; to snap, as a carpenter’s string.

     ‘நூல் புடைத்தாற் போற் கடந்த’ (சீவக.1044);.

   7. துவைத்தல்; to wash. as by beating.

     ‘கந்தை புடைத்திட வெற்றுங் கற்பாறை’ (பெரியபு.திருக்குறிப்பு.125);.

   8. குட்டுதல்; to cuff with the knuckle.

     ‘சென்னியுறப் புடைத்தவர் பால்’ (பிரமோத்.2,59);.

   9. உடைத்தல்; to break.

புங்கவனிடுவளை புடைத்து (திருவிளை.வளையர்.27);.

   10. நீந்துதல் (யாழ்.அக.);; to swim.

     [புது → புதை → புடை]

 புடை3 puḍaittal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. வீங்குதல்; to swell, dilate, rise, puff up, as from a blow.

     ‘உடல் புடைப்ப வடித்து’ (திருவாலவா.34, 4);.

   2. பருத்தல்; to be enlarged.

     ‘மெச்சவே பருத்தல் முத்தமார் தனத்தி’ (திருப்பு. 1176);.

   3. முன்பிதுக்கியிருத்தல், துருத்திக் கொண்டிருத்தல்; to protrude.

புடைப்புச் சிற்பம் வேலைப்பாடுடையது(உ.வ.);.

   4. வெளிப்படுதல் (வின்.);; to come to light; to be expossed, divulged, talked of.

   5. ஆரவாரித்தல்; to utter a loud noise; to roar. rattle.

     ‘திண்டேர் புடைத்த மறுகெல்லாம்’ (கலித்.98);.

   6. அலைத்துப் பெருகுதல்; to flow in profusion, as blood.

     ‘குருதி தோள் புடைப்ப’ (பு.வெ.4,16);.

   7. தட்டுதல்; to pat oneself, as on the shoulder.

து. புட்கெ, பொட்டெ; குட. புடீ; கோண். போரானா; நா. பொர்.

     [புல் → புது → புதை → புடை (வே.க 3 76-77);]

 புடை4 puḍai, பெ. (n.)

   1. பக்கம்; side

     ‘ஒருபுடை பாம்பு கொளினும்’ (நாலடி,148);.

   2. இடம் (பிங்.);; place, room, location; site.

   3. பகுதி; portion, section.

     ‘மற்றப் புடையெல்லாம் ஒவ்வாது’ (இறை. கள.1, பக்.23);.

   4. முறை; method.

     ‘நிர்வகிப்பதும் சில புடைகளுண்டு’ (ஈடு,10,10,11);.

   5. கிணற்றுப் புடைப்பு (வின்.);; side of a wall.

   6. எலிவளை (வின்.);; rat-hole.

   7. துளை (துவாரம்); முதலியன; hole. cave.

   8. திரட்சி (யாழ்.அக.);; bulkiness.

   9. பழமுதலியவற்றின் பருத்த பாகம் (வின்.);; protuberance, as in a fruit.

   10. ஏழனுருபு (நன். 302);;     [புல் → புது → புதல் = செறிந்த தூறு, புல்லினம், மருந்துப்பூடு. புது → புதை=அம்புக் கூடு, மரச்செறிவு, செடியடர்த்தி. புதை → புடை. புடைத்தல் = பருத்தல், விங்குதல், புடை2-,→ புடை (வே.க. 3, 76. 77);]

 புடை5 puḍai, பெ. (n.)

   கட்டி; carbuncle.

     [புல் → புது → புதை → புடை]

புடைகவற்றி puḍaigavaṟṟi, பெ. (n.)

   வேறுசிந்தை; absent-mindedness, distraction.

     ‘புடை கவற்றியில்லா நிலைமைக்கண் வந்தால்’ (இறை. கள.12, பக்.87);.

     [புடை+ கவற்றி. கவல் → கவறு → கவற்றி]

புடைகவல்(லு)-தல் puḍaigavalludal,    13 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. வேறு சிந்தையுடைத்தாதல்; to be worried over a collateral issue; to be distracted.

     ‘இவள் பிறிதொன்றிற்குப் புடைகவன்று நின்ற நிலைமைக்கண் வந்தேன்'(இறை. கள.12 பக். 86);.

     [புடை+கவல்-. கவை → கவல்]

புடைகொள்(ளு)1 puḍaigoḷḷudal,    7 செ.கு.வி. (v.i.)

புடைக்கொள்-, பார்க்க; see pudai-k-kol.

     ‘முலை புடைகொள்ளும்படி தழுவி’ (சீவக.584, உரை);.

     [புடை+ கொள்-,]

 புடைகொள்(ளு)2 puḍaigoḷḷudal,    7 செ.கு.வி. (v.i.)

   புரையோடுதல்; to form a running sore.

     ‘கட்டி புடைகொண்டிருக்கின்றது’ (இ.வ.);.

     [புடை + கொள்-,]

 புடைக்கரப்பன் puḍaikkarappaṉ, பெ. (n.)

   சிறுவர்கட்குப் பித்தத்தின் விளைவாலுண்டாகும் தோல் நோய்; a skin disease in children caused by biliousness.

     [புடை+ கரப்பான்]

 புடைக்கருத்து puḍaikkaruttu, பெ. (n.)

   இனம் பற்றிச் சார்ந்துவரும் கருத்து (யாழ்.அக.);; collateral or correlative meaning, as of a word of a passage.

     [புடை=திரட்சி. புடை+கருத்து.]

புடைக்காலம் puḍaikkālam, பெ. (n.)

   இடைப்பட்ட காலம்; intervel.

     ‘புடைக் கால மற்றொத்து’ (தக்கயாகப்.542);.

     [புடை+ காலம்]

புடைக்கொள்(ளு)1 puḍaikkoḷḷudal,    7 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   தட்டுதல்; to pat, as one’s shoulders in defiance.

     ‘தோட்புடைக் கொள்ளா’ (நாலடி, 312);.

     [புடை + கொள்-,]

 புடைக்கொள்(ளு)2 puḍaikkoḷḷudal,    7 செ.கு.வி. (v.i.)

   அருகு பருத்தல்; to swell, increase in size.

     ‘பால் புடைக் கொண்டு’ (சிலப்.13, 162);.

     [புடை+ கொள்-,]

 புடைசூழ puḍaicūḻ, வி.அ..(adv.)

     (ஒருவருடன் அவரைச் சேர்ந்தவர்கள் பலர்); பின் தொடர. சுற்றிவர;

 followed by (people or one’s retinue);, surrounded by.

மாணவர்கள் புடைசூழ முதல்வர் அரங்கத்திற்கு வந்தார்.

     [புடை → சூழ-, புடை = பக்கம். சூழ் → சூழ]

புடைநகர் puḍainagar, பெ. (n.)

   புறநகர்; suburb.

     ‘புடைநகர்த் தொழிலிடங் கடந்து புக்கபின்’ (சீவக.85);.

     [புதை → புடை = இடம், பக்கம், புடை + நகர். புடைநகர் =நகருக்குப் பக்கத்தில் அமைந்த ஊர்]

புடைநூல் puḍainūl, பெ. (n.)

   சார்பு நூல்; a class of work or treatise.

     ‘திரிபு வேறுள்ளது புடை நூலாகும்’ (நன்.8);.

     [புதை → புடை = இடம், பங்கு, சார்பு. புடை + நூல்]

புடைபர-த்தல் buḍaibarattal,    4 செ.கு.வி. (v,i.)

   சுற்று விரிதல்; to expand, swell.

     ‘எய்த்திடை வருந்த வெழுந்து புடைபரந்து’ (திருவாச. 4,33);.

     [புடை + பர-,]

புடைபெயர்1 buḍaibeyartal,    3 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. நிலைமாறுதல்; to change in condition or position, to become topsy-turvy or overturned.

     ‘நிலம்புடைப் பெயர்வதாயினும்’ (புறநா.34);.

   2. வெளியேறுதல்; to go beyond; to trangress limits.

     ‘புடைபெயர் கடலென’ (கம்பரா.எழுச்சி.10);.

   3. அசைதல்; to move, change place.

     ‘நாப்புடை பெயராது’ (மணிமே.23,16);.

   4. தொழிற்படுதல்; to do an action.

   5. எழுந்திருத்தல்; to rise up. get up.

     ‘கனவொடும் புடைபெயர்ந்து’ (தக்கயாகப்.240);.

     [புடை + பெயர்-,]

 புடைபெயர்2 buḍaibeyartal,    3 செ.கு.வி (v.i.)

   வினைச்சொல் மாற்றுவடிவம் அடைதல்; to conjugate.

வினைச்சொல் முக்காலத்திற்கும் புடை பெயரும்.

     [புடை + பெயர்-,]

வினைச்சொல் புடைபெயரும் போது கால இடைநிலைகளைக் கொண்டு, காலத்தை உணர்த்தும்.

புடைபெயர்ச்சி buḍaibeyarcci, பெ. (n.)

   1. நிலைமாறுகை; change in condition or position.

   2. வெளியேறுகை; movement; journey as from a place.

   3. கருத்தாவின் தொழிற்பாடு;     [புடை + பெயர்ச்சி. பெயர் → பெயர்ச்சி. ‘சி’ தொழிற்பெயரீறு.]

புடைப்படு1 puḍaippaḍudal,    19 செ.குன்றாவி. (v.t.).

   அணுகுதல்; to approach to be near.

     ‘என்னாரமுதைப் புடைபட்டிருப்ப தென்று கொல்லோ’ (திருவாச.27.1);

     [புடை + படு-,]

 புடைப்படு2 puḍaippaḍudal,    20 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. இடம்படுதல்; to be roomy spacious.

     ‘மலைகளைப் புடைபடத் துளைத்து’ (ஈடு, 10, 6, 6);.

   2. மிகுதியாதல்; to be excessive.

     ‘அரசனும் புடை படக் கவன்று’ (இறை.1. பக்.7);.

   3. திரண்டு பருத்தல்; to swell in size. to become round.

     ‘முதிர்ச்சியாற் புடைபடுதல்’ (குறள். 1274, உரை);.

     [புடை + படு-.]

புடைப்பு1 puḍaippu, பெ. (n.)

   1. அடிக்கை; stroke.

     ‘துடைப் பேனொரு புடைப் பால்’ (கம்பரா. முதற்போர்.164);.

   2. கொழிக்கை; sfting.

   3. வீங்குகை; swelling, protuberance from a blow.

   4. மந்தணம் (இரகசியம்); முதலியன வெளியாகை (வின்.);; becoming public or well-known.

தெ. போடு (போர்);; கட. போடு (சண்டை);

     [புடை → புடைப்பு. ‘பு’ தொ.பெ.ஈறு]

 புடைப்பு2 puḍaippu, பெ. (n.)

   1. வீங்கியிருக்கும் அல்லது தடித்திருக்கும் நிலை; swelling.

தலையில் என்ன புடைப்பு, எங்காவது இடித்துக்கொண்டாயா? (உ.வ.);.

   2. துருத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலை; protrusion.

தெ. புட்ட (எறும்புப்புற்று);

     [புடை → புடைப்பு ‘பு’ தொ.பெ.ஈறு]

 புடைப்புச்சித்திரம், puḍaippuccittiram, பெ. (n.)

புடைப்புச்சிற்பம் பார்க்க; see pudaippս-C-cirpam.

     [புடைப்பு + சித்திரம்]

 புடைப்புச்சிற்பம் puḍaippucciṟpam, பெ. (n.)

     (கல், மரம் போன்றவற்றைச் செதுக்கி அல்லது மாழை (உலோகம்);யை உருக்கி); பின்புலத்திலிருந்து தனித்து முன் தள்ளித் தெரியுமாறு உருவாக்கப்படும் உருவம்;

 relief.

பிள்ளையார்ப்பட்டி பிள்ளையார் சிலை புடைப்பு சிற்பம்.

     [புடைப்பு + சிற்பம்]

 புடைப்புச்சிற்பம் puḍaippucciṟpam, பெ. (n.)

   பாறையில் பதித்ததுபோல் ஒரு பக்கத் தோற்றத்தை மட்டும் காட்டும் சிற்பம்; embossed sculptured.

     [புடைப்பு+சிற்பம்]

புடைப்பெண்டிர் puḍaippeṇḍir, பெ. (n.)

   வைப்பாட்டிகள்; concubines.

     ‘புடைப்பெண்டிர் மக்களுங் கீழும் பெருகி’ (நாலடி, 368);.

     [புடை + பெண்டிர்]

 புடைப்பொன்னாளி puḍaippoṉṉāḷi, பெ. (n.)

   உடும்பு; guana.

புடைமண் puḍaimaṇ, பெ. (n.)

   சுதை (யாழ்.அக.);; plaster.

     [புடை3 + மண்]

 புடைமூக்கன் puḍaimūkkaṉ, பெ. (n.)

   மூக்கிலுண்டாகும் புண் வகையுளொன்று; a kind of ulcer in the nose.

     [புடை + மூக்கன். முகு → மூக்கு → மூக்கு = முகரும் உறுப்பு. மூக்கு → மூக்கன் = மூக்கி லுண்டாகும் புண்]

 புடையடுப்பு puḍaiyaḍuppu, பெ. (n.)

   கொடியடுப்பு (இ.வ.);; side-oven.

     [புடை = பக்கம். புடை + அடுப்பு. அடு → அடுப்பு]

புடையன் puḍaiyaṉ, பெ. (n.)

   பாம்புவகை (நாமதீப.257);; wart snake.

     [புடை → புடையன்]

புடையல் puḍaiyal, பெ. (n.)

   மாலை; garland.

     ‘இரும்பனம் புடையல்¬'(புறநா.99);.

     [புடை → புடையல். ‘அல்’ தொ.பெ.ஈறு]

 புடையான்குத்து puḍaiyāṉkuttu, பெ. (n.)

   நச்சுக்கடிப் புண்ணோய்; an ulcer formed by poisonous prick by beaver snake with its tail.

     [புடையன் → புடையான் + குத்து]

புடையுண்(ணு)-தல் puḍaiyuṇṇudal,    16 செ.கு.வி. (v.i.)

   அடிபடுதல்; to be beaten. Thrashed.

     ‘பேயினாற் புடையுண்டாரோ’ (பாரத.சூது-267);.

     [புடை + உண்-,]

புடைவை puḍaivai, பெ. (n.)

   1. ஆடை; garment.

     ‘வெண்புடைவை மெய்சூழ்ந்து’ (பெரியபு.திருநாவுக்.1.);.

   2. பெண்கள் இடுப்பில் சுற்றி கைச்சட்டை (ரவிக்கை);க்கு மேல் வரும் வகையில் கட்டிக்கொள்ளும் மேலாடை, மகளிர் சீலை; saree.

ம.புட,புடவ; தெ.புட்டமு(துணி);; கோத.பொர்வ; குட. பொடெய; Skt. phuţţika (ஒருவகைத்துணி);

     [புடை → புடைவை = சுற்றிக்கட்டும் ஆடை, மகளிர் சேலை (வே.க.377);]

புடோலங்காய் puṭōlaṅgāy, பெ. (n.)

   புடலங்காய். (தொல்.எழுத்து. 405, உரை.);; fruit of Snake gourd.

     [புடலங்காய் → புடோலங்காய்]

 புடோல் puṭōl, பெ. (n.)

புடல் பார்க்க; see pudal.

     [புழு → புழல் → புடல் = உட்டுளையுள்ள புடலங்காய். புடல் → புடோல்]

த. புடோல் → Skt. patóli

 புட்கரணி puṭkaraṇi, பெ.(n.)

   கோவிலைச் சேர்ந்த திருக்குளம்; sacred tank belonging to a temple.

     [Skt. {} → புட்கரணி]

புட்கரம் puṭkaram, பெ.(n.)

   1. வடநாட்டில் பொகார் என இக்காலத்தார் வழங்கும் ஒரு தலம்; a celebrated place of pilgrimage, now called Pokhar in Ajmir.

   2. வானம் (பிங்.);; sky, heaven.

 புட்களம் puṭkaḷam, பெ. (n.)

   நிறைவு; fulfilment.

 புட்கால் puṭkāl, பெ. (n.)

   புள்ளடி; caret.

     [புள் + கால். கோல் = திரண்ட கம்பு. கோல் → கால் = மரத்தூண், கற்றூண், தூண்போல் உடம்பைத் தாங்கும் உறுப்பு]

 புட்குத்திருப்பி puṭkuttiruppi, பெ. (n.)

   வட்டத்திருப்பி என்ற ஒரு கொடிவகை (மலை);; velvet leaf.

புட்குரல் puṭkural, பெ. (n.)

   நற்குறி, தீக்குறியாகக் கருதப்படும் பறவையொலி; cry of birds. especially omen-birds.

     ‘ஒருவன் புட்குரன் முன்னங் கூறினான்’ (சீவக.415);.

     [புள் + குரல்]

புட்கோ puṭā, பெ. (n.)

   கலுழன் (கருடன்); (நாமதீப.236);; white headed kite.

மறுவ. கழுகு, பருந்து

     [புள் + கோ. பறவைகளுக்கு அரசன் போன்றவன், பெரிய பறவை.]

புட்டகப்புடைவை puḍḍagappuḍaivai, பெ. (n.)

   சீலைவகை (நேமிநா.61,உரை);; a kind of cloth.

     [புட்டகம் + புடைவை]

புட்டகமண்டபம் buṭṭagamaṇṭabam, பெ. (n.)

   கூடாரம்; tent.

     ‘புட்டக மண்ட பத்திறைவன் சென்றான்’ (சேதுபு.அகத்.36);.

     [புட்டகம் + மண்டபம். துணியால் அமைக்கப்பட்டது]

புட்டகம் puṭṭagam, பெ. (n.)

   புடைவை; cloth.

     “புட்டகம் பொருந்துவ புனைகுவோரும்” (பரிபா.12,17.);.

     [புட்டம் → புட்டகம்]

     “புட்டம்1” பார்க்க

புட்டகவிலை puṭṭagavilai, பெ. (n.)

   சீலை விற்போருக்கிடும் வரிவகை; fees leveied on sellers of cloths. (S.I.I.ii.352);.

     [புட்டகம் + விலை]

 புட்டதண்ணி puṭṭadaṇṇi, பெ. (n.)

பூதத்தான்றி (இ.வ.);:

 carey’s myrtle bloom.

 புட்டந்தருவேர் puṭṭandaruvēr, பெ. (n.)

   சிறுபாம்புக்கடி நஞ்சினைப் போக்கும் மருந்து; a root given for the poison of siru-pâmbu.

புட்டம்1 puṭṭam, பெ. (n.)

புடைவை (பிங்.);:

 cloth.

மறுவ. கோடி, கோடிகம், படாம்,கோசிகம், கூறை, பஞ்சி, நீவியம், சீரை, கலை, கலிங்கம், சூடி, காடிகம், தூசு, கழகம், வட்டம், ஆடை, தானை, அறுவை

தெ. புட்டமு

     [புடை → புடம் → புட்டம் = புடைத்த பின்புறம். புடைவை (வே.க.3.77);]

 புட்டம்2 puṭṭam, பெ. (n.)

   1. உடலின் பின்புறத்தில் புடைப்பாக உள்ள பகுதி. (ஆசனப்பக்கம்);; buttocks;

   2. பெண்குறி; pudendum muliebre.

க., தெ, புட்டி.

     [புள் → புட்டி = உட்டுளையுள்ளது ஒருவகைக் கலம், சிறுபடி, குடுவை, குப்பி, புட்டி → புட்டில் = அம்பராத் தூணி. தெ. புட்டிக. புட்டி = குடுவை போன்ற பறவையுடம்பின் பிற்பகுதி புட்டி → பிட்டி கொழுத்த கோழிப் புட்டியை நெய்க்குடம் என்று கூறும் வழக்கை நோக்குக.

புட்டி புட்டம் = குடுவை போற் புடைத்த மாந்தன் உடம்பின் பக்கம். ஒ.நோ. குண்டு → குண்டி.புட்டம் → பிட்டம் மா.வி.அ.ப்ர-ஸ்த எடுப்பாய் முன் நிற்பது என்பது மூலமாயிருக்கலாம் என்று கருதுகின்றது. (வ.வ.2.3738);]

 puta,pūta,a buttock cf.D pūļa etc. the original idea is the hind part the change of 1 in to t is found in D. (KKED.xWiii);

 புட்டரிசி puṭṭarisi, பெ. (n.)

   இனிப்புச்சுவை மிக்க அவியரிசி; a kind of rice. which is heated in Steam and taken with Sugar and coconut.

     [புட்டு + அரிசி. அரி → அரிசி]

புட்டரிசியுருண்டை puṭṭarisiyuruṇṭai, பெ. (n.)

   பணிகார வகை (மதி.க.ii,143);; a kind of cake.

     [புட்டு + அரிசி + உருண்டை. உல் → உரு → உருண்டை]

 புட்டல் puṭṭal, பெ. (n.)

   தலைச்சுமை (யாழ்.அக.);; head-load.

     [புட்டு → புடம் → புட்டம் = புடைத்துக் காணப்படுவது. புட்டம் → புட்டல் = புடைத்துத் திரளாகக் காணப்படும் கட்டு, தலைச்சுமை]

 புட்டவரப்பு puṭṭavarappu, பெ. (n.)

   பெரிய வரப்பு; hedge.

     [புட்டம் → புட்டை = பெருத்த விதை. புட்டம் → புட்டா → புட்ட. புட்ட + வரப்பு]

புட்டவி-த்தல் puṭṭavittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   ஆவியல் வேகவைத்தல்; to cook in steam.

     [புட்டு +அவி-,]

புட்டவியல் puṭṭaviyal, பெ. (n.)

   1. சீலையில் ஏடு கட்டி வேக வைத்தல்; heating in steam using a special apparatus.

   2. புழுக்கம்:

 Sultriness heat.

     [புட்டு + அவியல்]

புட்டா1 puṭṭā, பெ. (n.)

   வீங்கின விதை (அண்டம்); (இ.வ.);; swelled testicle.

க. புட்டெ, தெ. புட்ட

     [புடம் → புட்டம் = புடைத்த பின்புறம் புட்டம் → புட்டா]

     “புட்டை” பார்க்க

 புட்டா2 puṭṭā, பெ. (n.)

   பாவின் உடற்பகுதியில் செய்யப்படும் பூவேலைப்பாடு; flower design done in the chintz.

 புட்டா puṭṭā, பெ. (n.)

   சேலையில் உள்ள புள்ளிகள்; dots in saree design, (கொங்கு);

     [பொட்டு-புட்டா]

 புட்டாஏணி puṭṭāēṇi, பெ. (n.)

   சேலையில் புட்டா போடுவதற்குப் பயன்படும் ஏணி; a weapon used by weavers, to do flower design in Saree.

 புட்டாபலகை puṭṭāpalagai, பெ. (n.)

   புட்டா வாங்கப் பயன்படும் பலகை; board used to design flower in the saree.

 புட்டாலம்மை puṭṭālammai, பெ. (n.)

   அம்மைக்கட்டு (பைஷஜ);; mumps.

     [புட்டம் → புட்டல் அம்மை. புட்டலம்மை → புட்டாலம்மை]

 புட்டாளம்மை puṭṭāḷammai, பெ. (n.)

   பொன்னுக்கு வீங்கி; mumps.

     [புட்டாளம் + அம்மை]

புட்டி1 puṭṭi, பெ. (n.)

   இடை; waist.

     ‘புட்டியிற் சேறும் புழுதியும்’ (திவ். பெரியாழ்.1,7, 6.);

     [புட்டம் → புட்டி ]

த. புட்டி → SKt. prStha

 புட்டி2 puṭṭi, பெ. (n.)

   1. பருமை; stoutness, robustness.

     “புட்டிபடத் தசநாடியும் பூரித்து” (திருமந்.574);

   2. கொழுப்பு (கொ.வ.);; tatness. plumpness.

     [புல் → புது. புது → புதல் = செறிந்ததூறு, புல்லிளம், மருந்துப்பூடு. புது → புதை → புடை. புடைத்தல் = பருத்தல், வீங்குதல். புடை → புடம் → புட்டம் = புடைத்த பின்புறம், புடைவை. புட்டம் → புட்டி = பருமை, பருத்துக் காணப்படும் கொழுப்பு (வே.க.3. 76, 77);]

த. புட்டி → SKt. pusti

 புட்டி3 puṭṭi, பெ. (n.)

   குப்பி; bottle, flask.

அவள் குழந்தைக்குப் புட்டியில் பால் கொடுத்தாள் (உ.வ.);.

க. புட்டி; தெ. புட்டி, புட்டிக; பட. புட்டி; கோத பொடி; து. புடி

     [புள் → புட்டி = உட்டுளையுள்ளது, ஒரு வகைக்கலம், சிறுபடி, குடுவை, குப்பி (வ.வ.2.37);]

 புட்டி4 puṭṭi, பெ. (n.)

   1. ஒருவகை முகத்தலளவை; measure of capacity 750 Madras padi.

   2. நிலவளவை வகை; land measure 8 to 11 1/2 acres.

   3. சிறுபடி; measure of capacity = about 1/2 Madras measure.

   4. ஒருவகை நிறுத்தலளவை; bazaar weight = 20 manu = 500 lbs.

தெ. புட்டி,

     [புள் → புட்டி = உட்டுளையுள்ளது, ஒரு வகைக்கலம், சிறுபடி (வ.வ.2.371);]

புட்டிகரம் puṭṭigaram, பெ. (n.)

   1. அழுக்கு; dirty.

   2. புட்டி பார்க்க; see puṭṭi.

புட்டிடு-தல் puḍḍiḍudal,    17 செ.குன்றாவி. (v.t.)

புட்டவி-த்தல் பார்க்க; see puṭṭavi-.

     [புட்டு + இடு-,]

 புட்டிப்பால் puṭṭippāl, பெ. (n.)

   தாய்ப்பாலுக்குப்பகரமாகக் குழந்தைகளுக்கு ஆவின்பாலை அல்லது இதற்கென்றே பதப்படுத்தப்பட்ட மாவுப்பொருளை நீரில் கலந்து புட்டியின் மூலம் கொடுக்கப்படும் பால்; cow milk or milk prepared from milk powder (used for bottle-feeding);.

தேவையான சூழ்நிலைகளில் மட்டும் குழந்தைக்குப் புட்டிப்பால் கொடுக்க வேண்டும். (உ.வ.);

     [புட்டி பால்]

 புட்டிற்கூடை puṭṭiṟāṭai, பெ. (n.)

   சிறுகூடை (வின்.);; small basket.

     [புட்டில் + கூடை]

 புட்டிலவம் puṭṭilavam, பெ. (n.)

   சிறுதும்பை; small lucus plant.

புட்டில்1 puṭṭil, பெ. (n.)

   1. அம்பறாத் துணி; quiver.

     ‘வாளிபெய் புட்டில்’ (கம்பரா. கரன். 18);.

   2. விரலுறை; cover for fingers; gloves.

     ‘விரற்றலைப் புட்டில் வீக்கி’ (சீவக. 2202);.

   3. உறை (யாழ்.அக.);; sheath, scabbard, cover.

   4. கூடை; basket, flower basket.

     ‘போழிற் புனைந்த வரிப்புட்டில்’ (வின்.); (கலித்,117);.

   5. இறைகூடை; baling basket.

   6. முறம் (யாழ்.அக.);; winnow.

   7. குதிரையுணவு கட்டும் பை; food bag for horses.

     ‘புழுக்கும் காணமும் புட்டில் வாய்ச் செறித்தனர்’ (சீவக.1938);.

   8. கெச்சையென்னும் அணி ; tinkling anklet of a horses.

     ‘அரிபுனை புட்டின்’ (கலித்.80);.

   9. தக்கோலத்தின் காய்; cubeb.

     ‘அம்பொதிப் புட்டில்’ (திருமுரு.191);.

ம. புட்டில்; க. புட்டி, புட்டி, புட்டெ; தெ. புடி (பூக்கூடை);, புடிக, புட்டிக, புடிகெ, புட்டி; து. புட்டி, புடயி, புடாயி. புட்டி; கூ. புடி, (பெரிய கூடை);

     [புள் → புட்டி = உட்டுளையுள்ளது, ஒரு வகைக் கலம், சிறுபடி, குடுவை, குப்பு. புட்டி → புட்டில் = அம்பறாத்தூணி (வ.வ.2.37);, உட்டுளையுள்ள உறை, ‘இல்’ குறுமையீறு. புட்டி + இல் -புட்டில். ஓ. நோ. தொட்டி + இல் – தொட்டில், (சு.வி.14); பாண்டி – பாண்டில், விட்டி – விட்டில்]

 புட்டில்2 puṭṭil, பெ. (n.)

புட்டி3 (இ.வ.); பார்க்க; see puṭṭi3.

     [புள் → புட்டி → புட்டில்]

 புட்டிவெல்லம் puṭṭivellam, பெ. (n.)

   பணங்கட்டி (யாழ்.அக.);; jaggery, coarse sugar kept in cases of palmyra leaves.

     [புட்டி வெல்லம்]

புட்டு puṭṭu, பெ. (n.)

   1. சிற்றுண்டிவகை; a kind of confectionery.

   2. தினைமா; millet flour.

     [புள் → புட்டு]

 புட்டுக்கூடை puṭṭukāṭai, பெ. (n.)

   மிகச் சிறிய கூடை; a small size basket.

மறுவ. புல்லாங் கூடை பட. பொட்டுகூடெ.

     [புட்டு + கூடை]

 புட்டுக்கூடை puṭṭukāṭai, பெ.(n.)

மூங்கிலால் செய்யப்பட்ட சிறிய கூடை

 a little basket made of bamboo.

     [பிள்-பிட்டு-புட்டு+கூடை]

 புட்டுத்திருப்பி puṭṭuttiruppi, பெ. (n.)

   பொன்முசுட்டை வேர்; gravel root.

 புட்டுப்பழம் puṭṭuppaḻm, பெ. (n.)

   தின் பழவகையுளொன்று; an edible fruit.

     [புட்டு + பழம்]

புட்டுவாழை puṭṭuvāḻai, பெ. (n.)

   வாழை வகை; a kind of plaintain. (G.Sm.D.l.i, 215);.

     [புட்டு + வாழை]

புட்டுவை-த்தல் puṭṭuvaittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

புட்டவி-த்தல் பார்க்க; see puṭṭavi-.

     [புட்டு + வை-,]

புட்டை puṭṭai, பெ. (n.)

   1. பெருத்த விதை (அண்டம்);; elephantoid scrotum.

   2. விதை வீக்கம் (அண்டவாதம்);; rupture. hernia.

க., கொலா. புட்டெ; தெ., பர். புட்ட

     [புடை → புடம் → புட்டம் = புடைத்த பின்புறம், புடைவை (பிங்.);. புட்டம் → புட்டா = வீங்கின விதை (அண்டம்);. புட்டா → புட்டை. (வே.க. 3, 77);]

 புட்பகத்தாவு puṭpagattāvu, பெ. (n.)

   கறுப்பரிசி; black rice.

புட்பகம் puṭpagam, பெ. (n.)

   1. கண்ணோய் வகை; an eye disease.

   2. மூக்கிரட்டை; a spreading plant.

   3. கஞ்சாங்கோரை; white basil.

 புட்பகரிகம் puṭpagarigam, பெ. (n.)

   மூங்கில்; bamboo.

புட்பகவிமானம் puṭpagavimāṉam, பெ.(n.)

   குபேரனூர்தி; aerial car of {}.

புட்பக விமானம்வந் தவனியை யணுக (கம்பரா. மீட்சி.146);.

புட்பகை puṭpagai, பெ. (n.)

   சோழன் நலங்கிள்ளியின் புனைபெயர்; title of a CÕl¬¬an king NalaÑ-killi.

     ‘புட்பகைக் கேவானாகலின்’ (புறநா.68);.

     [புள்+பகை]

 புட்பகொரித்தாரு puṭpagorittāru, பெ. (n.)

   கொட்டைக் கரந்தை; Indian globe thistle.

 புட்பசங்குணத்தி puṭpasaṅguṇatti, பெ. (n.)

   நத்தைச் சூரி; a plant when snails approach it their shells brake.

புட்படு-த்தல் puḍpaḍuttal,    15 செ.கு.வி. (v.i.)

   புட்களை வலையில் அகப்படுத்துதல்; to enSnare birds.

     [புள்+படு-,]

புட்பம் puṭpam, பெ.(n.)

   1. மலர்; flower.

புட்பவிதி மாலைப்படியே (புட்ப.54);. நட்ட கல்லைத் தெய்வம் என்று நாலு புட்பம் சாத்தியே சுற்றி வந்து மொண மொணென்று சொல்லும் மந்திரம் ஏதடா (சிவ.வா.494);.

   2. வாழை (மலை);; plantain.

   3. கண்ணோய் வகை (யாழ்.அக.);; an eye disease.

   4. மகளிர் சூதகம் (யாழ்.அக.);; menstruation.

     [Skt. {} → த. புட்பம்]

புட்பறை puṭpaṟai, பெ. (n.)

   பறை வகை (சிலப். 10,139, உரை);; a kind of drum.

     [புள்+பறை]

புட்பவதி puṭpavadi, பெ.(n.)

   பூப்பெய்தியவள்; girl who has attained puberty.

     “புட்பவதியாம் வாரகால பலன்” (அறப்.சத.69);.

     [Skt. {} → த. புட்பவதி]

புட்பாகன் puṭpākaṉ, பெ. (n.)

   திருமால்; Tirumal.

போரானைக் கொம்பொசித்த புட்பாகன் (திவ். பெரியதி.3, 6, 6);.

     [புள்+பாகன்]

 புட்பாகம் puṭpākam, பெ. (n.)

   மூக்கிரட்டை (சங்.அக.);; spreading hogweed.

புட்பாஞ்சலி puṭpāñjali, பெ.(n.)

   1. கை நிறையக் கொண்ட பூ; a handful of flowers.

     “சாரத்தொடு புட்பாஞ்சலி தாண் மீது சொரிந்தார்” (சிவரக.நைமிச.50);.

   2. கைக் கொண்ட பூவையிட்டு வழிபடுகை; offering of handful of flowers in worship.

   3. இரண்டு கையுங் தடங்கையாக வந்து ஒன்றும் இணைக்கை வகை (சிலப்.3,18,உரை.); ({});

 a gesture with both hands inwhich they are joined in {} pose.

த.வ. பூப்படையல்

     [Skt.{} → த. புட்பம்+அஞ்சலி]

     [p]

 புணராக்கரு puṇarākkaru, பெ. (n.)

   உறவின்றி யுருவாகுஞ் சூல்; impregnation by external contact without intromission, adosculation.

     [புணரா+கரு]

புணராவிரக்கம் puṇarāvirakkam, பெ. (n.)

தான் காதலித்தவளைக் கூட நேராமையால் உண்டான வருத்ததோடு தலைவன் தனித்து உறைந்து வருந்துதலைக் கூறும் புறத்துறை;(பு.வெ.11, கைக்.8.);.

     [(புல் → புள் → புண் → புணர் + ஆ + இரக்கம். ‘ஆ’ எ.ம.இ.]

புணரி puṇari, பெ. (n.)

   1. அலை, கடற்றிவலை; wave.

     ‘வரைமருள் புணரிவான் பிசிருடைய’ (பதிற்றுப்.11);.

   2. கடல் (பிங்.);; sea.

     ‘உலகுசூழ்ந்த நெடும் புணரி’ (திவ்.பெரியதி.8,6,5);.

   3. கரை (சூடா);; shore.

   4. ஒலிக்கை (அரு.நி.);; sounding.

   5. தனிமை (அரு.நி.);; loneliness.

     [புனர் → புணரி= கலந்தெழும் பேரலை (வே.க.3,64); அவ்வலையையுடைய கடல், அலை மோதும் கரை, அலையால் எழும் ஒலி]

புணரிசூழ்வேலி puṇaricūḻvēli, பெ. (n.)

   உட்புறம் ஒளியும் வெளிப்புறம் இருளுங் கொண்டு நிலவுலகத்தைச்சூழ்ந்துள்ளதாகக் கருதப்படும் மலைத்தொடர்; a mythical range of mountains encircling the orb of the earth and forming the limit of light and darkness.

     ‘வெண்டிரைப் புணரிசூழ் வேலிவேந்தனே’ (சீவக.3052);.

     [புனரி+சூழ் + வேலி]

 புணரியல் puṇariyal, பெ. (n.)

   உயிரீற்றுப் புணரியல், மெய்யீற்றுப் புணரியல், உருபு புணரியல்கள் அமைந்த இலக்கணப்பகுதி;     [புணர் + இயல்]

 புணரியிற்றுயின்றோன் puṇariyiṟṟuyiṉṟōṉ, பெ. (n.)

   திருமால் (பிங்.);; Tirumāl, as sleeping on the ocean.

     [புனரி+இல் +துயின்றோன்.]

புணரியோர் puṇariyōr, பெ. (n.)

   ஒன்று கூட்டியவர்; those who bring things together.

     ‘நீருநிலனும்புணரியோர்’ (புறநா.18);.

     [புனர் → புணரியோர்]

புணரொலி puṇaroli, பெ. (n.)

   ஈருயிர்க் கூட்டொலி; dipthongs.

     [புணர்+ஒலி]

தமிழ் உயிரெழுத்துகளுள் ஐ, ஒள இரண்டும் புணரொலியன்கள்,

     “அகர இகரம் ஐகாரமாகும்” (தொல்.54);.

     “அகர உகரம்ஒளகாரமாகும்” (தொல்.55); என்று தொல்காப்பியங்கூறுவதால், அகரஇகரம் சேர்ந்து ஐகாரமும் அகரவுகரம் சேர்ந்து ஒளகாரமும் புணரொலிகளாய்த் தோன்றின வென அறியலாம். இகரம் உகரத்தினும் முந்தியதாதலின் இகரக்கூறுள்ள ஐகாரம் உகரக்கூறுள்ள ஒளகாரத்தினும் முந்தித் தோன்றியிருத்தல் வேண்டும்.

ஒரிரு சொல்முதலில் வரும் அகரஇகரம் ஐகாரமாகவும் எழுதப்பெறும்.

எ-டு: வய் → வய → வயிர் → வயிரம் → வைரம் ஒரிருசொன்முதலில் வரும் அகரஉகரம் ஒளகாரமாகவும் எழுதப்பெறும்.

எ-டு: கதுவாலி (குறுகிய வாலையுடைய பறவைஇனம்); → கவுதாரி (இலக்கணப்போலி → கெளதாரி); (த.வ.134,135);.

புணர்1 puṇartal,    4.செ.குன்றாவி, (v.t.)

   1. பொருந்துதல் (திவா.);; to join, unite.

   2. கலவி செய்தல்; to cohabit, copulate.

     “மன்னியவளைப் புணரப் புக்கு” (திவ். பெருமாள்.6,9);.

   3. அளவளாவுதல் (பிங்.);; to associate with, keep company with.

     “ஊதியமில்லார்ப் புணர்தல்” (நாலடி,233);.

   4. மேற் கொள்ளுதல்; to undertake.

     “பொருவகை புரிந்தவர் புணர்ந்த நீதியும்” (பெருங்.வத்தவ.6,9);.

மறுவ. துவள்தல், நொட்டுதல், பொலிதல், பிணைதல், புல்லுதல்.

ம. புணருக

     [புல் → புள் → புண் → புணர்(வே.க.3,64);]

 புணர்2 puṇartal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. ஏற்புடையதாதல்; to suit, fit.

     “குரல் புணர்சீர்” (புறநா.11);.

   2. விளங்குதல்; to appeal to the mind;

 to be understood.

   3. எழுத்து முதலியன சந்தித்தல்; coalesce, as letters or Words in Sandi.

     “மொழி புணரியலயே” (தொல்.எழுத்து.108);.

   4. உடலிற்படுதல்; to touch.

     “மென்முலை மேற்பனிமாருதம் புணர” (கம்பரா.சூர்ப்பண.47);.

   5. கூடியதாதல்; to be possible.

     “புணரின் வெகுளாமை நன்று” (குறள்,308);.

     [புல் → புள் → புண் → புணர், (வே.க.364);]

 புணர்3 puṇarttal,    11 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. சேர்த்தல்; to combine, connect, unite.

     “நின்கழற்கணே புணர்ப்பதாக” (திருவாச.5,71);.

   2. எழுத்து முதலியன சந்திக்கும்படி செய்தல்;     “பெயரொடு பெயரைப் புணர்க் குங்காலும்” (தொல்.எழுத்து.108);.

   3. நிகழ்த்துதல்; to do, make bring about.

     “தூமென் குழலியர் புணர்த்த சூழ்ச்சியால்” (கம்பரா.திருவவ.48);.

   4. பாகுபடுத்தல்; to analyse, choose, resolve.

     “நாவினாற் பூவை புணர்த்துப் பேசும்” (பு.வெ.12, வென்றிப்.12);

   5. கூட்டிச் சொல்லுதல்; to speak connectedly.

     “தருக்கிய புணர்த்து” (தொல்.பொருள்.50);.

   6. கட்டுதல்; to fasten, tie.

     “புணர்நார்ப் பெய்த புனைவின் கண்ணி” (பெரும்பாண்.218);.

   7. படைத்தல் (சிருட்டித்தல்);; to create.

     “புணர்க்கு மயனாம்” (திவ்.திருவாய் 2,8,3);.

   8. சிற்றிலக்கிய (பிரபந்த);மாகச் செய்தல்; to compose. as a pirapandam.

     “நாயகன் பேர் வைத்துப் புணர்த்த புணர்ப்பு” (ஈடு.5,9,3);.

     [புல் → புள் → புண் – புணர், புணர்தல்(த.வி.); _ புணர்த்தல்(பி.வி.);]

 புணர்4 puṇar, பெ. (n.)

   1. சேர்க்கை; mating, uniting.

     “புணர்பிரியா வன்றிலும் போல்” (நாலடி, 376);

   2. புதுமை (பிங்.);; newness, novelty.

க. பொணர்

     [புல் → புள் → புண் → புணர், (வே.க.3,64);]

புணர்குறி puṇarkuṟi, பெ. (n.)

   தலைவன் தலைவியர் சந்திக்கும் குறியிடம்;     “புணர்குறி செய்த புலர்குர லேனல்” (அகநா.118);.

     [புணர்+ குறி]

புணர்க்கை puṇarkkai, பெ. (n.)

   1. சேர்க்கை; mating, uniting.

   2. புணர்ப்பு2 1,4 பார்க்க; See punarpрu2 1,4.

     [புல் → புள் → புண் → புணர்+கை ‘கை’ தொ.பெ.ஈறு]

 புணர்ச்சனனம் puṇarccaṉaṉam, பெ. (n.)

புனர்வாழ்வு பார்க்க; see pupar-Wப.

     [புணர் + சனனம்]

 Skt. janana → த.சனனம்

புணர்ச்சி1 puṇarcci, பெ. (n.)

   1. சேர்க்கை (பிங்.);; combination, association, union.

   2. ஒரு நாட்டவராயிருத்தல்; co-residence.

     “புணர்ச்சி பழகுதல் வேண்டா” (குறள்,785);.

   3. கலவி (பிங்..);; coition.

     “தகைமிக்க புணர்ச்சியா” (கலித்.118);

   4. முன்பின் தொடர்பு (வின்.);; connection of the different parts of a subject.

     [புல் → புள் → புண் → புணர் → புணர்ச்சி. ‘சி’ தொழிற்பெயரீறு]

 புணர்ச்சி2 puṇarcci, பெ. (n.)

   எழுத்து முதலியவற்றின் சேர்க்கை(சந்தி சொற்கூட்டு;     “புணர்ச்சிவாயின்” (தொல்.எழுத்து.142);

     [புனர் → புணர்ச்சி.’சி’ தொ.பெ.ஈறு]

இருசொற் புணர்வது புணர்ச்சி. மொழி பொதுமக்களால் ஆக்கம் பெற்றதாகலின், அதன் புணர்ச்சியும் அவரது அமைப்பே. கவனித்தறியப் பெறாது ஏற்கெனவேயிருந்த சொற்கூட்டு நெறிமுறைகளையே, புணர்ச்சி நெறிமொழிகள் (விதிகள்); என எடுத்துக் கூறினர் இலக்கணியர். இயல்புப்புணர்ச்சி, திரிபுப்புணர்ச்சி எனப் புணர்ச்சி இரு வகைப்படும். ஒரு வகை வேறுபாடுமின்றி

இயல்பாயிருப்பது இயல்புப்புணர்ச்சி; ஏதேனுமொரு வகையில் திரிவது திரிபுப் புணர்ச்சி. திரிதல்-வேறுபடுதல். அது தோன்றல், திரிதல், கெடுதல் என மூவகைப்படும். முன்னில்லாத எழுத்தோ அசையோ தோன்றுவது தோன்றல், ஒரெழுத்து மற்றோரெழுத்தாக மாறுவது திரிதல்; முன்னுள்ள எழுத்தோ அசையோ மறைவது கெடுதல்.

புணர்ச்சியிற் புதிதாய்த் தோன்றும் அசை, இரு சொற்களை அல்லது ஒரு சொல்லையும் ஒரு சொல்லுறுப்பைச் சார்ந்து நின்று இயைப்பதால் (இசைப்பதால்); சாரியை எனப்படும்.

திரிபு புணர்ச்சி-தோன்றல் (insertion);

வாழை+காய் – வாழைக்காய்

அவரை+ பந்தல் – அவரைப்பந்தல்

களா+பழம் – களாப்பழம், களாம்பழம்

பூ + செடி – பூச்செடி (பூக்கும்செடி);

பூ + செடி – பூஞ்செடி (அழகியசெடி);

பணத்தை + கொடு – பணத்தைக் கொடு

ஊருக்கு + போ – ஊருக்குப்போ

வர + சொல் – வரச்சொல்

இ + நாள் – இந்நாள்

வெள் + ஆடு – வெள்ளாடு

நாடு + ஆண்மை – நாட்டாண்மை

இவை எழுத்துத்தோன்றல்

செக்கார் + குடி – செக்காரக்குடி

புளி + பழம் – புளியம்பழம்

கண் + பொத்தி – கண்ணாம் பொத்தி

இவை சாரியைதோன்றல்,

திரிதல்(mutation);

நல் + செய் – நன்செய்

வெள் + கலம் – வெண்கலம்

செம் + தாமரை – செந்தாமரை

வெம் + நீர் – வெந்நீர்

வேம்பு + இலை – வேப்பிலை

தண் + நீர் – தண்ணிர்

உள் + நாக்கு – உண்ணாக்கு

கல் + தாழை – கற்றாழை

நல் + நிலம் – நன்னிலம்

உள் + து – உண்டு

ஈன் + து – ஈற்று

இவை திரிதல்

கெடுதல் (omission);

மரம்+வேர் – மரவேர்

தொல்காப்பியம் +நூல் – தொல்காப்பிய நூல்

இவை கெடுதல்.

அன்று + கூலி – அற்றைக்கூலி

மண் + கட்டி – மண்ணாங்கட்டி

இவை தோன்றலும் திரிதலும்.

பட்டினம் + பிள்ளையார் – பட்டினத்துப் பிள்ளையார்

நகரம் + ஆன் – நகரத்தான்.

இவை தோன்றதலும் கெடுதலும்.

வேம்பு+காய் – வேப்பங்காய்

பனை + தோப்பு – பனந்தோப்பு

இவை தோன்றலும் திரிதலும், கெடுதலும்.

மரூஉப்புணர்ச்சி

சில சொற்கள் ஒலி நெறிப்படி ஒழுங்காய்ப் புணராது மருவிப் புணரும். இப்புணர்ச்சி மரூஉப் புணர்ச்சியாம். மருவுதல் நெறி திறம்புதல்.

எ-டு : ஆதன் + தா-(ஆந்தா); ஆந்தை

அகம் +கை – அங்கை

நாழி+உரி – நாழுரி – நாடுரி

மக +கள் – மக்கள்.

உள்ளங்கை (உள்+அங்கை); என்பது அங்கையின் நடுப்பகுதி. இதில் அம் என்பது சாரியை யன்று. எந்தை தந்தை என்பன மரூஉப் புணர்ச்சியில் எம்+தா, தம்+தா எனப் பிரியும் தா என்பது தந்தையைக் குறிக்கும் பெயர்ச்சொல். தாதை என்பதிற் போன்றே. எந்தை, தந்தை, ஆந்தை, பூந்தை என்பவற்றிலும் தை என்பது தா என்பதன் திரிபாகும்.

ஒ.நோ. எம்பி(ன்);, எங்கை, எவ்வை, எம்முன், எந்தை, நும்பி(ன்);, நுங்கை, நுவ்வை, நும்முன், நுந்தை, தம்பி(ன்);, தங்கை, தவ்வை தம்முன், தந்தை

எம்பின் = எமக்குப் பின் பிறந்தான். கை = தங்கை (பிங்);. எங்கை = எமக்குச் சிறியவள். எம்+அவ்வை-எவ்வை. இதில் அவ்வை என்னும் அன்னையின் பெயர் அன்னை போலும் அக்கையைக் குறித்தது. இச்சொல்

சில பழஞ்செய்யுள்களில் தங்கையைக் குறிப்பது, காதல் பற்றிய மரபு வழுவமைதியென அறிக. என் தந்தை என் தம்பி, என் தங்கை என்பனவெல்லாம் வழக்குப் பற்றிய இடவழுவமைதியே.

கார்காலம், வடகோடு, கோவூர்கிழார், நாடு கிழவோன் எனச் செய்யுள் வழக்கிலும், கேடு காலம், பேறுகாலம், விறகுதலையன், விறகு காடு, வடகரை, மழைகாலம் என உலக வழக்கிலும் வலிமிகாது வழங்குவதாலும், நான்கு வெட்கு என்னும் திரிபு வடிவுகளுடன் நால்கு, வெள்கு என்னும் இயல்பு வடிவுகளும் வழங்கி வருவதாலும், பல்கு, பல்பொருள், சில்கால், வல்சி, வள்பு எனச் சில சொற்கள் என்றும் இயல்பாகவேயிருப்பதனாலும் முதற்காலத்தில் திரிதற் புணர்ச்சி அத்துணைக் கண்டிப்பா யிருந்ததில்லை யென உய்த்துணரலாம்.

மூவகைப் புணர்ச்சியும் ஒலியிசைவை மட்டுமன்றி, இரு பொருட் கிடைப்பட்ட நெருங்கிய தொடர்பையும் உணர்த்துதல் காண்க. (த.வ.1,95-98);

 புணர்ச்சி3 puṇarcci, பெ. (n.)

   அணிகலன்கள்; dress.

     “புணர்ச்சிகள் பலவு மெல்லையில் பொருள்… இட” (பெரியபு:அமர்நீ.38);.

     [புணர் → புணர்ச்சி]

 புணர்ச்சிநிருவாகம் puṇarcciniruvākam, பெ. (n.)

   பாலியற் பொறுமை; sexual tolerance.

     [புணர்ச்சி+நிருவாகம்]

 Skt. nirvāka → த.நிருவாகம்

 புணர்ச்சிமாலை puṇarccimālai, பெ. (n.)

   தண்டக மாலை (சங்.அக.);; a kind of poem.

     [புணர்ச்சி + மாலை. மயல் → மால் → மாலை]

புணர்ச்சியாயரை-த்தல் puṇarcciyāyaraittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   கலக்கும்படி அரைத்தல்; to grind well in such a way that ingredients mix well.

     [புணர்ச்சி + ஆய் + அரை-,]

 புணர்ச்சியிலிச்சை puṇarcciyiliccai, பெ. (n.)

   பாலியல் விருப்பம்; liking for coitus.

     [புணர்ச்சியில் +இச்சை]

 புணர்ச்சிவிகாரம் puṇarccivikāram, பெ. (n.)

புணர்ச்சி வேறுபாடு பார்க்க; see punarccivērupāgu.

     [புணர்ச்சி + விகாரம்]

 Skt. vikära த. விகாரம்

புணர்ச்சிவிழையாமை puṇarcciviḻaiyāmai, பெ. (n.)

   பெண்ணுலன் சேருதலை விரும்பாமை; dislike to have female companian for intercourse.

புணர்ச்சி விழையாமையாவது மாணிய நிலை (பிரமசரியம்); காத்தல் (தொல்.பொருள்.74 இளம்.);

     [புணர்ச்சி + விழையாமை. ‘ஆ’ எ.ம. இடைநிலை]

புணர்ச்சிவேறுபாடு puṇarccivēṟupāṭu, பெ. (n.)

   தோன்றல், திரிதல், கெடுதல் என்னும் புணர்ச்சி வேறுபாடுகள்;     [புணர்ச்சி + வேறுபாடு]

புணர்ச்சி2 பார்க்க

 புணர்தம் puṇartam, பெ. (n.)

   புனர்கொடிறு (பிங்.);; the seventh naksatra.

புணர்தல் puṇartal, பெ. (n.)

   தலைவனும் தலைவியும் கூடுதலாகிய குறிஞ்சியுரிப் பொருள் (தொல்.பொருள்.14);;     [புணர் → புணர்தல். ‘தல்’ தொ.பெ.ஈறு]

புணர்த்து-தல் puṇarddudal,    5 செ. குன்றாவி. (v.t.)

புணர்2-தல் பார்க்க; see punar-2,

     [புணர்தல்(த.வி.); – புணர்த்தல்(பி.வி.); புணர்த்துதல் (கா.வி.);]

 புணர்நலம் puṇarnalam, பெ. (n.)

   சாரணை; purslane – leaved traintheme.

 புணர்நிலை puṇarnilai, பெ. (n.)

   சொற்கள் திரியாது புணர்ந்து ஒருசொற்றன்மைப்பட்டு நிற்றல்; compound.

     [புணர்+ நிலை]

பாய்மா, மாசெல்கரம் என்றாற் போலச் சொற்கள் திரியாது புணர்ந்து ஒரு சொற்றன்மைப்பட்டு நிற்றலே புணர் நிலையாகும்.

புணர்நிலையணி puṇarnilaiyaṇi, பெ. (n.)

   வினை பண்பு இவை காரணமாக இரு பொருளுக்கு முடிக்குஞ் சொல்லொன்றாகப் புணர்ந்து நிற்கச் சொல்லும் அணி. (தண்டி.84);;     [புணர்+நிலை + அணி]

புணர்ப்பாவை puṇarppāvai, பெ. (n.)

   சக்கரப் பா முதலியவற்றின் இலக்கணங் கூறுவதும் வழக்கற்றதுமான ஒரு பழைய நூல் (யாப்.வி.பக்.497);; an ancient treatise dealing with cakkara-k-kavi, etc. not extant.

     [புணர்+பாவை]

புணர்ப்பு1 puṇarppu, பெ. (n.)

   1. தொடர்பு; connection.

     “என்தனி நாயகன் புணர்ப்பே” (திவ்.திருவாய்.2,8,2);.

   2. புணர்ச்சி,1,3 பார்க்க; see punarcci, 1 3.

   3. எழுத்து முதலியவற்றின் சந்தி;     “இயல்பொடு விகாரத் தியைவது புணர்ப்பே” (நன்.152);.

   4. நட்பு; friendship, intimacy.

   5. துணை; associate, comrade.

     “புகையழல் வேலோன் புணர்ப்பாகி நின்றாள்” (பு.வெ.10, சிறப்பிற்.10);

   6. உடல் (சூடா.);; body, as a combination of parts.

   7. கடல் (ஈடு,2,8,3. அரும்);; ocean.

     [புல் → புள் → புண் → புணர். புணர்தல்=பொருந்துதல், நட்பாடல், கலவி செய்தல், சொற்கூடுதல், கூடியதாதல். புணர் → புணர்ப்பு (வே.க.3.64);. ‘பு’ தொ.பெ.ஈறு]

 புணர்ப்பு2 puṇarppu, பெ. (n.)

   1. சூழ்ச்சி; contrivance, scheme, plan, artifice, craft, plot.

     “முதியவன் புணர்ப்பினால்” (கலித்.28);.

   2. ஏவல்; command.

     “கஞ்சன் புணர்ப்பினில் வந்த” (திவ்.பெரியாழ்.2,4,4);.

   3. சிற்றிலக்கியம், பனுவல்; poem.

     “நாயகன் பேர் வைத்துப் புணர்த்த புணர்ப்புக் கேட்டாற் போலே காணும்” (ஈடு.5,9,3);

   4. மாயம்; illusion.

     “ஏழைதன் னீர்மையிந் நீர்மை யென்றாற் புணர்ப்போ கனவோ” (திருக்கோ.17);.

   5. செயல்; action.deed.

     “புணர்ப்பன் பெரும்புணர்ப்பெங்கும் புலனே” (திவ். திருவாய்.2,8,3);.

     [புல் → புள் → புண் → புணர் → புணர்ப்பு. ‘பு’ தொ.பெ.ஈறு]

புணர்ப்புவழு puṇarppuvaḻu, பெ. (n.)

   செய்யுட்குற்றங்களு ளொன்று (யாப்.வி.525);;     [புணர் → புணர்ப்பு + வழு]

 புணர்மீன் puṇarmīṉ, பெ. (n.)

   இணைக்கயல் (சூடா.);; one of atta-mangalam.

     [புணர்+மீன்]

 புணர்விருத்தி puṇarvirutti, பெ. (n.)

   பாலியல் நிறைவு; Sexual satisfaction.

     [புணர் + விருத்தி]

 Skt. vrtti → த. விருத்தி

புணர்வு puṇarvu, பெ. (n.)

   1. சேர்க்கை; combination.

   2. கலவி; coition.

     “புணர்வின்னினிய புலவிப்பொழுதும்” (சீவக.1378);.

   3. இணைப்பு(சூடா.);; connection, joining.

   4. உடல்(பிங்.);; body.

     [புல் → புள் → புண் → புணர் → புணர்வு. (வே.க.3.64); ‘பு’ தொ. பெ. ஈறு]

 புணாநவி puṇānavi, பெ.(n.)

புனர்நவம் பார்க்க;see {}.

புணி1 puṇittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   சேர்த்துக்கட்டுதல்; to make bundle, to tie.

     [புண் → புணி-,(வே.க.3.64);]

 புணி2 puṇi, பெ. (n.)

   மயிர்முடி (அக.நி.);; tuft of hair.

     [புல் → புள் → புண் → புணி. புணித்தல் = சேர்த்துக்கட்டுதல் (வே.க.3.64); புணி → புணி = சேர்த்துக் கட்டிய மயிர்முடி ]

 புணி3 puṇi, பெ. (n.)

பிணி3,6 பார்க்க; see pini3.6.

     [பிணி→புணி]

 புணிகயிறு puṇigayiṟu, பெ. (n.)

   புணி தெரிவதற்காகப் பயன்படுத்தும் கயிறு; thread used to project the row of threads in a weaver’s loom.

     [புணி+கயிறு]

புணிசுழற்று-தல் puṇisuḻṟṟudal,    15 செ.குவி (v.i.)

   ஆலையில் பாவு ஓடிய பிறகு புணிகளிலிருந்து இழைகளைச் சுழற்றுதல்; to wind the threads used to project the row of threads after spinning the warp in weaver’s loom.

     [புணி + சுழற்று-,. சுழல் → சுழற்று]

 புணிச்சட்டம் puṇiccaṭṭam, பெ. (n.)

   புணி ஆணியுடைய பதினெட்டுச் சட்டங்கள்; an instrument in weaving.

     [புணி+ சட்டம்]

புணிமாறு-தல் puṇimāṟudal,    20 செகுவி. (v.i.)

புணைமாறு-தல் பார்க்க; see pural-maru.

     [புணைமாறு → புணிமாறு]

புணை1 puṇaittal,    11 செ.குன்றாவி (v.t.)

   கட்டுதல்; to unite, tie.

     [புல் → புள் → புண் → புணை – , (வே.க.3.65 );]

 புணை2 puṇai, பெ. (n.)

   1. நீரில்மிதக்கும் கட்டை, தெப்பம்; கட்டுமரம்; float, raft.

     ‘நல்லாண்மை யென்னும் புணை’ (குறள்.1134);.

   2. மரக்கலம் (சூடா.);; boat, vessel, ship.

   3. உதவி; support, help.

   4. விலங்கு (சூடா.);; fetters.

   5. ஈடு; pledge, security.

   6. பிணைமுறி; surety.

     ‘இவனுக்குப் புணை’ (S.I.I.v,173);.

   7. ஒப்பு; comparison.

     ‘புணையில்லா வெவ்வ நோய்’ (கலித்.124);.

     [புள் → புண் → புணை → புணைத்தல்= கட்டுதல், புண்1 – புணை (வே.க.3.65);]

புணைகயிறு puṇaigayiṟu, பெ. (n.)

   பூட்டாங்கயிறு, நுகத்தடியில் எருதைப் பிணைக்கும் நுகக்கயிறு(அருங்கலம்,94,உரை);; rope with which a bullock is fastered to the yoke.

மறுவ. பூட்டாங்கயிறு

     [புண் → புணை + கயிறு]

 புணைக்கட்டை puṇaikkaṭṭai, பெ. (n.)

   கட்டுமரம் (இ.வ.);; catamaran.

     [புள் → புண் → புணை + கட்டை]

 புணைசல் puṇaisal, பெ. (n.)

 see punayal,

     [புணையல் → புணைசல்]

புணைசல்விடு-தல் puṇaisalviḍudal,    18 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   களத்திற் கதிரைக் காவிட்டு உழக்குதல்; to tread out grain on the threshing-floor with the help of cattle fastened together.

மறுவ. பிணையோட்டுதல், படைவிடுதல்.

     [புனையல் → புனைசல் + விடு -, ‘விடு’.து.வினை]

புணைபுணை buṇaibuṇai, பெ. (n.)

   கட்டுமரம்; catamaran.

     ‘புணைபுணை யேறத் தாழ்த்ததை தளிரிவை நீரிற் றுவண்ட சேஎய்குன்றம்’ (பரிபா.6;68);.

     [புணை + புணை.]

     ‘புணை’ பார்க்க.

புணைப்படு-தல் puṇaippaḍudal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. பிணையாதல்; to become security, to go bail.

   2. உறுதியாதல்; to be responsible.

     ‘திருவிளக்கெரிக்க நெய்யட்டுவதாகப் புணைப்பட்டோம்’ (S.I.I.iii.28);.

     [புனை + படு-,]

புணைமாறூ-தல் puṇaimāṟūtal,    20 செ.கு.வி. (v.i.)

   இணைப்பு மாறுதல்; to change the pair.

     [புணை + மாறு-,]

புணையலடி-த்தல் puṇaiyalaḍittal,    4 செ.குன்றாவி, (v.t.)

புணைசல் விடு-தல பார்க்க; see punaišal-vidu-.

மறுவ. பிணையோட்டுதல், பிணையடித்தல்.

     [புனை → புணையல் + அடி-,]

 புணையல் puṇaiyal, பெ. (n.)

   பிணைப்பு; joining together.

     [புல் → புள் → புண் → புணை → புணையல். ‘அல்’ தொ.பெ.ஈறு]

புண் puṇ, பெ. (n.)

   1. உடற்றோலில் உண்டாம் ஊறு; raw sore, ulcer, wound.

     ‘தீயினாற் சுட்டபுண்’ (குறள்,129);.

   2. தசை; flesh.

     ‘பிறவற்றின் புண்ணுமாந்தி’ (சீவக.2822);.

   3. வடு; scar, scratch.

     “கொடிற்றுப்புண்’ (கலித்.95);.

   4. மனநோவு; Soreness of heart.

     ‘புண்டரு நெஞ்சினள்’ (சேதுபு.கத்துரு.15.);

   ம. புண், புண்ணு, க. புண், குண், குண்ணு;கோத. புண் தெ. புண்டு; பட. குண்ணு; து.

புடி; குட. புண்ணீ; நா; கொலா, புன்; மா.புனு.

     [புல் → புள் → பிள் → பிழம்பு = திரட்சி. புல் → புள் → புண் = தோலில் திரண்டு காணப்படும் ஊறு, திரண்டது போல்

தெரியும் வடு, திரண்டதசை, புண்வலிப்பது போன்று உணரும் மனநோவு.]

 புண்கரப்பன் puṇkarappaṉ, பெ. (n.)

   குழந்தை களுக்கு வரும் கரப்பன் புண்வகை; a kind of eczema in children.

     [புண் + கரப்பன்]

 புண்களுபகாரி buṇkaḷubakāri, பெ. (n.)

   கறுப்பரிசி; black rice.

 புண்கழுநீர் puṇkaḻunīr, பெ. (n.)

   புண்கள் அல்லது காயத்தைக் கழுவுவதற்குப் பயன் படுத்துங் காய்ச்சிய மருந்து நீர்; liquid used for cleaning the ulcers and wounds.

     [புண் + கழுநீர்]

 புண்சுரம் puṇcuram, பெ. (n.)

   ஆறாத காயத்தினாலேற்படுங் காய்ச்சல்; fever arising from wound.

     [புண் + சுரம். சுள் → கர் → சுரம்]

புண்டரம் puṇṭaram, பெ. (n.)

   சந்தனம் நீறு முதலியவற்றால் நெற்றி முதலியவற்றில் தரிக்கும் குறி; marks on the forehead and other parts of the body, made with Sandal, sacred ashes or earth.

     ‘புண்டரவிசால நெற்றிப் புரவல'(பாரத.சூது.28);.

     [புடம் → புண்டம் → புண்டரம். புடம்போடுதல் = எரித்து நீறாக்குதல். மா.வி.அகரமுதலி புண்டர என்னும் சொற்குப் பத்திமை (பக்தியுடன் இருத்தல் என்னும் பொருளுடைய ‘புண்’ என்பதை வேராகக் காட்டுகிறது. திருநீறு பூசிவழிபடுதல் பழந்தமிழர் வழக்க மாயிருப்பதையும் வேள்வி வழிப் பாட்டாளர்க்கு இது உரியதன்று என்பதையும் பார்க்கும் போது இச்சொல் தென்சொல்லென்பது பெறப்படும். மேலும் திருநீறுபூசுதல் முதன்மையாயிருந்து அதனின்றுபத்திமைத்தன்மை வளர்ந்தது என்று குறித்திருப்பதன் பொருத்தப் பாட்டின்மையும் நோக்கத் தக்கது]

 புண்டவம் puṇṭavam, பெ. (n.)

   சாரணை (சங்.அக.);; purslane leaved trianthema.

 புண்டு puṇṭu, பெ. (n.)

   நரம்புச் சிலந்தியின் புண்; guinea worm ulcer.

     [புண் → புண்டு]

 புண்டுவிரிஞ்சான் puṇṭuviriñjāṉ, பெ. (n.)

   மீன்வகை; a kind of fish.

     [புண்டு + விரிஞ்சான்]

 புண்டை puṇṭai, பெ. (n.)

   பெண்குறி; pudendum muliebre.

கோத. பிட்; துட. பீடி

     [புல் → புர் → புரை = உட்டுளை,உட்டுளைப் பொருள். புல் → புள் → புண் → புண்டை = துளையுள்ளது]

 புண்ணடிப் பறிச்சல் puṇṇaḍippaṟiccal, பெ. (n.)

   புரைப்புண்; elongated abscess with only a small orifice, sinus. (M.L.);.

     [புண் + அடி + பறிச்சல்.]

புண்ணளை puṇṇaḷai, பெ. (n.)

   1. புண்ணின் குழி (யாழ்ப்.);; cavity or orifice in an ulcer.

   2. மூலம்; fistula.

     [புண் + அளை. உள் → அள் → அளை = துளை]

 புண்ணழற்சி puṇṇaḻṟci, பெ. (n.)

   புண்ணால் உண்டாம் எரிவு (யாழ்ப்.);; smart of a Sore.

     [புண் + அழற்சி. அழல் → அழற்சி. ”சி’ தொழிற்பெயரீறு.]

 புண்ணழற்றி puṇṇaḻṟṟi, பெ. (n.)

   புண்ணில் வைக்கும் காரமருந்து; caustic or antiseptic applied to ulcers or abscess. (M.M.);.

     [புண் + அழற்றி. அழல் (த.வி.); – அழற்று (பி.வி.); → அழற்றி. ‘இ’வி.மு.ஈறு]

 புண்ணழற்றுதல் puṇṇaḻṟṟudal, பெ. (n.)

புண்ணழற்சி (யாழ்ப்.); பார்க்க; see pumalarc¬i.

     [புண் + அழற்றுதல். ‘தல்’ தொ.பெ. ஈறு. அழல்(அழலுதல்);(த.வி.); → அழற்று (பி.வி.);, அழற்றுதல் = அழலச் செய்தல்]

 புண்ணழுக்கு puṇṇaḻukku, பெ. (n.)

   புண்ணினின்று தோன்றும் அழுக்கு; dirt of a sore.

க. புண்பொலசு.

     [புண் + அழுக்கு]

 புண்ணாக்கர்மூலி puṇṇākkarmūli, பெ. (n.)

   மூலிகை வகையு ளொன்று; a herb.

 புண்ணாக்கீசர் puṇṇākācar, பெ. (n.)

   பதினெண் சித்தருளொருவர்; one of eighteen Siddhar.

 புண்ணாக்கு puṇṇākku, பெ. (n.)

பிண்ணாக்கு (கொ.வ.); பார்க்க; see piṇṇakku.

     [பிண்ணாக்கு (பிளவுபட்ட நாக்குப் போலிருப்பது → புண்ணாக்கு]

புண்ணாக்கு-தல் puṇṇākkudal,    15 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. புண் உண்டாக்குதல்; to do or cause to ulcer, make wound.

   2. பிறர் மனத்தை நோகச் செய்தல்; to hurt. wound. one’s feelings.

உணர்வுகளைப் புண்ணாக்குமாறு பேசக் கூடாது (உ.வ.);.

க. புண் படி; தெ. புண்டுசேயு

     [புண் + ஆக்கு-, ஆகு(த.வி.); – ஆக்கு (பி.வி.);]

 புண்ணாக்குகை puṇṇāggugai, பெ. (n.)

   சீழ்ப்பிடிக்கை; becoming ulcerated.

     [புண் + ஆக்குகை]

 புண்ணாக்குக்கீரை puṇṇākkukārai, பெ. (n.)

   பிண்ணாக்குப் பூண்டு (இ.வ.);; a herb.

     [புண்ணாக்கு + கீரை. பிண்ணாக்கு → புண்ணாக்கு]

 புண்ணாக்குப்பூண்டு puṇṇākkuppūṇṭu, பிண்ணாக்குப் பூண்டு பார்க்க; see piṇṇakku-p-pմṇdս.

     [பிண்ணாக்குப் பூண்டு – புண்ணாக்குப் பூண்டு. புள் → பூண்டு]

 புண்ணாங்குழி puṇṇāṅguḻi, பெ. (n.)

   குழிப்புண் (இ.வ.);; internal ulcer.

     [புண்+ஆம் + குழி]

 புண்ணாணி puṇṇāṇi, பெ. (n.)

   புண்ணின் அடிமுளை; core of an ulcer.

     [புண் + ஆணி]

 புண்ணானவுடம்பு puṇṇāṉavuḍambu, பெ. (n.)

   புண் போல் நோகுந்தன்மை யுள்ளவுடம்பு; pain in the body with tenderness as there is ulcer.

     [புண் + ஆன + உடம்பு]

 புண்ணாற்றி puṇṇāṟṟi, பெ. (n.)

   புண்ணைக் குணப்படுத்தும் மருந்து; medicine that heals the sores.

     [புண் + ஆற்றி. ஆறு → ஆற்று → ஆற்றி.]

 புண்ணாளி puṇṇāḷi, பெ. (n.)

   புண்ணுடை யோன்; one having Sores.

     [புண்+ஆளி]

 புண்ணிய குமரன் puṇṇiyagumaraṉ, பெ.(n.)

   காவிரிக்குக்கரை கட்டிய சோழன் கரிகாலன் வழிவந்ததெலுங்குச் சோழ மன்னன்; a Tamil king in Andhra Pradesh who claimed as a decendent of the great Sangam age Chola King Karikalan.

     [புண்ணியன்+குமரன்]

 புண்ணியகதை puṇṇiyagadai, பெ. (n.)

   மறவனப்பு தொன்மங்கள் (இதிகாச புராணங்கள்);; sacred story, as the puränäs.

     [புண்ணியம் + கதை]

 புண்ணியகந்தம் puṇṇiyagandam, பெ. (n.)

   சண்பகம் (சங்.அக);; champak.

     [புண்ணியம் + கந்தம்]

 புண்ணியகருமம் puṇṇiyagarumam, பெ. (n.)

   நற்செயல் (வின்.);; meritorious act.

     [புண்ணியம் + கருமம். கரு → கரும் → கருமு → கருமம்]

 புண்ணியகாரம் puṇṇiyakāram, பெ. (n.)

   குங்கிலியம் (சங்.அக.);; końkani resin.

     [புண்ணியம்+காரம்]

 புண்ணியகாரியம் puṇṇiyakāriyam, பெ. (n.)

புண்ணியகருமம் பார்க்க; see pumiya karumam.

     [புண்ணியம் + காரியம்]

 Skt. Kārya → த. காரியம்.

புண்ணியகாலம் puṇṇiyakālam, பெ. (n.)

   சமயச் சடங்குகளைக் கடைப்பிடிக்க ஏற்ற வெள்ளுவா (பெளர்ணமி);, கோள்மறைப்பு (கிரணம்); ஆகியன நிகழும் காலம் (சேதுபு.சேதுபல.23);; auspicious time for the performance of religious rites, as the time of a new moon or an eclipse.

க. புண்யகால

     [புண்ணியம்+காலம்]

புண்ணியகீர்த்தி puṇṇiyaārtti, பெ. (n.)

   தூய்மையான புகழ்; holy praise.

     “புண்ணிய கீர்த்திநுஞ் செவிமடுத்து” (திவ்.திருச்சந்.67);.

     [புண்ணியம் + கீர்த்தி. சீர் = சிறப்பு, புகழ். சீர் → சீர்த்தி = பெரும்புகழ். சீர்த்தி → கீர்த்தி. ச-க ஒ.நோ. செய்-கை, செம்பு-கெம்பு. சேரலம்-கேரலம்.]

 புண்ணியகேத்திரம் puṇṇiyaāttiram, பெ. (n.)

புண்ணிய பூமி (வின்.); பார்க்க; see puṇṇiyabմmi.

     [புண்ணியம் + கேத்திரம்]

 Skt. ksētra → த. கேத்திரம்.

 புண்ணியக்கருத்து puṇṇiyakkaruttu, பெ. (n.)

   வள்ளல் மனம் (தரும சிந்தை); (யாழ்.அக.);; charitable mind.

     [புண்ணியம் + கருத்து]

 புண்ணியக்காலம் puṇṇiyakkālam, பெ. (n.)

   நல்ல நேரம்; an auspecious time.

ம., க. புண்யகால; தெ. புண்யகாலமு

     [புண்ணியம் + காலம்]

புண்ணியக்குழம்பு puṇṇiyakkuḻmbu, பெ. (n.)

புண்ணிய சாந்தம் பார்க்க; See punniya-Śāndam.

     ‘வெண்ணெயொன்பாப் புண்ணியக் குழம்பு’ (ஞானா.34,10);.

     [புண்ணியம் + குழம்பு]

 புண்ணியசடம் puṇṇiyasaḍam, பெ. (n.)

   தூயவன் (பரிசுத்தமானவன்); (யாழ்.அக.);; holy person.

     [புண்ணியம் + சடம்]

புண்ணியசனம் puṇṇiyasaṉam, பெ. (n.)

   1. தூய்மையர்; holy person.

   2. அசுரர் அல்லது அரக்கர் (இராக்கதர்); வகை (பரிபா.5;5, உரை.);; a class of Asuras or Rāksasas.

க. புண்யசன

     [புண்ணியம் + சனம்]

 Skt. jana → த. சனம்

 புண்ணியசனேசுவரன் puṇṇiyasaṉēsuvaraṉ, பெ. (n.)

   குபேரன் (யாழ்.அக.);; Kubēra.

     [புண்ணியம் + சனேசுவரன்]

 Skt. janëSvara → த. சனேசுவரன்

புண்ணியசன்மம் puṇṇiyasaṉmam, பெ. (n.)

   1. முற்பிறவிகளிற் செய்துள்ள புண்ணியங்களால் நற்பிறவி யெடுத்தவன் (வின்.);; one born with a virtuous disposition as a result of good deeds in former births.

   2. புண்ணிய சடம் (யாழ்.அக.);; see punniya-šadam.

     [புண்ணியம் + சன்மம்]

 Skt. janmam → த. சன்மம்.

புண்ணியசரவணம் puṇṇiyasaravaṇam, பெ. (n.)

   அழகர் மலையிலுள்ள ஒரு பழைய பொய்கை (சிலப்.11,94);; an ancient sacred pool in the Alagar hills near Madurai.

மறுவ. சரவணப் பொய்கை.

     [புண்ணியம் + சரவணம்]

 புண்ணியசரித்திரம் puṇṇiyasarittiram, பெ. (n.)

புண்ணியகதை (வின்.); பார்க்க; see punniyakadai.

க. புண்யசரிதெ

     [புண்ணியம் + சரித்திரம்]

 Skt. caritra → த. சரித்திரம்

 புண்ணியசரீரம் puṇṇiyasarīram, பெ. (n.)

புண்ணிய சடம் (வின்.); பார்க்க; see puniya Sadam.

     [புண்ணியம் + சரீரம்]

 Skt. Sarira → த. சரீரம்.

புண்ணியசாந்தம் puṇṇiyacāndam, பெ. (n.)

   1. சாணி (திவா.);; cowdung.

   2. திருநீறு (பிங்.);; Sacred ashes.

     [புண்ணியம் + சாந்தம்]

 புண்ணியசாந்து puṇṇiyacāndu, பெ. (n.)

புண்ணிய சாந்தம் (சாந்.அக.); பார்க்க; see рилniyašӑndаm.

     [புண்ணியம் + சாந்து]

 புண்ணியசாலி puṇṇiyacāli, பெ. (n.)

   ஆகூழ்க்காரன் (பாக்கியவான்);(கொ.வ.);; fortunate person.

     [புண்ணியம் + சாலி]

 புண்ணியசுரூபி puṇṇiyasurūpi, பெ. (n.)

புண்ணிய வடிவினன் (வின்.); பார்க்க; see pսṇṇiya-Vadivi ṇa ṇ.

     [புண்ணிய + சுரூபி]

 Skt. svarüpin → த. சுரூபி

 புண்ணியசேடம் puṇṇiyacēṭam, பெ. (n.)

   எடுத்த பிறவியில் நுகர்ந்தது போகப் பிற் பிறவியில் நுகர எஞ்சிநிற்கும் நல்வினை; unexhausted merit attaching to the soul of a person, left over to be exhausted in subsequent births.

     [புண்ணியம் + சேடம்]

 Skt. Sëasa → த. சேடம்

 புண்ணியசொரூபி puṇṇiyasorūpi, பெ. (n.)

புண்ணிய வடிவினன் பார்க்க; see puniyavadiViņaŋ.

     [புண்ணியம் + சொரூபி]

 Skt. Suarüpin → த. சொரூபி.

 புண்ணியச்செயல் puṇṇiyacceyal, பெ. (n.)

   நற்செயல்; meritorious act.

     [புண்ணியம் + செயல்]

 புண்ணியதலம் puṇṇiyadalam, பெ. (n.)

   தூய்மையான திருவிடம்; sacred place.

     [புண்ணியம் + தலம்]

புண்ணியதானம்1 puṇṇiyatāṉam, பெ. (n.)

   புண்ணியந் தருங் கொடை; gifts made on special occasions considered meritorious.

     “புண்ணிய தானம் புரிந்தோனாதலின்” (சிலிப்.15,30);.

     [புண்ணியம்+தானம்]

 புண்ணியதானம்2 puṇṇiyatāṉam, பெ. (n.)

புண்ணியவேள்வி (இ.வ.); பார்க்க; see puṇṇiya-vélvi.

     [புண்ணியாகவாசனம் → புண்ணியதானம்]

புண்ணியதிசை puṇṇiyadisai, பெ. (n.)

   வடதிசை; the north, as the sacred direction.

     “புண்ணிய திசைமுகம் போகிய வந்நாள்” (சிலப்.5,94);.

     [புண்ணியம்+திசை]

 புண்ணியதினம் puṇṇiyadiṉam, பெ. (n.)

புண்ணிய நாள் பார்க்க; see puṇṇiya – nal.

க. புண்யதின

     [புண்ணியம் + தினம்]

 Skt. dina → த. தினம்

 புண்ணியதிருணம் puṇṇiyadiruṇam, பெ. (n.)

   வெண்டருப்பை (மலை.);; white darbha-grass.

     [புண்ணியம்+திருணம்]

புண்ணியதீர்த்தம் puṇṇiyatīrttam, பெ. (n.)

   1. புண்ணியத் துறை பார்க்க; see puṇṇiya-t-turai.

   2. புண்ணிய நீர் பார்க்க; see puṇṇiya nir.

     [புண்ணியம்+திர்த்தம்]

 புண்ணியதேகம் puṇṇiyatēkam, பெ. (n.)

புண்ணியவுடம்பு பார்க்க; see puṇṇiya-v-udambu.

     [புண்ணியம் + தேகம்]

 Skt. déha → த. தேகம்.

 புண்ணியத்தலம் puṇṇiyattalam, பெ. (n.)

புண்ணிய தலம் பார்க்க; see puniya-talam.

     [புண்ணியம் + தலம். தலை → தலம்]

புண்ணியத்தானம் puṇṇiyattāṉam, பெ. (n.)

   1. (சாதகனுடைய); புண்ணியத்தைக் குறிப்பதாகிய ஒன்பதாமிடம் (யாழ்.அக.);;   2. புண்ணியத் திருவிடம்; sacred place.

     [புண்ணியம் + தானம்]

புண்ணியத்துறை puṇṇiyattuṟai, பெ. (n.)

   1. புண்ணியத்தைப் பயக்கும் நீர்த் துறை.

 sacred bathing ghat.

     “புண்ணியத்துறை களாடி” (கம்பரா.கைகேசி.107);.

   2. புண்ணியத் துறையின் நீர்; sacred water.

     “புண்ணிய நீரில்… மண்ணிய வாளின்” (பு.வெ.6,27);.

     [புண்ணியம் + துறை]

 புண்ணியத்தோற்றம் puṇṇiyattōṟṟam, பெ. (n.)

   நன்மக்களிடம் தோன்றுதற்குரிய தவம், ஒழுக்கம், கொடை, கல்வி என்ற நால்வகைச் சிறந்த குணங்கள் (சூடா.);; characteristics of a good person of four kinds, viz., tavam, Olukkam, Kodai, kalvi.

     [புண்ணியம் + தோற்றம். தோன்று → தோற்று → தோற்றம்]

புண்ணியநதி puṇṇiyanadi, பெ. (n.)

   புண்ணியம் பயக்கும் ஆறு; sacred river.

     “புண்ணிய நதிகளின் நீரை” (சிலப்.3.122,உரை.);.

க. புண்யநதி

     [புண்ணியம் + நதி]

 Skt. nadin → த. நதி

புண்ணியநல்லுரை puṇṇiyanallurai, பெ. (n.)

   நல்லுரை (உபதேச); மொழி; sacred teaching.

     “புண்ணிய நல்லுறை யறிவீர் பொருந்துமின்” (மணிமே.1,59.);

     [புண்ணியம் + நல்லுரை]

 புண்ணியநாள் puṇṇiyanāḷ, பெ. (n.)

   சிறப்பு (விசேட); நாள்; holy day day fit for performance of religious rites.

     [புண்ணியம்+நாள்]

புண்ணியநிலம் puṇṇiyanilam, பெ. (n.)

   1. புண்ணியத் திருவிடம்; sacred place.

   2. இமயத்துக்கும் விந்தத்துக்கும் இடையிலுள்ள தேசம்; the tract of country in India lying between the Himalayas and the vindhya mountains.

     [புண்ணியம் + நிலம்]

புண்ணியநீர் puṇṇiyanīr, பெ. (n.)

   புண்ணியத் துறையின் நீர்; sacred water.

     “புண்ணிய நீரில்… மண்ணிய வாளின்” (பு.வெ.6.27);.

க. புண்யசல

     [புண்ணியம் + நீர்]

புண்ணியன் puṇṇiyaṉ, பெ. (n.)

   1. புண்ணியவான் பார்க்க; see puņņiyavāņ.

     “புண்ணியர் கூடி” (சீவக.301);.

   2.அறவோன்; virtuous man.

     ‘புலவன் தீர்த்தன் புண்ணியன் புராணன்’ (மணிமே.5,98);.

   3. கடவுள்; god, as the holy being.

     “அனந்தன் மேற்கிடந்த வெம்புண்ணியா” (திவ்.திருச்சந்.45);.

   4.சிவபெருமான் (பிங்.);; Sivaņ.

     “பெருந்துறை யெம்புண்ணியன்” (திருவாசக.43,1);.

   5. அருகன்(பிங்.);; Arhat.

   6. புத்தன் (யாழ்.அக.);; Buddha.

தெ. புண்யடு, புண்யவந்துடு

     [புண்ணியம் → புண்ணியன்]

 புண்ணியபலம் buṇṇiyabalam, பெ. (n.)

   நல்வினைப் பயன் (வின்.);; fruit of past meritorious deeds.

க. புண்யபல

     [புண்ணியம் + பலம்]

 Skt. phala → த. பலம்

 புண்ணியபுத்திரன் buṇṇiyabuttiraṉ, பெ. (n.)

   நன்மகன் (சற்புத்திரன்); (யாழ்.அக);; good, Virtuous son.

     [புண்ணியம் + புத்திரன்]

 புண்ணியபுருடன் buṇṇiyaburuḍaṉ, பெ. (n.)

   நல்லோன் (சற்புருடன்); (வின்.);; venerable man.

     [புண்ணியம் + புருடன்]

 Skt. purusa → த. புருடன்

 புண்ணியபூ puṇṇiyapū, பெ. (n.)

புண்ணிய நிலம் (வின்.); பார்க்க; see puṇṇiya nilam.

     [புண்ணியம் + பூ]

 புண்ணியபூமி puṇṇiyapūmi, பெ. (n.)

புண்ணிய நிலம் பார்க்க; see puṇṇiyanilam.

ம., தெ. புண்யபூமி

     [புண்ணியம் + பூமி]

புண்ணியமுதல்வன் puṇṇiyamudalvaṉ, பெ. (n.)

   1. கடவுள்; god, as the most holy.

   2. புத்தன் (திவா.);; Buddha.

மறுவ. அண்ணல், முக்குற்றமில்லோன், எண்ணால் கண்ணுடையோன், பூமிசை நடந்தோன்.

     [புண்ணியம் +முதல்வன்]

புண்ணியமுதல்வி puṇṇiyamudalvi, பெ. (n.)

   1. மலைமகள் (பார்வதி); (பிங்.);; Parvadi.

   2. தவத்திற் சிறந்தவள்; a woman of austere. penance.

     “புண்ணிய முதல்வி திருத்தடி பொருந்தி” (சிலப்.13,2);.

     [புண்ணியம் +முதல்வி]

புண்ணியமூர்த்தி puṇṇiyamūrtti, பெ. (n.)

   1. புண்ணியமே உருவெடுத்தாற் போன்றவன்; a holy person, considered an embodiment of virtue.

     “புண்ணிய மூர்த்தி தன்னைக் காணலாம் என்னும் ஆசை” (கம்பரா.மாயாசன.22);.

   2. கடவுள்; god.

   3. புத்தன் (திவா.);; Buddha.

   4. அருகன் (பிங்.);; Arhat.

க. புண்யமூர்த்தி

     [புண்ணியம் + மூர்த்தி]

 Skt. mūrtti → த. மூர்த்தி

புண்ணியம்1 puṇṇiyam, பெ. (n.)

   1. அறம் (தருமம்); (உரி.நி.);; virtue, moral or religious merit.

   2. நல்வினை; charity, good deeds.

     “புண்ணியம் பாவம் புணர்ச்சி பிரிவென்றிவையாய்” (திவ்.திருவாய்.6,3,4);.

   3. நல்வினைப் பயன்; merit of virtuous deeds done in previous births.

     “வையத் துப் புண்ணியமோ வேறே” (நாலடி,264);.

   4. தூய்மை; purity, holiness.

   5. ஒன்பான் செயல்களுள் ஒன்றான மனவமைதியைத் தரும் நற்கருமம் (சீவக.2814.உரை);;   தெய்வத் தன்மை (யாழ்.அக.);; divine nature.

   7. ஒன்பான்(நவ);புண்ணியம்; acts of hospitality shown to an honoured guest.

   8. பணிவு (நகங்கிருதி);, கொடை(தானம்);, நோன்பு(விரதம்);,நட்பு(சினேகம்);,உணவளிக்கை(நயபோசனம்);,பொறுமை(கமை);,ஊக்கம்(உற்சாகம்); என எழுவகைப்பட்ட நற்செய்கை(யாழ்.அக..);; meritorious acts, of seven kinds viz., nagańkirudi, tāņam, viradam, sinēgam, nayapôsanam, kamai, urcágam.

   9. புண்ணியசாந்தம் (அரு.நி.); பார்க்க; see punniya – Sandam

   10. நீர்த்தொட்டி (யாழ்.அக..);; trough.

க. புண்ய; தெ. புண்யமு

     [புல்லுதல் = பொருந்துதல். புல் → புர் → புரை. புரைதல் = பொருந்துதல். புல் → புள் → புண் → புணர். புணர்தல் = பொருந்துதல். புண் → பூண் = (பொருந்து);அணிதல், (விலங்கு); மாட்டுதல், சூழ்ந்து கொள்ளுதல். புள் → புண் → புண்ணியம் = ஏற்றுக்கொள்ளும் (பூணும்);அறம். மேற்கொள்ளும் நல்வினை]

புண்ணியம் என்னும் சொல் மேலை யாரிய மொழிகளில் இன்மையால் அது வடநாட்டுச்சொல்லே.சமற்கிருதமன்று (த.ம.150);

 puṇya, (puṇya, huṇya, huṇya); good, right, just, beautiful etc. Could the original meaning be that is to be assented to (of D.pūṇ); – puṇya, a habitation. This has been formed of D.puṇ, to put together; to construct. (KKED.XL);

 புண்ணியம்2 puṇṇiyam, பெ. (n.)

   புளிநறளை; a spreading plant.

 புண்ணியம் puṇṇiyam, பெ. (n.)

   1. அறம்; virtue.

   2. நல்வினைப் பயன்; effect of virtue.

     [Skt. {} → த. புண்ணியம்.]

புண்ணியம்செய்-தல் puṇṇiyamceytal,    1 செ.கு.வி. (v.i.)

   நற்செயல் புரிதல்; to do good.

க. புண்ணியங்கெய்.

     [புண்ணியம் + செய்]

 புண்ணியராத்திரம் puṇṇiyarāttiram, பெ. (n.)

புண்ணிய விரவு (வின்.); பார்க்க; see puṇṇiya -V-iravu.

     [புண்ணியம்+ராத்திரம்]

 Skt. rätra → த. ராத்திரம்

 புண்ணியலோகம் puṇṇiyalōkam, பெ. (n.)

புண்ணியவுலகம் பார்க்க; see puṇṇiya-v-Ulagam.

க. புண்யலோக

     [புண்ணியம் + லோகம். உலகம் → லோகம்]

புண்ணியவடிவினன் puṇṇiyavaḍiviṉaṉ, பெ. (n.)

   1. புண்ணிய வடிவான கடவுள்; god, as the embodiment of goodness.

   2. தெய்வவுருவினன் (திவ்வியரூபி);; divine form or personality.

     [புண்ணிய + வடிவினன்]

 புண்ணியவதி puṇṇiyavadi, பெ. (n.)

புண்ணிய வாட்டி பார்க்க; see puṇṇiya-vaṭṭi.

க. புண்யவதி

     [புண்ணியவான் (ஆ.பா.); → புண்ணியவதி (பெ.பா.);]

 புண்ணியவந்திரி puṇṇiyavandiri, பெ. (n.)

   மரவகை; a tree.

 புண்ணியவரசு puṇṇiyavarasu, பெ. (n.)

   அரசமரவகையு ளொன்று; ficus reli.

புண்ணியவாட்டி puṇṇiyavāṭṭi, பெ. (n.)

   1. நற்பண்புகளையுடையவள்; woman of religious merit.

   2. நற்பேறு பெற்றவள்; lucky woman.

   3. வள்ளன்மை கொண்டவள் (தருமஞ்செய்பவள்);; a benevolent woman.

     [புண்ணியவாளன் (ஆ.பா.); – புண்ணிய வாட்டி (பெ.பா.);]

புண்ணியவான் puṇṇiyavāṉ, பெ. (n.)

   1. புண்ணியமிக்கவன்; person of great religious merit.

     “சிவபூசைபுரி புண்ணியவானன்” (சிவரக.தேவர்முறை.15);.

   2. நற்பேறு பெற்றவன்; lucky person.

   3 அறம் (தருமஞ்); செய்பவன் (இ.வ.);; a benevolent person.

ம. புண்யவான் தெ. புண்யடு.

     [புண்ணியம் → புண்ணியவான்]

 புண்ணியவாளன் puṇṇiyavāḷaṉ, பெ. (n.)

புண்ணியவான் பார்க்க; see puṇṇiyavan.

தெ. புண்யுடு

     [புண்ணியம்+ஆளன்]

 புண்ணியவிரவு puṇṇiyaviravu, பெ. (n.)

   சடங்கு செய்வதற்கு ஏற்ற நல்லிரவு; auspicious night for performance of ceremonies.

     [புண்ணியம்+இரவு]

 புண்ணியவுடம்பு puṇṇiyavuḍambu, பெ. (n.)

   தூய்மையானவ-ன்-ள்; holy person.

     [புண்ணியம் + உடம்பு]

 புண்ணியவுலகம் puṇṇiyavulagam, பெ. (n.)

   தேவருலகம்; the world of the gods.

தெ. புண்யலோகமு.

     [புண்ணியம் + உலகம்]

 புண்ணியவேள்வி puṇṇiyavēḷvi, பெ. (n.)

   தூய்மை யாக்கச் செய்யும் சிறப்புச் சடங்கு; purificatory ceremony.

     [புண்ணியம் + வேள்வி]

 புண்ணியாகம் puṇṇiyākam, பெ. (n.)

புண்ணிய வேள்வி பார்க்க; see puņņiyavelvi.

     [புண்ணியம் + யாகம]

 Skt. yäga → த. யாகம்

புண்ணியாகவாசனம் puṇṇiyākavācaṉam, பெ. (n.)

புண்ணிய வேள்வி பார்க்க; see puṇṇiyavelvi.

     “விதிவழியே புண்ணியாக வாசனஞ் செய்து” (நாகைக் காரோ.புண்டரீக முனி.11);.

     [புண்ணியம் + யாகவாசனம்]

 Skt. yäga → த. யாகம்

 Skt. väcana → த. வாசனம்

 புண்ணியாக்கம் puṇṇiyākkam, பெ. (n.)

   குந்துருக்கம் (சங்.அக..);; konkany resin.

 புண்ணியாத்துமா puṇṇiyāttumā, பெ. (n.)

புண்ணியவான் பார்க்க; see pummiyavaṇ.

தெ. புண்யாத்முடு

     [புண்ணியம் + ஆத்துமா]

 Skt. åtmå → த. ஆத்துமா

புண்ணியானம் puṇṇiyāṉam, பெ. (n.)

புண்ணிய வேள்வி பார்க்க; see puṇṇiyavelvi.

     [புண்ணியாகவாசனம் → புண்ணியானம்]

 Skt. yāna → த. யானம்

புண்ணியை

__,

பெ. (n.);

   1. புண்ணியவதி பார்க்க; see puṇṇiyavadi.

   2. துளசி; sacred basil.

     [புண்ணியன் (ஆ.பா.); – புண்ணியை (பெ.பா.);]

புண்ணியாவாசனம் puṇṇiyāvācaṉam, பெ. (n.)

புண்ணிய வேள்வி பார்க்க; see puṇṇiyavelvi.

     “பொருந்து புண்ணியா வாசனமும்” (திருவானைக்.கோச்.செங்.31);.

     [புண்ணியம் + வாசனம்]

 Skt. väcana → த. வாசனம்

 புண்ணியோதயம் puṇṇiyōtayam, பெ. (n.)

   ஆகூழ் (அதிட்டம்); (யாழ்.அக.);; luck.

     [புண்ணியம் + உதயம்]

 புண்ணிற்புரை puṇṇiṟpurai, பெ. (n.)

   புண்ணிலோடும் புரை; sinus.

     [புண் + இன் + புரை. புல் → புர் → புரை = உட்டுளைப் புண். புண்ணிற்புரை=புண்ணுக்குள்ளோடும் புரை.]

 புண்ணிற்பூ puṇṇiṟpū, பெ. (n.)

   புண்ணிலுண்டாகும் பூச்சி; maggot formed in an ulcer. (M.L.);.

     [புண்+இன்+பூ]

 புண்ணிலளை puṇṇilaḷai, பெ. (n.)

புண்ணளை (யாழ்ப்.); பார்க்க; see puṇṇalai.

     [புண் + இன் + அளை-புண்ணினளை → புண்ணிலளை]

புண்ணீர் puṇṇīr, பெ. (n.)

   அரத்தம்; blood. serum.

     “புண்ணீர் மாந்தி” (பிரமோத்.2, 17);.

     [புண் + நீர்]

 புண்ணீர்வடிகை puṇṇīrvaḍigai, பெ. (n.)

   புரையோடிய புண்ணினின்று அரத்தம் வடிகை; a thinichor running from a sore.

     [புண்ணிர் + வடிகை. வடி வடிகை. புண் + நீர்-புண்ணீர்]

புண்ணுடம்பு puṇṇuḍambu, பெ. (n.)

   1. ஈன்றணிமையினால் அமைந்த பச்சையு டம்பு; body of a mother on account of recent child birth. delicate body of woman after delivery.

   2. அறங்கடை (பாவ); உடம்பு (வின்.);; sinful body.

   3. புண்கள் நிறைந்தவுடம்பு; body full of sores.

     [புண் + உடம்பு]

புண்ணுறுத்து-தல் puṇṇuṟuddudal,    8 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   வருத்துதல்; to give pain.

     “நயந்த கிழவனை நெஞ்சு புண்ணுறீஇ” (தொல்.பொருள்.147);.

     [புண் + உறுத்து-,]

 புண்ணூறுகை puṇṇūṟugai, பெ. (n.)

   ஆறாப் புண்ணிலேற்படும் அரிப்பு; itching in an ulcer.

     [புண் + ஊறுகை. ஊறு → ஊறுகை]

 புண்ணெஞ்சு puṇīeñju, பெ. (n.)

   துன்பம்; grief.

     [புண் + நெஞ்சு]

 புண்ணோவு puṇṇōvu, பெ. (n.)

   புண்ணால் ஏற்படும் வலி; the pain of a sore.

க. புண்ணோவு

     [புண் + நோவு]

புண்படு-தல் puṇpaḍudal,    20 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. காயமடைதல்; to become wounded.

   2. வருந்துதல்; to be sorely grieved.

பெரியோர் மனம் புண்படும்படி பேசக் கூடாது (உ.வ.);.

க. புண்படெ

     [புண்+படு- பள் → படு]

புண்படுத்து-தல் puṇpaḍuddudal,    2.பி.வி. (c.v.)

   1. புண்ணுண்டாக்குதல்; to inflict a wound.

     “யானை வரிமுகம் புண்படுக்கும் வள்ளுகிர் நோன்றா ளரிமா” (நாலடி,198);.

   2. வருந்துதல்; to persecute.

   3. மனம் நோவச் செய்தல்; to wound one’s feelings.

பிறர் மனம் புண்படுத்துமாறு பேசுதல் நல்லதன்று (உ.வ.);.

க. புண்படிசு

     [புண் + படுத்து, படு-தல்(த.வி.); – படு-த்து-தல் (பி.வி.);]

புண்புரை puṇpurai, பெ. (n.)

   1. புண்ணின் உட்டுளை; sinus.

   2. குறுகிய வாயையுடைய புரையோடிய புண் (பெளத்திரம்);; fistulla.

     [புண் + புரை.]

 புண்புரைப்புகை puṇpuraippugai, பெ. (n.)

   ஆறாப்புண்ணைக் குணமாக்கும் மருந்துப் புகை; fistulla over an ulcer, to heal quickly.

     [புண்புரை + புகை]

 புண்மதி puṇmadi, பெ. (n.)

   திருமணமாகாதவன் (காட்டுநாயக்கர் பே.வழ.);; bachelor.

புண்மாசறு-த்தல் puṇmācaṟuttal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   புண்ணினழுக்கற்றுதல்; to clear a sore.

     [புண் + மாசு + அறு-]

புண்வகைகள்: puṇvagaigaḷ,    1. நெருப்புப் புண்; burns.

   2. இணைவிழைச்சு (மேக);ப்புண்; venereal ulcer.

   3. வெள்ளைப் புண்; gonorr heal ulcer.

   4. ஆறாப்புண்; chronic ulcer.

   5. வேனற்கட்டி(கிரந்திப்புண்);; Syphilitic secondary rashes.

   6.ஓட்டுப்புண்; contagious sore.

   7. குழிப்புண்; deep sore or perforating ulcer.

   8. நீரிழிவுப்பரு(இராசப்புண்);; diabetic-carbuncle.

   9. கரப்பான்புன்; eczema.

   10. பரங்கிப்புன்; syphilitic primary sore.

   11. வெட்டுப்புண்; incised wound.

   12. காயப்புண்; traumatic sore.

   13. அழிப்புண்; slonghing sore.

   14. கொறுக்குப்புண்; chancre.

   15 வெடித்தப்புண்; fissured ulcer.

   16. அழற்புண்; inflamed ulcer.

   17. இதளிய நஞ்சு(இரச வேக்காட்டு);ப்புண்; ulcer caused by mercurial poisoning.

   18. புற்றுப்புண்; fungus ulcer.

   19. வயிற்றுப்புண்; gastric ulcer.

   20. துளைப்புண், புரைப்புண்; sinus.

   21.அரிப்புண்; rodent ulcer eating away the tissues.

புண்வழலை puṇvaḻlai, பெ. (n.)

   புண்ணிலிருந்து வடியும் சீழ்; pus from sores.

     “புண் வழலை வடியும் பெரிய தலையை யுடைய … இளங்களிறு” (புறநா.22, உரை);.

     [புண் + வழலை]

 புண்வாய் puṇvāy, பெ. (n.)

   புண்ணின் புழை; opening of a boil, etc.

     [புண் + வாய்]

 புண்வாய்கணக்கை puṇvāykaṇakkai, பெ. (n.)

   புண்துளை தடிக்கை; ridge of the sore getting thicker.

     [புண்வாய் + கனக்கை. கல் → கன்கனம், கனம் – கனக்கை]

 புண்வாய்ச்சன்னி puṇvāyccaṉṉi, பெ. (n.)

   காயத்தினால் உண்டாகும் இசிவு (சன்னி); நோய் (வின்.);; convulsive tetanus, lockjaw from a wound.

     [புண் + வாய் + சன்னி]

 புண்வெட்டை puṇveṭṭai, பெ. (n.)

   புண்வகை; Soft Sore. (M.L.);.

     [புண் + வெட்டை]

புத puda, பெ. (n.)

   வாயில்; gate.

     “மழை போழ்ந்து புதத்தொறும்”(சீவக. 2398);.

     [புல் → புது → புதா → புத]

 புதசனன் pudasaṉaṉ, பெ. (n.)

   அறிஞன் (அக.நி.);; wise or learned man.

புதஞ்செய்-தல் pudañjeydal,    1 செ.கு.வி.(v.i.)

புதமெழு-தல் பார்க்க;See. pudamelu-,

     “வெண்டிரை புரவியென்னப் புதன்க்செய்து”(திவ்.பெரியதி. 9, 3,7);.

     [புதம் + செய்-,]

புதன் pudaṉ, பெ.(n.)

   1. கோள் ஒன்பதனுள் ஒன்று (சாதகா. பொது.17);; the planet Mercury. one of nine kiragam.

   2. அறிவன்கிழமை; wednesday.

   3. புலவன் (அக.நி.);; wise or learned man, poet.

   4. வானவன்; Celestial Being.

     “புதர்க்கடு வேள்விச்சாலை” (திருவிளை. மாணிக்.31);.

     [Skt. Budha → த. புதன்]

 புதப்பிரியம் pudappiriyam, பெ. (n.)

   மரகதம் (சங்l.அக.);; emerald.

புதமெழு-தல் pudameḻudal,    6 செ. கு. வி. (v.i.)

   தாவியெழுதல்; to leap up, jump up, rise with a bound.

     “புதமெழு புரவிகள் புடைபரந்திட”(சூளா. துற. 42);.

க. புடவேள்

     [புதம் + எழு -,]

புதம் pudam, பெ. (n.)

   மஞ்சு (மேகம்);; cloud.

     “புதமிகு விசும்பில்”(திவ். பெரியதி. 9,8,8);.

     [புல் → புளி = (புளித்துப்); பொங்குவது, மேலெழுவது. புல் → புது → புதம் = மேலெழுந்து காணப்படுவது, முகில்]

 புதரவண்ணான் pudaravaṇṇāṉ, பெ. (n.)

   இராப்பாடி; washerman for Adidravidas.

மறுவ, பொறதவண்ணான்

 புதரெலி pudareli, பெ. (n.)

   எலிவகை; field rat.

     [புதர் + எலி]

புதர்1 pudar, பெ. (n.)

புதல்1 (அரு. நி.); பார்க்க;See. pudal.

கொல்லைப் புறத்தில் புல்லும் புதரும் மண்டிக்கிடக்கிறது (உ.வ.);.

   க. பொதரு;   தெ. பொத;து. பூண்டெல்

     [புல் → புது → புதல் → புதர் (வே. க. 3, 76); ல, ர போலி]

 புதர்2 pudar, பெ. (n.)

புதர்2 (அக.நி.); பார்க்க;See. pudār2.

     [புது → புதா → புதர்]

 புதர்க்காடை pudarkkāṭai, பெ. (n.)

   புல்நிலங்களிலும் புதர்காடுகளிலும் திரியும் காடை வகை; jungle bush-quail.

     [புதர் → காடை]

 புதர்ச்சிட்டு pudarcciṭṭu, பெ. (n.)

   பீடபூமிப் பகுதிகளில் புல்வெளிகள், பள்ளத்தாக்குப் புதர்கள், விளைநிலங்கள், வேலிகள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்து திரியும் ஒருவகைச்சிட்டு; pied bushchat.

     [புதர் + சிட்டு]

 புதர்ப்பூ pudarppū, பெ. (n.)

   புல்லின் பூ; grass flower.

     [புதர் + பூ]

 புதர்வானம்பாடி pudarvāṉambāṭi, பெ. (n.)

   புல்லும் புதருமான வெற்றிநிலங்களில் இருக்கும் வானம்பாடி; jerden’s bush lark.

     [புதர் + வானம்பாடி]

 புதற்புல் pudaṟpul, பெ. (n.)

   புல்வகை (அக. நி.);; a kind of grass.

     [புதர் + புல்]

 புதற்பூ pudaṟpū, பெ. (n.)

   நிலப்பூ; flowers of grasses and shrubs.

     [புதல் + பூ]

புதல்1 pudal, பெ. (n.)

   1. குத்துச் செடிகளின் செறிவு, தூறு; bush, thicket, low jungle.

     “புதன் மறைந்து”(குறள், 274);.

   2. புல்லினம் புறசாதி (திவா.);; grass

   3. மருந்துப்பூடு (திவா.);; medicinal shrub.

   4. அரும்பு; bud.

     “பூத்த முல்லைப் புதல்சூழ் பறவை”(பதிற்றுப். 66,16);.

     [புல் → புது → புதல் (வே. க. 3. 76);]

 புதல்2 pudal, பெ. (n.)

   புருவம் (பிங்.);; eyebrow.

     “கழைவிற்புதல்”(தனிப்பா. ii.193, 467.);.

     [புல் → புது → புதல் = செறிந்த தூறு, புல்லினம் (வே.க.3,76); செறிந்த மயிர்ப்பாகம்]

 புதல்3 pudal, பெ. (n.)

   நாணல்; reed.

     [புது → புதல் (புதராக வளர்வது);]

புதல்வன் pudalvaṉ, பெ. (n.)

   1. மகன்; son.

     “பொன்போற் புதல்வர்ப் பெறாதீரும்”(புறநா. 9.);.

   2. மாணாக்கன்; disciple, student;

     “எண்ணில் பத்திகழ் புதல்வர்க்கு”(திருவாலவா. 35, 1);.

   3. குடி; subject.

     “நின்புதல்வரைத் தழீஇ”(பெருங். இலாவாண. 1, 33);.

     [புள் → புரு = குழந்தை. புள் → பிள் = பிள்ளை. பிள் → பிள்ளை. (புது); → புதல்வு → புதல்வன் (மு. தா. 40,41);]

புதல்வர்ப்பேறு pudalvarppēṟu, பெ. (n.)

   ஆண்மக்களைப் பெறுகை; obtaining Sons.”புதல்வர்ப் பேற்றினது சிறப்புக் கூறப்பட்டது”.(குறள், 61, உரை);.

     [புதல்வர் + பேறு. பெறு → பேறு]

புதல்வி pudalvi, பெ. (n.)

   மகள் (பிங்.);; daughter.

     “பூவிலோன புதல்வன் மைந்தன் புதல்வி”(கம்பரா.சூர்ப்ப. 39);.

     [புதல்வன் (ஆ. பா.); – புதல்வி (பெ. பா.); ‘இ’ பெ.பா. ஈறு]

 புதளி pudaḷi, பெ. (n.)

   புலால் (அக. நி.);; animal foOd.

புதவம்1 pudavam, பெ. (n.)

   வாயில்; gate.

     “புதவம் பலவுள”(சிலப். 11,119);.

க. புதி (கதவின் பக்கம்);

     [புதவு → புதவம்]

 புதவம்2 pudavam, பெ. (n.)

   அறுகு; bermuda grass.

     “பொய்கைக் கொழுங்காற் புதவமொடு”(பட்டினப். 243);.

     [புதர் → புதவம்]

 புதவாரம் pudavāram, பெ.(n.)

   அறிவன் கிழமை; wednesday.

     [Skt. budha+vara → த. புதவாரம்]

புதவு1 pudavu, பெ. (n.)

   1. கதவு; door.

     “நல்லெழினெம்புதவு”(பதிற்றுப். 16, 5);.

   2. வாயில்; entrance, gate.

     “கோழிகேக்குங்கூடுடைப் புதவின்”(பெரும்னாண். 52);.

   3. மதகு; sluice.

     “புனல் பொரு புதவினுறந்தை”(அகநா. 237);.

   4. திட்டிவாசல் (சூடா);; small door with in a larger one, wicket.

   5. குகை (இ.வ.);; Cave.

க. புதி (நுழைதல்);, புது (நுழைகை);, புதி (கதவின் பக்கம்);

     [புல் → (புல்லம்); → பொல்லம் = ஓட்டை, துளை. புள் → புழை → பூழை = துளை, கணவாய். (மு. தா. 277); புல் → (புது); → புதவு]

 புதவு2 pudavu, பெ. (n.)

புதவம்2 பார்க்க;See. pudavam2.

     “புல்லரைக் காஞ்சிப்புனல் பொருபுதவின்”(மலைபடு. 449);.

     [புதல் → புதர் → புதவு]

 புதவு3 pudavu, பெ. (n.)

   புல்வகை; a kind of grass.

மறுவ. புதவம்

புதா1 putā, பெ. (n.)

   கதவு; door.

     “இன்பப் புதாத்திறக்குந் தாளுடைய மூர்த்தி”(சீவக. 1549);.

     [புல் → (புது); → புதா]

 புதா2 putā, பெ. (n.)

   1. மரக்கானாரை; a crane.(சிலப். 10,117, அரும்);.

   2. பெருநாரை; a large heron.

     “புள்ளும் புதாவும்”(சிலப், 10,117);.

     [புல் → புது → புதா (வே. க.3. 76]

புதாநாழி putānāḻi, பெ. (n.)

   பழைய வரிவகை; an ancient tax. (S.I.I.ii.,521);.

புதானன் putāṉaṉ, பெ. (n.)

   1. புதசனன் (யாழ். அக.); பார்க்க;See. pபdasaran.

   2. குரு; preceptor.

 புதாரு putāru, பெ. (n.)

   புதர்; bush. (Pond.);.

     [புதர் → புதார் → புதாரு]

புதாழி putāḻi, பெ. (n.)

புதா நாழி பார்க்க;See. pudānāli (S.I.I. ii.509);.

     [புதாநாழி → புதாழி]

 புதிசு pudisu, பெ. (n.)

புதிது பார்க்க;See pսdidս.

     [புதிது → புதிசு]

புதிது pudidu, பெ. (n.)

   புதியது; that which is new, uncommon or wonderful.

     “அந்தோ சிறியனேன் செய்வது புதிதோ” (அருட்பா. vi. திருமு. பிள்ளைப்பெரு. 89);.

   2. திருவிளக்கின் முன் வைக்கப்படும் முதல் விளைச்சற் காணிக்கை (வின்.);; first sheaves of a rice crop, offered to a lamp personifying Laksmi.

க. பொதசு

     [புதியது → புதிது]

 புதிநகம் pudinagam, பெ. (n.)

   ஒரு வகை பழுப்பு வண்ணக்கூலம் (கோதுமை);; a kind of IUCaS.

 புதினக்கடுதாசி pudiṉakkaḍudāci, பெ. (n.)

   செய்தித்தாள் (யாழ்ப்.);; newspaper.

     [புதினம் + கடுதாசி]

 Port. cartez → த. கடுதாசி

 புதினத்தாள் pudiṉaddāḷ, பெ. (n.)

   செய்தித்தாள்; newspaper,

     [புதினம் + தாள்]

புதினம்1 pudiṉam, பெ. (n.)

   1. புதுமை (வின்.);; newness. novelty.

   2. செய்தி; news.

   3. வியப்பு (வின்.);; wonderful or strange thing: extraordinary event: miracle.

     [புது → புதி → புதினம்]

 புதினம்2 pudiṉam, பெ. (n.)

புதினத்தாள் பார்க்க (இக்.வ.);;See. pudinattal.

     [புது → புதி → புதினம்]

 புதினாகம் pudiṉākam, பெ. (n.)

   வீரம்; perchloride of mercury.

 புதிய pudiya, கு. வி. எ. (adi.)

   புதியதான; new;

புதியவிளைச்சலை அறுவடைக் காலத்தில் எதிர்ப்பார்ப்பர் (உ.வ.);.

   ம. புதிய;க. கொச, பொச

     [புது → புதிய]

 புதியஏற்பாடு pudiyaēṟpāṭu, பெ. (n.)

   ஏசுவின் பிறப்பு, வாழ்வு, இறப்பு, உயிர்ப்பு, அறிவுரை முதலியவற்றைப் பற்றிக் கூறும் நூல்; the new testament.

     [புதிய + ஏற்பாடு]

 புதியகோச்சினை pudiyaācciṉai, பெ. (n.)

   ஆன்மணத்தி; fresh bezoar.

     “பொருவுறுங் குமப்பூ புதிய கோச்சினையோ ரென்றே”(பரராசசேகரம்);.

     [புதிய + கோச்சினை]

புதியது1 pudiyadu, பெ. (n.)

   இதற்கு முன் இருந்திருக்காதது. இப்பொழுது முதன்முதலாக வந்தது; that which is new.

புதியது கவர்ச்சி மிக்கதாக இருக்கும் (உ.வ.);.

   க. பொசது;பட. கொசது

     [புது → புதிய → புதியது]

 புதியது2 pudiyadu, பெ. (n.)

   புதியதாகச் சமைத்த சோறு (இ.வ.);; freshly cooked rice. Opp. to palaiyadu.

     [புது → புதிய → புதியது]

 புதியது3 pudiyadu, பெ. (n.)

   அறுவடையானதும் கொண்டாடும் விழா; the festival on the completion of the harvest.

     ” கார்த்திகைப் புதியதுக்கு குளித்தார்களாகில்”(ஈடு, 1,5,1);.

     [புது → புதிய → புதியது]

புதியதுண்(ணு)1 pudiyaduṇṇudal,    6 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. ஒரேயடியாக நுகர்ச்சி கொள்ளுதல்; to enjoy in part;

 to have partial experience.

     “இதுக்குமுன் புதியதுண்டறியாத நான்”(ஈடு 3,2,4);.

   2. முதல்விளைந்த விளைவை நல்வேளையிற் சமைத்துண்ணுதல்; to celebrate the ceremoney in which the first fruits of crops are Cooked and eaten at an auspicious hour.

     “புனத்தினிக் கிள்ளிப் புதுவலிக்காட்டி ….இனக்குறவர் புதியதுண்ணும்”(திவ். பெரியாழ். 5,3,3);.

     [புதியது + உண்-,]

 புதியதுண்(ணு)2 pudiyaduṇṇudal,    6 செ. கு. வி. (¬v.i.)

   முதன் முதல் சுவை(ருசி); பார்த்தல்; to have a first taste of.

     “தன் பிறவிக்குரிய போகங்களிலும் ஆசார ஸம்ஸ் காராதிகளிலும் புதியதுண்ணாதே”(ரஹஸ்ய. 87);.

     [புதியது + உண்-,]

 புதியதுண்ணல் pudiyaduṇṇal, பெ. (n.)

   புதியதாக விளைந்த விளைவை நல்வேளையிற் சமைத்துண்ணும் சடங்கு; a ceremony in which the rice of a new crop is cooked and eaten at an auspicious hour.

     [புதிது + உண்ணல். உண் → உண்ணல். ‘அல் ‘ தொ. பெ. ஈறு]

புதியனபுகுதல் budiyaṉabugudal, பெ. (n.)

சொல்வழக்கம் முதலியன புதியனவாக உண்டாகுகை;(gram.);

 coming into vogue of new forms of speech or expressionon.

     ‘பழையன கழிதலும், புதியன புகுதலும் வழுவல'(நன். 462);.

     [புதியன + புகுதல். ‘தல்’ தொ.பெ.ஈறு]

 புதியன்புதினா pudiyaṉpudiṉā, பெ. (n.)

புதினாக்கீரை:

 a plant.

மறுவ. புதினா

புதியமனிதன் pudiyamaṉidaṉ, பெ. (n.)

   1. வெளியார், புதுவரவாளர் (அன்னியன்);; stranger.

   2. புதிதாக வேலையில் அமர்ந்தவன் (வின்.);; novice, beginner one new in office.

   3. ஆண்குழந்தை; stranger, new born male child.

புதிய + மனிதன்]

 புதியமரிசம் pudiyamarisam, பெ. (n.)

   நிறுத்தலளவையுளொன்று; a height.

     ” புதிய மரிசங்காற்கழஞ்சு”(பரராசசேகரம்);.

 புதியர் pudiyar, பெ. (n.)

புதியவர் பார்க்க;See. pudiyawar.

     [புதிய → புதியர். ‘அர் ‘ ப. பா. ஈறு ]

புதியவர் pudiyavar, பெ. (n.)

   1. புதிதாக வந்தவர்; new-comers.

   2. விருந்தினர் (சூடா);; guests, visitors.

   க. பொசம்ப, கொசப;து. பொசதாயெ,

   பொசப;   கூ. பூனஞ்சு;பட. கொசம.

     [புது → புதியவர்]

 புதியவிலை pudiyavilai, பெ. (n.)

   பச்சிலை; fresh green leave.

     [புதிய + இலை]

 புதியவேற்பாடு pudiyavēṟpāṭu, பெ. (n.)

புதியஏற்பாடு பார்க்க;See. pudiyarpadu.

     [புதிய + ஏற்பாடு]

புதியிளநீர் pudiyiḷanīr, பெ. (n.)

   புதிதாகப் பறித்த இளநீர்க்காய் (பதார்த்த,63);; tender coconut just plucked.

     [புதுயிளநீர் → புதியிளநீர்]

 புதியோர் pudiyōr, பெ. (n.)

புதியவர் (வின்.); பார்க்க;See. pudiyavar.

     [புது → புதி → புதியோர்]

புதிரி pudiri, பெ. (n.)

   புதுநெற்சோறு; rice (food); prepared with newly harvested paddy.

     [புது + கதிர் – புதுகதிர் → புதிர் → புதிரி]

அறுவடையான பின், புதிரி என்னும் புது நெல்லைச் சமைத்து நன்றியறிவுடன் வழிபடுதெய்வத்திற்குப் படைத்துண்பதே பொங்கல் (த.க.140);.

 புதிரிவயல் pudirivayal, பெ. (n.)

தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்,

 a village in Tañjāvūr dt.

     [புல் + திரி + வயல் – புல்திரிவயல் → புதிரிவயல்]

புதிர்1 pudir, பெ. (n.)

புதிது 2 (வின்); பார்க்க;See. pudidu 2.

     [புது + கதிர் → புதுக்கதிர் → புதிர்]

 புதிர்2 pudir, பெ. (n.)

   விடுகதை; riddle.

மறுவ. பிசி

க. பது

     [புள் → பிள் → பிய் → (பியி); → பிசி = பிய்ப்பது போல் விடுக்கும் விடுகதை. பிள் – பிடு → பிது → பிதிர் = விடுகதை. பிதிர் → புதிர் (மு.தா.262);]

 புதிலி pudili, பெ. (n.)

   எண்ணெய்த்துருத்தி (யாழ்.அக);; leather bag for keeping oil.

க. புத்தலி

     [புள் → புட்டி = உட்டுளையுள்ள கலம். புள் → (புல்); → புது → புதுலி → புதிலி]

 புதீனா putīṉā, பெ.(n.)

   கீரை வகை (மு.அ.);; mint.

த.வ மணக்கீரை

     [U. {} → த. புதீனா]

புது pudu, பெ.அ. (adj.)

   1. புதியதாக இருக்கிற; new.

குழந்தைக்குப் புதுத்துணி என்றால் மிகவும் பிடிக்கும் (உ.வ.);.

   2. மீண்டும் வருகிற அல்லது மீண்டும் ஏற்படுத்துகிற; fresh, afresh.

புதுவெள்ளம், புதுக் கணக்கு.

   3. (ஒருநிகழ்வின் தன்மை); இன்னும் விட்டு நீங்காத; still retaining the newness.

புதுமாப்பிள்ளை. புதுமருமகள்.

   ம. புது;   க. ஒச, பொச, கொச;   து. பொச;   பட. கொச;   பர்., கட. புன்;   கோண். புனோ;   கூ., குவி. புனி;   குரு. புனா;   மா. புனெ;   பிரா. பூச்குன்;துட. புத்.

     [புல் → புள் → புழு = துளைத்தரிக்கும் சிற்றுயிரி. புழு → புகு. புகுதல் = உட்செல்லுதல், புல் → புது. ஒ.நோ. மெல் → மெது]

 புதுகை pudugai, பெ. (n.)

   புதுக்கோட்டை ஊரின் மரூஉச்சொல்; contracted form of the Pudukköttai town.

     [புதுக்கோட்டை→ புதுகை]

 புதுக்கட்டு pudukkaṭṭu, பெ. (n.)

   புதியமுறை (வின்.);; new institutions, orders, ordinances, establishments or regulations.

     [புது + கட்டு]

 புதுக்கணக்குநாள் pudukkaṇakkunāḷ, பெ. (n.)

   நாட்டுக் கோட்டைச் செட்டிமார் மூன்றாண்டுக் கொருமுறை வணிக(வியாபார);த் தொடக்கத்திற்கு ஏற்படுத்தும் நல்ல நாள்; auspicious day for the commencement of business transactions for a fresh triennial period, (Nattu,Chetti);

     [புது + கணக்கு + நாள்]

புதுக்கணி-த்தல் pudukkaṇiddal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   அழகுபெறுதல்; to receive new beauty.have new attraction.

     ‘ புதுக்கணித்த சிறகையுடைய சேவல் ‘ (ஈடு.);.

     [புது + கணி-,]

புதுக்கணிப்பு pudukkaṇippu, பெ. (n.)

   புதியவொளி; fresh lustre, enhanced beauty.

     ‘ஆடையுடையும் புதுக்கணிப்பும்'(திவ்.திருவாய் 8,9.5);.

     [புதுக்கணி → புதுக்கணிப்பு. ‘பு’ தொ.பெ.ஈறு]

 புதுக்கம் pudukkam, பெ. (n.)

   புதியதன்மை; newness.

ம. புதுக்கம்.

     [புது → புதுக்கு → புதுக்கம். ‘அம்’ தொ.பெ.ஈறு]

 புதுக்கரகம் puduggaragam, பெ. (n.)

   புதுப்பானை அல்லது புது மண்சட்டி; a new earthern pot.

     [புது + கரகம்]

புதுக்கருக்கு pudukkarukku, பெ. (n.)

   1. வேலைத் தொடக்கத்தில் புதிய ஆளுக்கு உண்டாஞ் சுறுசுறுப்பு; Smartness or briskness of fresh hand.

   2. புதுமை; freshness.

     ‘நகையின்னும் புதுக்கருக்கு அழியவில்லை’.

     [புது + கருக்கு]

 புதுக்கலசசக்கரம் pudukkalasasakkaram, பெ. (n.)

   புதிய ஓடு ; a piece of new broken tile.

     [புது + கலசம் + சக்கரம்]

 புதுக்கலசம் pudukkalasam, பெ. (n.)

புதுக்கரகம் பார்க்க;See. pudu-k-karagam.

     [புது + கலசம்]

புதுக்கலம் pudukkalam, பெ. (n.)

   புதியமட் பாண்டம்; new pot of clay.

     ‘புதுக்கலம் போலும்ம்'(சீவக.2108.);.

ம. புதுக்கலம்

     [புது + கலம்]

 புதுக்கழுநீர் pudukkaḻunīr, பெ. (n.)

   புதிதாக அரிசி கழுவின நீர்; water of washed rice which is fresh.

மறுவ. அரிசிக்கழனி, கழனித்தண்ணிர்

     [புது + கழுநீர்]

 புதுக்காசு pudukkācu, பெ. (n.)

   காசு (நாணய); வகை; a kind of coin. (Pd.M.);.

     [புது + காசு. காழ் → காசு]

 புதுக்கால் pudukkāl, பெ. (n.)

   புதியதாக வெட்டப்படும் கால்வாய்; new water channel.

பழங்காலைத் துர்க்காதே புதுக்காலை வெட்டாதே (பழ.);.

     [புது + கால். கால் = வாய்க்கால்]

புதுக்கு-தல் pudukkudal,    8 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. புதுபித்தல்; to renovate, make new.

     ‘ஒளிபெறப்புதுக்கி.'(பெருங்.வத்தவ.4,2);.

   2. அழகுபடுத்துதல் (அலங்கரித்தல்);; to adorn.

     ‘உலகமெல்லாம் புதுக்குவானமைந்தேம்'(உபதேசகா.சிவபுண்.365);.

   3. மெருகேற்றுதல்; to polish, to make shines.

விளக்கைப்புளி போட்டுப் புதுக்கு (உ.வ.);.

ம. புதுக்குக.

     [புது → புதுக்கு-,]

 புதுக்குடி pudukkuḍi, பெ. (n.)

   புதிதாய் வந்தேறிய குடி; ryots newly settled in a village or town (R.T.);.

வாடகை வீடுகளிற் புதுக்குடி புகும்போது ஒட்டடை போக்கி வெள்ளையடிக்கப்பெறும் (உ.வ.);.

     [புது + குடி]

புதுக்குப்புறம் pudukkuppuṟam, பெ. (n.)

   கோயில் முதலியவற்றைப் புதுப்பித்தற்கு வைத்த அற(தரும);ச் சொத்து; provision made for the repair of charitable institutions.

     ‘ஶ்ரீராஜ ராஜன் கிணற்றுக்கும் தொட்டிக்கும் சேதத்துக்கும் ஆட்டாண்டு தோறும் புதுக்குப் புறமாக வைச்ச நெல்லு'(S.l.l.iii, 7);.

     [புதுக்கு + புறம். ‘புறம்’ இறையிலி நிலத்தைக் குறிக்கும் பின்னொட்டு. ஒ.நோ. அடிசிற்புறம், அறப்புறம். (த.வ.1,95);]

புதுக்குளிகை pudugguḷigai, பெ. (n.)

   பழைய காசு (நாணய); வகை; an ancient coin (S.I.I.iv.108);.

     [புது + குளிகை. குள் → குளியம் → குளிகை]

புதுக்கொல்லை pudukkollai, பெ. (n.)

   புதியதாகக் திருத்திய வேளாண்நிலம்; newly cultivated agricultural land.

     [புது + கொல்லை]

காடுவெட்டிக் களப்புதல், கல்பொறுக்குதல், எருவிடுதல், ஆழவுழுதல், கட்டியடித்தல், பரம்படித்தல் (தாளியடித்தல், பல்லியாடுதல், ஊட்டித்தல்,படலிழுத்தல்); புழுதியுணக்கல், விதைத்தல், களையெடுத்தல், காவல்காத்தல், அறுவடைசெய்தல், களஞ்சேர்த்தல், சாணை யடைதல் (சூடுபோடுதல்,போரமைத்தல்);, சாணைபிரித்தல், காயப்போடுதல், பிணை யலடித்தல் (கடாவிடுதல்,அதரிதிரித்தல்);, வைக்கோல் அல்லது சக்கை, அல்லது கப்பி நீக்கல், பொலிதுாற்றல், பொலியளத்தல், விதைக்கெடுத்தல், களஞ்சியஞ் சேர்த்தல் என்பன வானாவாரிப் புதுக்கொல்லை வேளாண்மை வினைகளாம் (ப.த.நா.ப.89,90);

 புதுக்கோடி pudukāṭi, பெ. (n.)

   கைம்பெண்ணுக்கு (விதவைக்கு); அளிக்குங் கோடிப்புடவை (இ.வ.);; new cloth offered ceremonially to a woman on her widowhood.

     [புது + கோடி]

புதுக்கோட்டை pudukāṭṭai, பெ. (n.)

   1. புதியதாக அமைக்கப்பட்ட கோட்டை; new fort.

   2. ஒரு நகரத்தின் பெயர்; name of a town.

     [புது + கோட்டை]

 புதுக்கோட்டைமாடு pudukāṭṭaimāṭu, பெ. (n.)

   முரட்டுத்தனமுள்ள மாடு (இ.வ.);; wild cattle, as of Pudukköttai, a small Indian state in South India.

     [புதுக்கோட்டை + மாடு]

புதுக்கோள் pudukāḷ, பெ. (n.)

   புதிதாகப் பற்றிக் கொள்ளப்பட்டது; new acquisition, as of a wild elephant;seizure, as of a fort-wall.

     ‘புதுக்கோள் யானையும்'(மணிமே.28,60);.

     [புது + கோள். கொள் → கோள்]

 புதுசு pudusu, பெ. (n.)

புதியது பார்க்க;See. pudiyadu.

     [புதியது → புதிது → புதுசு]

 புதுச்சமையல் puduccamaiyal, பெ. (n.)

   புதியதாக சமைத்த உணவு, சுடுசமையல்; fresh food, hot food.

நாட்டுப்புறத்தில் பொதுவாக இராவுணவே புதுச்சமையலாகும் (உ.வ.);.

     [புது + சமையல். சமை → சமையல்]

புதுச்சரக்கு puduccarakku, பெ. (n.)

   1. புதிய வணிகப் பண்டம் (வின்.);; new or fresh merchandise.

   2. இனிவரும் ஊழ் (ஆகாமியம்);,

 karma, which is yet to come to fruition.

     ‘பழஞ்சரக்கும் புதுச்சரக்கும் பணியற்றேனே'(மதுரைப்,49);.

     [புது + சரக்கு]

 புதுச்செய்கை puducceykai, பெ. (n.)

புதிய ஆண்டில் முதற்சாகுபடி (வின்.);.

 first cultivation in a year.

     [புது + செய்கை. செய் → செய்கை]

 புதுச்செய்தி puducceydi, பெ. (n.)

   புதுவதாக வரும் செய்தி; latest news.

புதுச்செய்தி தருவதற்கு இதழ்களில் முன்னுரிமை (உ.வ);.

     [புது + செய்தி]

புதுச்சேரி puduccēri, பெ. (n.)

   1. இந்திய நாட்டின்நடுவண் அரசின் ஆளுகைக்குட்பட்ட ஒரு மாநிலம்; an union territory of India.

   2. அம்மாநிலத்தின் தலைநகரம்; capital of Puduccëri union territory.

மறுவ. பாண்டிச்சேரி

ம. புதுச்சேரி

     [புது + சேரி. சேர் → சேரி]

 புதுச்சேரிக்கிழங்கு puduccērikkiḻṅgu, பெ. (n.)

புதுச்சேரிவள்ளி பார்க்க;See. puduccēri-Vassi.

     [புதுச்சேரி + கிழங்கு]

 புதுச்சேரிமாப்பிள்ளை puduccērimāppiḷḷai, பெ. (n.)

   பகட்டாக ஆடம்பரமாய் இருப்பவன்; fop,dandy.

     [புதுச்சேரி + மாப்பிள்ளை]

 புதுச்சேரிவள்ளி puduccērivaḷḷi, பெ. (n.)

புதுச்சேரி வள்ளிகிழங்கு பார்க்க;See. puduc-cérivas-k-kiangu.

     [புதுச்சேரி + வள்ளி]

புதுச்சேரிவள்ளிக்கிழங்கு puduccērivaḷḷikkiḻṅgu, பெ. (n.)

   1. செவ்வள்ளி; purple yam.

   2. மரவள்ளிகிழங்கு; root of tapioca.

     [புதுச்சேரி + வள்ளிக்கிழங்கு]

 புதுச்சேவகன் puduccēvagaṉ, பெ. (n.)

   புதிதாகப் படைத் துறையில் சேர்ந்த (இராணுவத்திலமர்ந்த); படையாள் (புதுவை.);; conscript.

     [புது + சேவகன்]

 புதுச்சொல்புனைவு puduccolpuṉaivu, பெ. (n.)

   புதியதாகக் கலைச்சொல் படைப்பு; coining new technical terms.

பாவாணரின் புதுச்சொல் புனைவு நிகரற்றது (உ.வ.);.

     [புதுச்சொல் + புனைவு]

 புதுச்சோறு puduccōṟu, பெ. (n.)

சுடுசோறு

 hot Cooked rice.

     [புது + சோறு]

புதுதிங்கள் pududiṅgaḷ, பெ. (n.)

   பிறைநிலா; crescent moon.

     ‘புதுத் திங்கட்கண்ணியான்'(கலித்.150);

     [புது + திங்கள்]

 புதுதுப்பை pududuppai, பெ. (n.)

   தாராபுரம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றூர்; a village in Dharapuram Tauk.

     [புது+பாயல்]

 புதுத்தண்ணிர் pududdaṇṇir, பெ. (n.)

புதுநிறை (இ.வ.); பார்க்க;See. pudurai.

     [புது + தண்ணீர்]

புதுத்தண்ணீர்விட்டலசு-தல் pududdaṇṇīrviṭṭalasudal,    8 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. பாத்தியிலிருந்து உப்புவாரிய பின்னர் பழைய நீரைப் பாத்தியிலிருந்து கழித்துவிட்டுப் புது நீரால் நன்றாக அலசுதல்; to wash the salt pan with fresh water after sweeping the salt from It.

   2. ஒருமுறை அலசிய துணிகளைச் சவர்க்காரம் போக மீண்டும் புது நீர் விட்டு நன்றாக அலசுதல்; to rince the washed clothes one again with fresh water to romove the soap cleanly.

     [புதுத்தண்ணீர் + விட்டு + அலசு -,]

புதுத்தரை pududdarai, பெ. (n.)

   1. நீர்நிலையைத் தூர்த்து உண்டாக்கின நிலம் (பூமி); (வின்.);; reclaimed land, as by draining away water and raising the surface level.

   2. புதிதாக இடப்ப்ட்ட தரை; floor newly laid.

     [புது + தரை]

 புதுத்துணி pududduṇi, பெ. (n.)

   பயன்படுத்தப்படாத துணி; new cloth.

க., பட. கொசபட்டெ

     [புது + துணி.]

 புதுத்தேன் pududdēṉ, பெ. (n.)

   நாட்படாத தேன்; fresh honey.

     [புது + தேன்]

 புதுத்தேவங்குடி pududdēvaṅguḍi, பெ. (n.)

   தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்; a village in Tañjavur dt.

     [புது + தேவன் + குடி]

 புதுநகர் pudunagar, பெ. (n.)

   புதியதாக உருவான நகரம்; new town.

     [புது + நகர்]

 புதுநடை pudunaḍai, பெ. (n.)

   புது மாதிரியான முறை (அல்லது); ஒழுக்கம் (வின்.);; new style or fashion; strange or unusual manners.

     [புது + நடை]

புதுநாணயம் pudunāṇayam, பெ. (n.)

   1. புதிதாக முத்திரையடிக்கப்பட்ட காசு; new coin.

   2. பழைய வழக்குக்கு மாறுபட்ட வழக்கு (வின்.);; an innovation.

     [புது + நாணயம்]

 Skt. nånaka → த. நாணயம்

 புதுநிறை puduniṟai, பெ. (n.)

   ஆறு முதலியவற்றின் புதுப்பெருக்கு; freshes in a river.

     ‘புதுநிறைவந்த புனலஞ்சாயல்’

மறுவ. ஆற்றுப்பெருக்கு

க. கொசநீரு

     [புது + நிறை.]

 புதுநிலசலம் pudunilasalam, பெ. (n.)

   கங்கைத் தண்ணீர்; water of Ganges.

     [புது + நிலசலம்.]

புதுநீராட்டு pudunīrāṭṭu, பெ. (n.)

புதுப்புனல்விழவு பார்க்க;See. pudu-p-punalvilavu.

     ‘புதல்வராணை புதுநீராட்டென'(பெருங். உஞ்சைக்.38, 23);.

     [புதுநீர் + ஆட்டு.]

புதுநீர்1 pudunīr, பெ. (n.)

புதுநிறை பார்க்க;See. pudu-nirai.

     [புது + நீர்.]

 புதுநீர்2 pudunīr, பெ. (n.)

   ஊற்று நீர்; spring water.

     [புது + நீர்.]

புதுநீர்விழவு pudunīrviḻvu, பெ. (n.)

புதுப்புனல்விழவு பார்க்க;See. pudu-p-punal-vilavu.

     ‘புதுநீர் விழவின் ஆரவாரத்தை'(மதுரைக்.264, உரை);.

     [புதுநீர் + விழவு.]

புதுபுது-த்தல் budubududdal,    11 செ.குவி. (v.i.)

புதுமு-தல் (இ.வ.); பார்க்க;See. pudumu-.

     [புது + புது-,]

 புதுப்பசளை puduppasaḷai, பெ. (n.)

   கொடிப்பசலை; heart leaved malabar nightshade.

     [புது + பசளை.]

 புதுப்பட்டி puduppaṭṭi, பெ. (n.)

   தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்; a village in Tañjāvūr dt.

     [புது + பட்டி.]

புதுப்பணம் puduppaṇam, பெ. (n.)

   1. சிறு காசு (நாணய); வகை (வின்.);; a small coin.

   2. புதுச்செல்வம்; newly acquired wealth.

     [புது + பணம். படம் → பணம்.]

புதுப்பழக்கம் puduppaḻkkam, பெ. (n.)

   1. புதிய வழக்கம்; new usage, practice or fashion.

புகைபிடித்தல் அவனுக்குப் புதுப்பழக்கம் (உ.வ.);.

   2. பழக்கமில்லாதவன் செயல்; work of a beginner, un accustomed effort, as of a novice.

   3. புதிய பழக்கம்; new or recent acquaintance.

     [புது + பழக்கம்.]

 புதுப்பானை puduppāṉai, பெ. (n.)

புதுக்கலசம் பார்க்க;See. pudu-k-kalasam.

மறுவ. புதுப்பாண்டம்.

க., பட. கொச மடகெ.

     [புது + பானை.]

புதுப்பி-த்தல் puduppiddal,    11 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. பழுதுபார்த்தல்; to renovate, repair.

   2. காலத்திற்கு ஏற்ப மாற்றியமைத்தல்; to make new, remodel, refit, modernize.

வேலை வாய்ப்பு அட்டையைப் புதுப்பித்து விட்டாயா? (உ..வ.);.

     [புது → புதுப்பி-,]

 புதுப்புது puduppudu, பெ.அ. (adj.)

   அண்மையில் உருவாக்கப்பட்டது அல்லது தோன்றியது; very recently made or produced.

க. கொசகொச.

     [புது + புது.]

புதுப்புதுக்கு-தல் puduppudukkudal,    8 செ.குன்றாவி. (v.t.)

புதுப்பி-த்தல் (வின்.); பார்க்க;See. puduppi-.

     [புது + புதுக்கு-.]

புதுப்புனலாட்டு puduppuṉalāṭṭu, பெ. (n.)

புதுப்புனல் விழவு (சிலப்.10.22, அரும்); பார்க்க;See. pudu-p-punal-vilavu.

     [புது + புனல் + ஆட்டு.]

புதுப்புனல்விழவு puduppuṉalviḻvu, பெ. (n.)

   ஆற்றின் புது நீர் வந்தபோது நிகழ்த்தும் கொண்டாட்டம்; festival celebrating the on-coming of freshes in a river.

கரிகால் வளவன் புதுப்புனல் விழவு கொண்டாடுந் தலைநாட்போல (சிலப்.6, 160 உரை);.

     [புது + புனல் + விழவு. விள் → விளை → விழை → விழைவு = விருப்பம், விரும்பி நிகழ்த்தும் கொண்டாட்டம்.]

 புதுப்புனைவர் puduppuṉaivar, பெ. (n.)

   புதியதாக ஒன்றைக் கண்டு பிடிப்பவர்; inventer.

     [புது + புனைவர்.]

 புதுப்பெண் puduppeṇ, பெ. (n.)

   புதியதாகத் திருமணமான பெண் (கொ.வ.);; newly-married woman, bride.

மறுவ. மணப்பெண்

ம. புதியபெண்ணு

     [புது + பெண்.]

புதுப்பெயல் puduppeyal, பெ. (n.)

   முதன்முதலாகப் பெய்யும் மழை; first rains.

     “பொய்யா வானம் புதுப்பெயல் பொழிதலும்”(சிலப்.23, கட்டுரை.9);.

     [புது + பெயல். பெய் → பெயல். ‘அல்’ தொ.பெ.ஈறு ‘புது’ முன்மை குறித்த முன்னொட்டு. (த.வ.1, 93);.]

 புதுப்போக்கு puduppōkku, பெ. (n.)

   புதுவகை; style, new fashion.

திரைப் படங்களில் புதுப்போக்கைக் கடைப் பிடிப்பவர் நன்கு பொருளீட்டுவர் (உ.வ.);.

     [புது + போக்கு. போ → போக்கு.]

புதுமங்கலக்குடியான் pudumaṅgalakkuḍiyāṉ, பெ. (n.)

   பழைய காசு நாணய வகை (பணவிடு. 139);; an ancient coin.

     [புதுமங்கலம் + குடியான்.]

 புதுமணம் pudumaṇam, பெ. (n.)

   திருமணம் (திவா.);; marriage, wedding.

     [புது + மணம். முள் → (மள்); → மண → மணம். மணத்தல் = கலத்தல், கூடுதல்.]

 புதுமணவாட்டி pudumaṇavāṭṭi, பெ. (n.)

   புதியதாகத் திருமணம் செய்து கொண்டவள்; woman, bride.

மறுவ. மணப்பெண், புதுப்பெண்

ம. புதியபெண்ணு.

     [புது + மணவாட்டி.]

புதுமணவாளன் pudumaṇavāḷaṉ, பெ. (n.)

   1. புதிதாகத் திருமணம் செய்துகொண்டவன்; newly-married man, bridegroom.

புதுமணவாளப் பிள்ளைகளும்…. காத்தற்கு ஏகினார் (சீவக.420,உரை);.

   2. என்றும் மணமகனாக இருக்கும் தன்மையினன்; one who ever enjoys the pleasures of a bridegroom.

     “பூக்கம ழமளி சேக்கும் புதுமணவாளனார்”(சீவக.1880);.

மறுவ. மணமகன், புதுமாப்பிள்ளை

     [புது + மணவாளன்.]

புதுமனிதன் pudumaṉidaṉ, பெ. (n.)

   1. புதிய மனிதன் பார்க்க;See. pudiya manidan.

   2. தன் கரிசு (பாவம்);க்கு இரங்கிய கிறித்தவன் (கொ.வ.);; true Christian.

     [புது + மனிதன்.]

 Skt. manu-ja → த. மனிதன்

 புதுமனை pudumaṉai, பெ. (n.)

   புதியதாகக் கட்டப்பட்ட இல்லம்; newly built house.

மறுவ. புதுவீடு.

     [புது + மனை.]

 புதுமனைப்புகுவிழா pudumaṉaippuguviḻā, பெ. (n.)

   புதியதாகக் கட்டப்பட்ட இல்லத்திற்குக் குடியேறுவதைக் குறிக்க நடத்தும் விழா (கிரகப்பிரவேசம்);; house warming.

நண்பர் புதுமனைப்புகுவிழாவினைச் சிறப்பாக நடத்தினார் (உ.வ.);.

     [புதுமனை + புகுவிழா.]

புதுமருந்து pudumarundu, பெ. (n.)

   1. அன்று செய்த மருந்து; newly prepared medicine.

   2. வழக்கமாகத் தரப்படும் மருந்து அல்லாமல் மாற்று மருந்து அல்லது கூடுதலான வேறுமருந்து; new medicine instead of old medicine or new medicine additional to it.

     [புது + மருந்து. முரு → மரு → மருந்து = நோய்தீர்க்கும் நறுமணத்தழை, நோய் நீக்கும்பொருள்.]

 புதுமலர் pudumalar, பெ. (n.)

   அன்றலர்ந்த மலர்; fresh flower.

ம. புதுமலர்

     [புது + மலர்.]

 புதுமழை pudumaḻai, பெ. (n.)

   முதல் மழை; the first rain.

ம. புதுமழ

     [புது + மழை.]

 புதுமழைத்தண்ணீர் pudumaḻaiddaṇṇīr, பெ. (n.)

   அன்று பெய்த மழைநீர்; water obtained by fresh rain.

மறுவ. புதுப்பெயல்

     [புது + மழை + தண்ணீர்.]

 புதுமாடு pudumāṭu, பெ. (n.)

   பழக்கப்படாத மாடு; untamed bull.

     [புது + மாடு.]

புதுமாடுகுளிப்பாட்டு-தல் pudumāṭuguḷippāṭṭudal,    5 செ.கு.வி. (v.i.)

     [புதுமாடு + குளிப்பாட்டு-,]

புதுமானியம் pudumāṉiyam, பெ. (n.)

   புதிதாகக் கொடுத்த இலவய (இனாம்); நிலம். (பணவிடு.171);; newly-granted inam land.

     [புது + மானியம்.]

 புதுமாப்பிள்ளை pudumāppiḷḷai, பெ. (n.)

புதுமணவாளன் (கொ.வ.); பார்க்க;See. pudumanavāsan.

     [புது + மாப்பிள்ளை. மணப்பிள்ளை → மாப்பிள்ளை.]

புதுமின்னல் pudumiṉṉal, பெ. (n.)

   பழைய காசு (நாணய); வகை (பணவிடு.143);; an ancient coin.

புதுமு-தல் pudumudal,    5 செ.கு.வி. (v.i.)

   ஒன்றும் அறியாததுபோல் பேசுதல் (நெல்லை);; to talk with feigned ignorance.

     [புது → புதுமு-.]

 புதுமுகனை pudumugaṉai, பெ. (n.)

   தொடக்கம் (வின்.);; beginning, commencement, as of an event.

     [புது + முகனை.]

புதுமுகம் pudumugam, பெ. (n.)

   1. நாடகம் திரைப்படம் போன்றவற்றில் முதன் முதலாக அறிமுகமாகுபவர்; person making his or her debut in stage, film etc.

புதுமுகங்களுக்கு நல்லவரவேற்பு இருக்கிறது. (உ.வ.);.

   2. புதியவர், முதன்முறையாகப் பார்க்கப்படுபவர்; Stranger.

யார் அந்தப் புதுமுகம் (உ.வ.);.

     [புது + முகம்.]

 புதுமுதல் pudumudal, பெ. (n.)

   அடுத்த ஆண்டு (இ.வ.);; succeeding year.

     [புது + முதல்.]

புதுமுயற்கூடு pudumuyaṟāṭu, பெ. (n.)

   திங்கள் (சந்திரன்); (சாதக. சிற்.6);; the moon.

புதுமை1 pudumai, பெ. (n.)

   1. புதிதாந்தன்மை; newness, freshness, novelty.

     “பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்துமப் பெற்றியனே”(திருவாச. 7, 9);.

   2. பழக்கமின்மை; want of training or practice.

   3. அரியதாக நிகழ்வது (அபூர்வம்);; strangeness, extraordinariness uncommonness.

   4. வியப்பு; miracle.

அங்ஙனங்காண்பேனாயின் இஃது ஒரு புதுமையன்றோ (சிலப்.19.10. உரை);.

   5. மிகுதி (திவா.);; plenty, abundance.

   6. எழில்; fresh glow, brightness.

புது மயிலூர் பரன் (கந்தபு.அவையடக்.13);.

   7. நாட்டுக்கோட்டையார் பிள்ளைப்பேறு முதலியவற்றைக் கொண்டாடும் சடங்கு வகை (நாட்.செட்.);; ceremonial feast on the occasion of childbirth etc.

   ம.புதும;   க.பொசது.கொசது;   பட. கொசது;குட., புதுமெ

     [புது → புதுமை.]

யாதொன்றும் எவ்விடத்தானும் எக்காலத்தினும் தோன்றாததோர் பொருள் தோன்றுதல் (தொல்.பொருள்.251); என்று இளம்பூரணர் புதுமைக்குத் தரும் வரையறை பருப்பொருளுக்கும் நுண்பொருளுக்கும் பொருந்துதல் காண்க.

 புதுமை2 pudumai, பெ. (n.)

   நான்முகப் புல்; a kind of grass.

புதுமை செய்-தல் pudumaiseydal,    1 செ.கு.வி. (v.i.)

புதுமைகாட்டு-தல் (வின்.); பார்க்க;See. pudumai-kattu.

     [புதுமை + செய்.]

புதுமைகாட்டு-தல் pudumaikāṭṭudal,    15 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. இயற்கை இறந்த செயல் (அற்புதம்); தோற்றுவித்தல் (வின்.);; to perform miracles, to show miraculous powers.

   2. அறியாததுபோற் காட்டிக் கொள்ளுதல்; to pretend ignorance.

     [புதுமை + காட்டு-,]

புதுமொழி1 pudumoḻidal,    3 செ.கு.வி. (v.i.)

   புதிய செய்தி கூறுதல்; to announce fresh news.

     “தூதர் புதுமொழிந்துறக் கேட்டனை”(உபதேசகா. சிவத்துரோ.171);.

     [புது + மொழி-.]

 புதுமொழி2 pudumoḻi, பெ. (n.)

   புதியதாகத் தோன்றிய மொழி, முதுமொழிக்கு எதிரானது; new language.

     [புது + மொழி. தமிழ் ஒரு முதுமொழி (ancient language);. இந்தி ஒரு புதுமொழி. (ஒ.மொ.1, 80);].

 புதுமொழி3 pudumoḻi, பெ. (n.)

   புதியதாக அனைவராலும் பயன்படுத்தப் படும் தொடர் மொழி, பழமொழி போல் புதியதாக உருவாக்கப்பட்டது; newly constructed proverb.

புதுவது puduvadu, பெ. (n.)

   புதிது; anything new.

     “அது புதுவதோவன்றே”(புறநா.42);.

புதுவன் puduvaṉ, பெ. (n.)

   புதியவன்; new man, stranger.

     “புலம்பெயர் புதுவன்”(சிலப்.16:129);.

     [புது → புதுவன்.]

 புதுவன்னம் puduvaṉṉam, பெ. (n.)

புதுச்சோறு பார்க்க;See. pudu-c-coru.

     [புது + அன்னம்.]

 Skt. anna → த. அன்னம்

 புதுவயல் puduvayal, பெ. (n.)

   புதியதாக திருத்தியமைக்கப்பட்ட வயல்; land newly brought under cultivation.

     [புது + வயல்.]

 புதுவரவு puduvaravu, பெ. (n.)

   புதியதாக வந்தது; new arrival.

     [புது + வரவு.]

 புதுவல் puduval, பெ. (n.)

   புதியதாகத் திருத்தியமைத்த வயல் (நாஞ்.);; and newly brought under cultivation.

ம. புதுவல்

     [புதுவயல் → புதுவல்.]

 புதுவழி puduvaḻi, பெ. (n.)

   புதியதாக உருவாக்கப்பட்ட வழி; new path.

     [புது + வழி.]

 புதுவீடு puduvīṭu, பெ. (n.)

புதுமனை பார்க்க;See. pudumanai.

க., பட. கொசமனெ.

     [புது + வீடு.]

புதுவெட்டு puduveṭṭu, பெ. (n.)

   பழைய காசு (நாணய); வகை (பணவிடு.133);; an ancient coin.

 புதுவெள்ளம் puduveḷḷam, பெ. (n.)

   மழைக்குப்பின் ஆற்றில் வரும் திடீர் நீர்ப்பெருக்கு, புதியதாக வரும் வெள்ளம்; fresh flood, sudden rise of water in rivers after rain.

ம. புதுவெள்ளம்.

     [புது + வெள்ளம். வெள் → வெள்ளம் = வெளுப்பான புதுப்பெருக்கு நீர்.]

 புதுவெள்ளை puduveḷḷai, பெ. (n.)

   நாட்படாத வெட்டைநோய்; fresh gonorrhoea opposed to chronic one.

மறுவ. வெள்ளைநோய்

     [புது + வெள்ளை. முள் → வெள் → வெள்ளை = உடம்பிலுள்ள சூட்டுவகை.]

புதுவை puduvai, பெ. (n.)

   திருவில்லிபுத்தூர் (ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர்);, புதுச்சேரி, புதுக்கோட்டை முதலிய ஊர்ப் பெயர்களின் மரூஉச்சொல்; contracted form of the names of certain towns, as Tiruvilliputtur, Puduccēri, Pudukköttai etc.

விட்டுசித்தன் (திவ்.பெரியாழ்.3,3,10); ‘தருவுயர்ந்திடு புதுவையம்பதி’ (தனிப்பாடல்);

     [புதுச்சேரி → புதுவை, புதுக்கோட்டை → புதுவை என வெவ்வேறு நிலையின் மரூஉச் சொற்கள் இவை.]

 புதுவைசுப்புராமசாமிமுதலியார் puduvaisuppurāmasāmimudaliyār, பெ. (n.)

   ஒரு புலவர்; a poet.

இவர் கோகிலாம்பிகைமாலை, வில்வ வனத்தந்தாதி ஆகிய நூல்களை எழுதியுள்ளார்.

 புதுவைபொன்னையாமுதலியார் buduvaiboṉṉaiyāmudaliyār, பெ. (n.)

   ஒரு புலவர்; a poet.

இவர் மயிலாசல முருகர் மும்மணிக்கோவை என்ற நூலை இயற்றியுள்ளார்.

புதுவோர் puduvōr, பெ. (n.)

   1. புதிய மாந்தர்; strangers.

     “புதுவோர் நோக்கினும் பணிக்கு நோய்கூ ரடுக்கத்து”(மலைபடு.288);.

   2. பட்டறிவு (அனுபவம்); அற்றவர்; in experienced persons.

     [புது → புதுவோர்.]

புதை1 pudaidal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. மண்ணுக்குள் மறைதல், ஏதாவது ஒரு பொருளாய் மறைக்கப்படுதல்; to be buried, as treasure, to be covered, concealed.

அங்கண்மால் விசும்பு புதைய (மதுரைக்.384.);.

   2. அமிழ்தல்; to sink in, as a wheel, to enter, penetrate, as in arrow.

     “நெடுஞ்சுனை புதையப் புகுந்தெடுத்தளித்தும்”(கல்லா.13);.

   3. உள்ளடங்கியிருத்தல்; to lie hidden, as a meaning.

இப்பாட்டு புதைபொருளுள்ளது.

     [புல் → புது → புதை-.]

 புதை2 pudaiddal,    11 செ.குன்றாவி. (v.t,)

   1. அடக்கம் பண்ணுதல்; to bury, to inter.

பிணத்தைப் புதைப்பதும் தமிழர் வழக்கம் (உ.வ.);.

   2. ஒளித்துவைத்தல்; to hide, as treasure, to conceal.

     “தேமாங்கனியை… அறையிற் புதைத்து”(திருமந்.202);.

   3. வாய் செவி முதலியவற்றைப் பொத்துதல்; to close, cover, as the mouth, ear.

     “சிந்துரப்பவளச் செவ்வாய் செங்கையிற் புதைத்து”(கம்பரா. கைகேசி. சூழ். 104);.

   4. போர்த்துதல் (வின்.);; to clothe to cover.

     “புதையிரும்படாஅம்போக நீக்கி”(சிலப்.5, 4);.

   5. மறைத்துப் பேசுதல் (வின்.);; to speak in parables, to write obscurely.

   6. மணிக்கற்கள் (இரத்தினம்); பதித்தல்; to inlay, encase, as jewels.

   7. வலிமையைக் குறைத்தல்; to weaken, reduce, diminish.

புதைத்திலன் மிதத்திலன் (இரகு. முடிசூட்.117);.

   8. அமிழ்த்துதல் (யாழ்.அக.);; to cause to sink. to lower.

   க. பொதிசு;   தெ. பொதுகு;து. புதெக்க.

     [புல் → புது → புதை.]

 புதை3 pudai, பெ. (n.)

   1. மறைவு (சூடா);; concealment.

   2. காட்டில் மரம் அடர்ந்த இடம் (வின்.);; thick part of jungle, as a cover for beasts.

   3. மறைபொருள் (வின்.);; that which is concealed, mystical.

   4. புதைபொருள்; hidden treasure.

புதைக்குணிதியென (தனிப்பா. 1, 353, 78);.

   5. மறைவிடம்; place of concealment.

புதையிருந்தன்ன கிளரொளி வனப்பினர் (பெருங்.உஞ் சைக்.34,133);.

   6. உடல் (சூடா);; body.

   7. அம்புக்கட்டு (திவா.);; bundle or sheaf of arrows.

     ‘புதையம்பிற்பட்டு'(குறள்.597);.

   8. ஆயிரம்; thousand.

     [புல் → புது → புதை.]

 புதை4 pudai, பெ. (n.)

   புதுமை (சூடா);; novelty.

     [புது → புதை.]

 புதை5 pudai, பெ. (n.)

புரை பார்க்க;See. purai.

புண்புதை வைத்துப் பழுத்திருக்கிறது. (உ.வ.);.

     [புல் → புர் → புரை = உட்டுளை, உட்டுளைப் பொருள். புரை → புதை.]

 புதை பானை pudaipāṉai, பெ.(n.)

   வீட்டின் உள்ளறை மூலைச் சுவரில் உள்ளாகப் பதியப்பட்ட வாய் குறுகிய மட்கலம்; a narrow mouthed earthen pot set in the corner wall of the inner chamber of the house inolden days.(வடார்க்.வ);.

     [புதை+பானை]

புதைகுழி pudaiguḻi, பெ. (n.)

   1. இறந்தவரைப் புதைப்பதற்கான குழி; pit for burial, grave.

   2. புதைமணல் பார்க்க;See pudai-manal.

     [புதை + குழி.]

 புதைக்கரு pudaikkaru, பெ. (n.)

   முதிராநிலையிற் பிறந்தவுடனிறந்து புதைக்கப்படும் குழந்தை; buried foetus or immatured child which born dead or died after delivery.

     [புதை + கரு. குரு → கரு = சூல், முட்டை, குழவி, குட்டி.]

புதைசாலகம் pudaicālagam, பெ. (n.)

   சாய்க்கடை நீர் செல்வதற்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட நிலத்தடி வழி; underground drainage.

மறுவ. கரந்துபடை.

     [புதை + சாலகம்.]

பண்டைத்தமிழகத்தின் கோநகர்களில் அங்கண நீரைக்கண்ணிற்படாமல் செலுத்துதற்கு, கரந்துபடை என்னும் புதைசாலகம் இருந்தது. அது தெரு நடுவிற் கட்டப்பட்டு யானைக்கூட்டம் மேற்செல்லும்படி கருங்கல்லால் மூடப்பட்டிருந்தது. அதிற்சென்ற நீர் யானைத் துதிக்கை போன்ற தூம்பின் வாயிலாய் அகழியில் விழுந்தது. (ப.த.நா.ப.138);

புதைபொருள் budaiboruḷ, பெ. (n.)

   1. நிலத்திற் புதைந்து கிடக்கும் செல்வம்; hidden treasure

   2. நிலத்தின் கீழ் புதைந்திருக்கும் பண்டைக் காலச் சின்னங்கள்; burried remains (found in archaeological excavations);.

   3. ஆழ்ந்த கருத்துடைய பேச்சு அல்லது எழுத்து (கொ.வ.);; speech or written of profound significance.

   4. பாட்டில் மறைந்துள்ள பொருள்; hidden meaning in the verse.

     [புதை + பொருள்.]

 புதைமணல் pudaimaṇal, பெ. (n.)

   மேற்பரப்பில் அழுந்தும் எந்த ஒன்றும் உட்சென்றுவிடக் கூடிய மணற்பரப்பு; quick sand.

மறுவ. சொரிமணல், உதிர்மணல்.

     [புதை + மணல்.]

புதையல் pudaiyal, பெ. (n.)

   1. மறைகை; being hidden.

   2. புதைபொருள் பார்க்க;See. pudai porul.

புதையலைக் கல்லியெடுத்தவன் (இராமநா.ஆரணி.23);.

   3. அம்புக்கட்டு (அக.நி.);; sheaf of arrows.

   4. கேடயம் (அக.நி.);; shield.

     [புதை → புதையல், ‘அல்’ தொ.பெ.ஈறு.]

 புதையல் pudaiyal, பெ. (n.)

   1. ஓர் ஆட்ட வகை.

 type ofagame (நெவ);.

   2. இயல்பான பாண்டி விளையாட்டு; a pandy game (தஞ்சை);

     [புதை-புதையல்]

   வெற்றிக்காய் ஒரு குழியில் நிறைய கிடைத்தால் புதையல் கிடைத்தது என்பது வழககம்;

 புதையல் வேட்டை pudaiyalvēṭṭai, பெ. (n.)

   புதையல் இருக்கும் இடத்தைக் கண்டு பிடித்தல்; treasure hunt.

     [புதையல்+வேட்டை]

புதையிருள் pudaiyiruḷ, பெ. (n.)

   காரிருள்; deep darkness.

     “புதையிருட் படாஅம்போக நீக்கி”(சிலப்.5,4);.

     [புதை + இருள்.]

 புதையூரல் pudaiyūral, பெ. (n.)

   கொல்லங்கோவை (மலை.);; a climbing shrub.

 புதைவாணம் pudaivāṇam, பெ. (n.)

   பொறிவாணவகை; a kind of rocket.

     [புதை + வாணம்.]

 புத் put, இடை. (part)

   இதுவரை இல்லாமலிருந்து அப்பொழுது புதியதாகத் தோன்றியதை அல்லது உருவாக்கப்பட்டதைக் குறிக்கும் முன்னொட்டு; prefix indicating the meaning new.

     [புது → புத்]

எ-டு: புத்தாடை, புத்தூர்.

புத்தகக்கல் puttagaggal, பெ. (n.)

   1. காகச் சிலை; a black load stone.

   2. கனிமம்; mineral.

புத்தகப்படுத்து-தல் puddagappaḍuddudal,    18 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   ஆவணம் பதிவு செய்தல் (யாழ்ப்.);; to record. register as a notary public.

     [புத்தகம் + படுத்து-,]

 புத்தகப்பை puttagappai, பெ. (n.)

   பள்ளிப் பாடநூல்களை வைக்கப் பயன்படுத்தும் பை; school bag.

ஆண்டுக்கு ஒரு புத்தகப்பை வாங்க வேண்டியிருக்கிறது (உ.வ.);.

     [புத்தகம் + பை-,]

புத்தகமெழுது-தல் puddagameḻududal,    5 செ.கு.வி. (v.i.)

   நூலெழுதுதல்; to author a book.

புத்தகமெழுதும் ஆசிரியர் பெருக வேண்டும். (உ.வ.);

     [புத்தகம் + எழுது-,]

புத்தகம்1 puttagam, பெ. (n.)

   1. நூல், நூற்பொருள் எழுதிய ஏட்டுத்தொகுதி; book,old manuscript.

     ‘புத்தகமே சாலத் தொகுத்தும்’ (நாலடி, 318);.

   2. படிப்பதற்கு ஏற்ற வகையில் அட்டை போட்டு இணைத்த அச்சிட்ட தாள்களின் தொகுப்பு; book.

பொழுது போகவில்லை. புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.(உ.வ.);.

   3. எழுதுவதற்கு ஏற்ற வகையில் வெற்றுத் தாள்களை அட்டை போட்டு இணைத்த தொகுப்பு; notebook. ledger.

பட்டாப் புத்தகம்.

   4. சித்திரப்படாம் (பிங்.);; printed cloth.

   5. மயிலிறகு (சங்.அக.);; peacock-quill.

     [புல் → புள் → புண் → புணர் புணர்தல்= பொருந்துதல், நட்பாடல், சொற்கூடுதல். புண் → புணி. புணித்தல் = சேர்த்துக் கட்டுதல். புல் → பொல் → பொரு. பொருதல் = பொருந்துதல், தொடுதல், முட்டுதல். பொரு → பொருந் → பொருநுதல் = பொருந்துதல், உடன்படுதல். பொருந் → பொருந்து → பொருத்து = இணைப்பு, மூட்டு. பொருத்து → பொத்து. பொத்துதல் = பொருத்துதல், தைத்துமூட்டுதல், மாலை கட்டுதல். பொத்து → பொத்தகம் = சுவடி, நிலக்கணக்கு. ஏடுகளின் சேர்க்கை. ஏட்டுச் சுவடி, சுவடி சேர்த்தல் என்னும் வழக்குகளை நோக்குக. (வே.க.3.64-70); பொத்தகம் → புத்தகம்]

த. புத்தகம் → Skt. pustaka.

 புத்தகம்2 puttagam, பெ. (n.)

   வரகு; kodu millet.

புத்தகம்படி-த்தல் puttagambaḍittal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   நூல் வாசித்தல்; to read a book.

புத்தகம் படிக்கும் பழக்கத்தைத் தூண்ட வேண்டும் (உ.வ.);.

     [புத்தகம் + படி-,]

புத்தகம்பண்ணு-தல் puddagambaṇṇudal,    12 செ.குன்றாவி. (v.t.)

புத்தகப் படுத்து-தல் பார்க்க; see puttaga-p-paduttu-.

     [புத்தகம் + பண்ணு-, பண் → பண்ணுதல்]

 புத்தகரம் puttagaram, பெ. (n.)

   தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்; a village in Tanjavur.

     [புது + அகரம்]

 புத்தசேடம் puttacēṭam, பெ. (n.)

   உண்ட மிச்சில்(யாழ்.அக.);; leavings of food after a meal.

புத்தன்1 puttaṉ, பெ. (n.)

   1. புதிய-வன்-வள்-து (சிவதரு.செனன.91);; new person or thing.

   2. காசு; a coin.

     ‘பிரதானி புத்தனுக்கும்’ (பணவிடு.12);.

ம. புத்தன் (புதியபொருள்);

     [புது → புத்து +அன்.]

 புத்தன்2 puttaṉ, பெ. (n.)

   எட்டிமரம்; a tree Strychnos.

 புத்தபலை buttabalai, பெ. (n.)

   ஏழிலைப் புன்னை; seven leaf milky plant.

 புத்தப்புதிய puddappudiya, பெ.அ. (adj.)

புத்தம் புதிய (கொ.வ); பார்க்க; see puttam pudiya.

     [புத்தம் + புதிய]

புத்தப்புதுமை puddappudumai, பெ. (n.)

   மிக்க புதுமை (தக்கயாகப்.99);; brand-new or very recent thing.

     [புத்தம் + புதுமை. புது → புதுமை ‘மை’ப.பெ.ஈறு]

 புத்தமதம் puddamadam, பெ.(n.)

   பெளத்த சமயம்; the Buddhist religion.

     [Skt. Buddha → த. புத்த+மதம்]

புத்தமித்திரன் puttamittiraṉ, பெ.(n.)

   11ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்த வீரசோழிய நூலாசிரியர்;{},

 the author of {}, 11th century.

 புத்தம் puttam, பெ.(n.)

   புத்த மதம்; Buddhism.

     [Skt. Buddha → த. புத்தம்]

 புத்தம்புதிய puddambudiya, பெ.அ. (adj.)

   மிகப்புதிய; brand-new,very recent.

புத்தம் புதிய துணி(உ.வ.);.

     [புத் → புத்தம் + புதிய. புது → புதிய]

 புத்தம்புது puddambudu, பெ.அ. (adj.)

புத்தம் புதிய பார்க்க; see pullampudiya.

புத்தரி

__,

பெ. (n.);

   விழாக்களில் பயன்படுத்தும் புது அரிசி; new rice used in ceremonies.

ம.,க. புத்தரி; து. புதுபாரு (புதுநெல்);; துட.. புத்தேரி (அறுவடைத் திருநாள்);; குட. புத்தரி, புத்தேரி.

     [புது → புத் + அரி]

 புத்தரி நன்மை puttarinaṉmai, பெ.(n.)

   புதிய நெல்லறுவடைத் திருநாள்; new harvest festival.

குட. புத்தரி நம்மெ.

     [புது+அரி [நெல்லரிதாள்] + [விழா]]

புத்தர் puttar, பெ.(n.)

   1. புத்தப்பதவி பெற்ற பெரியோர்கள்; Buddhas, of whom there are several.

     “எண்ணில் புத்தர்களும்” (மணிமே. 30:14);.

   3. புத்தமதத்தவர்; Buddhists.

     “புந்தியில் சமணர் புத்தரென்றிவர்கள்” (திவ்.பெரியதி.9,8,9);.

     [Skt. Buddha → த. புத்தர்]

 புத்தல் puttal, பெ. (n.)

   நீர்க்கோங்கு; ironwood of Malabar.

 புத்தளம் puttaḷam, பெ. (n.)

   அகத்தீச்சுவரம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in Agastheeswaram Taluk.

     [புற்று+தளம்]

 புத்தளி puttaḷi, பெ. (n.)

   தருப்பையாற் செய்த உரு; effigy made of darbha grass.

     [புது → புத் + அளி]

த. புத்தளி → Skt. puttalikā

 புத்தளி puttaḷi, பெ. (n.)

   காஞ்சீபுரம் வட்டத் திலுள்ள சிற்றூர்; a village in Kanchepuram Taluk.

     [புது+தளி]

 புத்தாக்கம் puttākkam, பெ. (n.)

   புதியதாக ஆக்கல்; making new.

     [புது → புத் +ஆக்கம்]

 புத்தாஞ்சோறு puttāñjōṟu, பெ. (n.)

   கரையான் புற்று; ant hill.

     [புற்று → புற்றாம் + சோறு = புற்றாம்சோறு = புற்றிலுள்ள கரையான்திரள். புற்றாம் சோறு → புத்தாம் சோறு]

 புத்தாடை puttāṭai, பெ. (n.)

   புதுத்துணி, புதிய ஆடை; new clothes.

பொங்கலுக்குப் புத்தாடை உடுப்பது வேளாளர் பழக்கம் (உ.வ.);.

     [புதிய → புத் + ஆடை. ஆடு → ஆடை = ஆடுவது, அசைவது]

 புத்தாண்டு puttāṇṭu, பெ. (n.)

   அண்மையில் தொடங்கிய அல்லது அடுத்துத் தொடங்கும் ஆண்டு; new year.

புத்தாண்டு வாழ்த்துகள் (உ.வ.);.

தமிழ்ப்புத்தாண்டின் தொடக்கம் சுறவ முதல்நாளே; மேழம் அன்று (உ.வ.);

     [புது → புத் + ஆண்டு]

 புத்தாத்திரி puttāttiri, பெ. (n.)

   அரிநெல்லி (மலை.);; otaheite gooseberry.

     [புது → புத்து + தாத்திரி]

 புத்தான்பழம் puttāṉpaḻm, பெ. (n.)

புத்தான் பவளம் பார்க்க; see puttān-pavalam.

மறுவ. புத்தான் பவளம்

புத்தான்பவளம் puttāṉpavaḷam, பெ. (n.)

   நூற்றிருபது சித்தர் மருந்து வகையுளொன்று; one of 120 kinds of natural Siddhar’s medical Science.

மறுவ. புத்துக்குளச்சி

 புத்தாயிப்பழம் puttāyippaḻm, பெ. (n.)

   பம்பளிமாக; pomela

 புத்தாரி puttāri, பெ. (n.)

புத்தாத்திரி (சங்.அக.); பார்க்க; see puttãttiri.

 புத்தாளி puttāḷi, பெ. (n.)

   கல்லுப்பனை; palmyra tree.

புத்தி1 putti, பெ. (n.)

   அந்தக்கரணம் நான்கனுள் ஆராய்ந்து தெளியுங் கரணம் (சி.போ.சிற்.4,1,2.);; reason, power of species of andakkaranam, q.v.

   2. அறிவு; intellect. understanding knowledge, wisdom.

     ‘புத்திபுகுத்தவர்’ (திருவாச.13.19);.

   3. இயற்கையுணர்வு; instinct, instinctive knowledge as that of animals.

   4. நல்வழி (நல்லுபாயம்); (வின்.);; nice plan, method.

   5. அறிவுரை (போதனை);; instruction, admonition counsel, exhortation.

   6. வழிவகை (பரிகாரம்); (வின்.);; remedy, antidote.

   7. தாழ்ந்தோர் தலைவர்க்குத் தம் உடன்பாடுணர்த்துஞ் சொல்(கொ.வ.);; a term signifying acceptance of the word of a superior by an inferior used in response.

     ‘நம்பனே புத்தியென்று நலத்தரு சிற்பர் போந்து’ (விநாயகபு.3,10);.

     [புல் → புலம் = பொருளொடு பொருந்தும் அறிவு, அறிவுறுப்பு அறிவுநூல், புலம் → புலன் = பொருளொடு பொருந்தும் அறிவு, அறிவுறுப்பு அறிவுநூல் (சு.வி.36);. புல் → புன் → (புந்தி); → புத்தி = அறிவு; நல்வழி, வழிவகை]

 புத்தி2 putti, பெ. (n.)

பார்க்க; see putti3 (Pond.);.

     [புட்ட → புத்தி(கொ.வ.);]

 புத்தி3 putti, பெ. (n.)

   புறவுருத்தோற்றம்; reflexion.

 புத்தி putti, பெ. (n.)

   கரணியம் காணும் அறிவு; rational thinking.

     [Skt. buddhi → த. புத்தி.]

 புத்திகம் puttigam, பெ. (n.)

   எட்டி; nuxvomica tree.

 புத்திச்சிரேணி putticcirēṇi, பெ. (n.)

   எலிச்செவி; a creeper.

 புத்தின்சாரி puttiṉcāri, பெ. (n.)

   காஞ்சிரை; nuxvomica tree.

 புத்திமி puttimi, பெ. (n.)

   வெள்ளையீடு கொல்லி மரவகை; a tree.

 புத்தியல்பு puttiyalpu, பெ. (n.)

   புதியத்தன்மை; new nature.

     [புது → புத்து + இயல்பு.இயல் → இயல்பு]

புத்திரகன் puttiragaṉ, பெ. (n.)

   சிறப்புத் தீக்கை பெற்றவன் (சைவச.மாணா. 4);;   2. அன்பன்(யாழ்.அக.);; beloved man.

   3. வஞ்சகன்(யாழ்.அக.);; Cheat.

 புத்திரகருமம் puttiragarumam, பெ. (n.)

   பெற்றோர்க்கு மகன் செய்யும் ஈமச்சடங்கு; funeral ceremonies performed by a son for his deceased parent.

     [புத்திரன் + கருமம்]

 புத்திரகாமியம் puttirakāmiyam, பெ. (n.)

புத்திரகாமேட்டி பார்க்க(யாழ்.அக.);; see puttina-kāméffi.

     [புத்திரன் + காமியம்]

 Skt. kämya → த. காமியம்

புத்திரகாமேட்டி puttirakāmēṭṭi, பெ. (n.)

   ஆண்மகப்பேறுவிரும்பிச் செய்யும் வேள்வி (யாகம்); (இராமநா.பாலகா.7);; sacrifice performed to obtain sons.

 புத்திரசஞ்சீவி puttirasañsīvi, பெ. (n.)

   மரவகை; a kind of tree.

 புத்திரசந்தானம் puttirasandāṉam, பெ. (n.)

   ஆண் சரவடி (சந்ததி);; male offspring.

     [புத்திரன் + சந்தானம்]

 Skt. san-tåna → த. சந்தானம்

 புத்திரசம்பத்து puttirasambattu, பெ. (n.)

புத்திரச் செல்வம் பார்க்க; see putra-c-celvam.

     [புத்திர(ன்);+சம்பத்து]

 Skt. Sampad → த. சம்பத்து

 புத்திரசளி puttirasaḷi, பெ. (n.)

   காஞ்சிரை மரம்; a kind of tree.

மறுவ, புத்திரசாரி, புத்துருணி, புத்துவணி

 புத்திரசீவம் puttiracīvam, பெ. (n.)

புத்திர சீவி பார்க்க; see puttira šivi.

     [புத்திரன் + சிவம்]

 Skt. jivam → த. சீவம்

புத்திரசீவி puttiracīvi, பெ. (n.)

   குழந்தைகள் நலமாயிருத்தற்குக் காப்பாகக்கட்டும் வித்துகளையுடை மரம் (பதார்த்த.1024);; child’s amulet tree.

   2. வெள்ளால் (இ.வ.);; Java fig.

     [புத்திரன் + சீவி]

 Skt. jivi → த. சீவி

 புத்திரசீவிக்கொட்டை puttiracīvikkoṭṭai, பெ. (n.)

   மூலம், பித்தம். நாவறட்சி, வயிற்றுப் பொருமல் போன்றவற்றைப் போக்கும் மருந்துக் கொட்டை; a nut which is said to cure piles, gleet, thrist, bloating of abdomen etc.

 புத்திரசீவிவிதை puddiracīvividai, பெ. (n.)

புத்திரசீவிக்கொட்டை பார்க்க; see puttira šivi-k-kottai.

     [புத்திரசீவி + விதை]

 புத்திரசுவீகாரம் puttirasuvīkāram, பெ. (n.)

   வளர்ப்பு மகனாக எடுத்து (தத்தெடுத்து);க் கொள்ளுகை; adoption of a son.

     [புத்தின் + சுவீகாரம்]

 Skt. svíkåra → த. சுவீகாரம்

 புத்திரசெனனி puttiraseṉaṉi, பெ. (n.)

   தாளி (மலை.);; hedge bind-weed.

புத்திரசோகம் puttiracōkam, பெ. (n.)

புத்திரத்துயர் பார்க்க; see puttira-t-tuyar

     “புத்திரசோக முற்றுப் பொன்னனாணின்ற வாறும்” (பிரமோத். 6, 25);.

     [புத்திர+ சோகம்]

 Skt. Sðka → த. சோகம்

 புத்திரசோதி puttiracōti, பெ. (n.)

புத்திரசீவி

     [புத்திரசீவி. → புத்திரசோதி]

 Skt. Jyðtis → த. சோதி

 புத்திரசோபம் puttiracōpam, பெ. (n.)

புத்திரத்துயர் (யாழ். அக.); பார்க்க; see puliat-tuyar.

     [புத்திரன் + சோபம்]

 Skt. kSðbha → த. சோபம்

 புத்திரச்செல்வம் puttiraccelvam, பெ. (n.)

   மக்கட்செல்வம்; sons. considered as wealth.

மறுவ. மக்கட்பேறு, மக்கட்செல்வம்

     [புத்திரன் + செல்வம்]

 புத்திரணி puttiraṇi, பெ. (n.)

   முள்ளிச் செடி; a plant, Indian night shade.

புத்திரதானம்1 puttiratāṉam, பெ. (n.)

   மக்கட் பேற்றைக் குறிக்கும் ஓரையின் (இலக்கினத்து); ஐந்தாமிடம்;     [புத்தின் + தானம்]

 புத்திரதானம் puttiratāṉam, பெ. (n.)

   1. புதல்வரைப் பிறப்பிக்கை; procreation of sons.

   2. வளர்ப்புப் பிள்ளையாக (தத்தாக); மகனைக் கொடுக்கை; gift of a son in adoption.

     [புத்திரன்+தானம்]

புத்திரதீபமணி puttiratīpamaṇi, பெ. (n.)

   காளாமுகர் மாலையாகக் கழுத்தில் அணியும் ஒரு வகை மணி; a kind of beads stringed into a necklet and worn by Kālāmugar.

     “காளாமுகர்க்குப்….. புத்திர தீபமணிகள்…….மூர்த்தியாய்” (சி. சி. பாயி. 1, ஞானப்.);

     [புத்திரதீபம் + மணி. மண்ணுதல் = கழுவுதல். மண்ணப்பட்டது மண்ணி. மண்ணி → மணி]

 Skt. dipa → த. தீபம்

புத்திரதீபம் puttiratīpam, பெ. (n.)

புத்திர தீபமணி பார்க்க; see puttira-dibamani.

காளாமுகத்தினர்க்குப் படிகம் புத்திரதீபந்தரித்த மூர்த்தியாயும் (சி.சி.பாயி.1.சிவாக்.);

 புத்திரத்துயர் puttirattuyar, பெ. (n.)

   மகனை இழந்த துயர்; grief or sorrow occasioned by the loss of son.

     [புத்திரன் + துயர்]

 புத்திரநாதன் puttiranātaṉ, பெ. (n.)

   பிள்ளையினாற் காக்கப்படுவன் (யாழ்.அக.);; one who is maintained by his sons.

     [புத்திரன் + நாதன்]

 Skt. nadha → த. நாதன்

புத்திரன் puttiraṉ, பெ. (n.)

   1. மகன்; son.

   2. மாணாக்கன்; disciple. pupil.

     “புத்திரரோடுங் கூடிப்போவதே கருமம்” (திருவாலவா. 54, 37);.

தெ. புத்ருடு, புத்ரகுடு

     [புது → புத்து → புத்திரன். புதுவதாக (குடும்பத்திற்கு); வந்தவன்]

த. புத்திரன். → Skt. puttra

 putra, a son Gt. (p. 526); compares a K. root pudu, to be born. This root is nowhere found in D, it occurs only in Mr. Reave’s Dictionary that was used by Dr. Gundert. Gt further, compares puytal (of T.puy, to become, to exist); a coming into existence, an existing and T. pudalva, a son, and then D. puttu. T. pudalva appears to be identical with K. podiva (of pādal);, which may become pëdarva, and means “one who comes forth or springs up”. See Te, podalu, to be born, s, putlu. When (L. p. 486 as 506); compares T.paydal, etc., a boy (see S.D. pasule, hay, etc.); with putra, he is decidedly wrong. (KKED, xxix);.

 putra, son; Draw root pud, new(CGDFL 577);

புத்ர என்னும் சொல்லிற்கு ‘புத்’ என்னும் நிரய(நரக);த்திற்குச் செல்லாமல் காப்பவன் (மகன்); என்று மா.வி. அகரமுதலி குறித்திருப்பது இயல்பு நிலைக்கு மாறானது. மேலும் putra வுக்கு push என்று வேர்மூலம் காட்டிய பின் அது etym.

 doutful என்று அவ்வகர முதலி குறித்துள்ளது.

 புத்திரபகம் buttirabagam, பெ. (n.)

   ஆண்மக் (புத்திரர்);களுக்கு ஈவுப்படி கொடுக்கும் பங்கு; division of inheritance per capita among the sons, opp. to pattiņibāgam (R.I.);.

     [புத்திர(ன்); + பாகம்]

 புத்திரப்பிரதிநிதி puddirappiradinidi, பெ. (n.)

   வளர்ப்புப்பிள்ளை (தத்துப்பிள்ளை);(யாழ்.அக.);; adopted son.

     [புத்திரன் + பிரதிநிதி]

 Skt. prati-nidhi → த. பிரதிநிதி

 புத்திரமஞ்சரி puttiramañjari, பெ. (n.)

   தணக்கு; small ach root.

 புத்திரமுகங்காணுதல் puddiramugaṅgāṇudal, பெ. (n.)

   ஒருவன் புதிதாகப் பிற்ந்த தன் ஆண்குழந்தையின் முகத்தை முதன் முறை நோக்குதலாகிய சடங்கு; the ceremony in which one sees the face of his new-born Son for the first time.

     [புத்திரன் + முகம் + காணுதல்]

 புத்திரம் puttiram, பெ. (n.)

   காஞ்சிரை மரம்; Strychnine tree.

 புத்திரலாபம் puttiralāpam, பெ. (n.)

   மகப்பேறு; children, considered an acquisition.

     [புத்திரன் + லாபம்]

 Skt. lābha → த.லாபம்

 புத்திரவஞ்சரி puttiravañjari, பெ. (n.)

   கடுக்காய் மரம்; gall nut tree.

 புத்திரவதி puddiravadi, பெ. (n.)

   மக்கட் பேறுடையவள்; woman blessed with children.

     [புத்திர → புத்திரவதி]

 புத்திரவாஞ்சை puttiravāñjai, பெ. (n.)

   மக்களிடம் அன்பு; attachment to children.

     [புத்திரன் + வாஞ்சை]

 புத்திரவான் puttiravāṉ, பெ. (n.)

   மக்கட் பேறுடையவன்; man blessed with children.

     [புத்திரன் → புத்திரவான்]

 புத்திராகட்டி puttirākaṭṭi, பெ. (n.)

   புண்கட்டிவகையு ளொன்று; a kind of abscess.

 புத்திராசாரி puttirācāri, __,

,

   எட்டி மரம்; nuxvomica tree.

 புத்திராதரபலா buttirātarabalā, பெ. (n.)

   கீழ்க்காய் நெல்லி; a small plant with slender green main branches.

புத்திரி1 puttiri, பெ. (n.)

   மகள் (சூடா.);; daughter.

     [புது → புத்து → புத்திரன் (ஆ.பா.); – புத்திரி (பெ.பா);.]

த. புத்திரி → Skt. putri.

 புத்திரி2 puttiri, பெ. (n.)

   1. கீழாநெல்லி (மலை.);; small plant with slender green branches.

   2. கரிமுள்ளி; Indian nightshade.

மறுவ. புத்திராதரபலா

 புத்திரிகம் puttirigam, பெ. (n.)

   தக்காளிச் செடி; tomato plant.

புத்திரிகை puttirigai, பெ. (n.)

   1. மகள் வின்.); daughter.

   2. சித்திரப்பாவை (யாழ்.அக.);; doll.

     [புது → புத்து → புத்திரன் (ஆ.பா); – புத்திரி (பெ.பா.); → புத்திரிகை.]

புத்திரிகைபுத்திரன் buttirigaibuttiraṉ, பெ. (n.)

   1. புத்திரி புத்திரன் பார்க்க; see puttiri putiran.

   2. மகனாகக் கொள்ளும் (பாவிக்கும்); மகள்; the appointed daughter, regarded as a son.

     [புத்திரிகை + புத்திரன்.]

 புத்திரினி puttiriṉi, பெ. (n.)

   சிறுகொப்புள வகையுளொன்று; a kind of thin abscess.

புத்திரிபுத்திரன் buttiributtiraṉ, பெ. (n.)

   தன் மகள் வயிற்றுப் பிறந்தவனும் தனக்கே மகனாகக் கொள்ளப் பட்டவனுமாகிய பேரன் (ஏலாதி. 31);; son of an appointed daughter.

     [புத்திரி + புத்திரன்.]

 புத்திரைசுவரியம் puttiraisuvariyam, பெ. (n.)

புத்திரச் செல்வம் பார்க்க; see puttria-c-celsvam.

     [புத்திர(ன்); + ஐசுவரியம்]

 Skt. aišvarya → த. ஐசுவரியம்

 புத்திறி puttiṟi, பெ. (n.)

   கறிமுள்ளி; a thorny shrub.

 புத்திலக்கியம் puttilakkiyam, பெ. (n.)

   உள்ளடக்கத்திலும் அமைப்பு முறையிலும் இக்கால எண்ணங்களைக் காட்டும் இலக்கியம் (நவீன இலக்கியம்);; modern literature.

     [புது → புத் + இலக்கியம்]

 புத்தீசல் puttīcal, பெ. (n.)

புற்றீசல் பார்க்க; see purrisal.

     [புற்றீசல் → புத்தீசல்.]

 புத்தீமம் puttīmam, பெ. (n.)

   வட்டசாரணைக் கொடி; a creeper.

புத்து1 puttu, பெ. (n.)

புற்று பார்க்க; see purru.

     [புல் → புற்று → புத்து]

 புத்து2 puttu, பெ. (n.)

   பவளப்புற்று வைப்பு நஞ்சு; a kind of prepared arsenic.

 புத்துக்கடி puttukkaḍi, பெ. (n.)

   மேகப்படை; ringworm (M.L.);.

     [புத்து + கடி]

 புத்துக்கல் puttukkal, பெ. (n.)

   சவர்க்காரம்; essence of fuller’s earth.

 புத்துக்குளச்சி puttukkuḷacci, பெ. (n.)

புத்தான் பவளம் பார்க்க; see puttan-pavalam.

மறுவ. புத்தான் பழம்

புத்துணர்ச்சி puttuṇarcci, பெ. (n.)

   1. (சோர்வு); நீங்கும் வகையில் மகிழ்ச்சிஉணர்வு, மனவெழுச்சி; rejuvenation, invigorating, feeling.

கடற்காற்று புத்துணர்ச்சியைத் தரும் (உ..வ.);.

   2. புதிய உணர்வை அல்லது பட்டறிவை (அனுபவத்தை);த் தருவது; refreshing feeling.

புத்துணர்ச்சி நீர் பருக வேண்டும்.

     [புது → புத் + உணர்ச்சி]

 புத்துணர்ச்சியளி-த்தல் puttuṇarcciyaḷittal, செ.கு.வி. (v.i.)

   புதிய உளப்பாங்கு தருதல், புதியதாகப் பரபரப்புக் காட்டுதல்; to give an new sensation.

     [புத்துணர்ச்சி + அளி-,]

 புத்துணர்வு puttuṇarvu, பெ. (n.)

புத்துணர்ச்சி பார்க்க; see puttunarcci.

     [புது → புத் + உணர்வு]

 புத்துத்தேன் puttuttēṉ, பெ. (n.)

   புதிய தேன்; fresh honey.

     [புது → புத் + தேன்]

 புத்துமண் puttumaṇ, பெ. (n.)

புற்றுமண் பார்க்க; see purruman.

     [புற்றுமண் → புத்துமண்]

 புத்துமாங்காய் puttumāṅgāy, பெ. (n.)

   சூட்டைத் தணிப்பதற்கு உண்ணுங்கிழங்குவகை; a kind of tuber eaten for its cooling effect.

     [புற்று → புத்து + மாங்காய்.

மா + காய் – மாங்காய்]

 புத்துயிர் puttuyir, பெ. (n.)

 rebirth, revival.

பண்டைய கலைகளுக்குப் புத்துயிர் அளிக்க வேண்டும். (உ.வ.);.

     [புது → புத் + உயிர்]

 புத்துருக்கு putturukku, பெ. (n.)

   செங்கற் சூளையிற் காணப்படும் உருகிய கற்புற்று; melted mud on the brick kiln seen after baking the bricks.

 புத்துருக்குநெய் putturukkuney, பெ. (n.)

   புதியதாக உருக்கின நெய்; fresh clarified butter.

 |புத்து + உருக்கு + நெய். புது → புத்து. உருகு → உருக்கு. நெள் → நெய்]

புத்துருணி1 putturuṇi, பெ. (n.)

   எட்டி (சங்.அக.);; staychnine tree.

 புத்துருணி2 putturuṇi, பெ. (n.)

புத்துவணி பார்க்க; see puttuvani.

 புத்துருத்தி putturutti, பெ. (n.)

   முதுகுளத்தூர் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in MudukulatturTaluk.

     [புற்று+துருத்தி]

 புத்துவணி puttuvaṇi, பெ. (n.)

   காஞ்சிரை மரம்; trychnine tree.

மறுவ. எட்டி, புத்துருணி, புத்திசாரி.

 புத்துவைத்தல் puttuvaittal, தொ.பெ. (vbl.n.)

புற்று வைத்தல் பார்க்க; see puruvaitral.

     [புத்து + வைத்தல்]

புத்தூர் puttūr, பெ. (n.)

   புதியவூர்; new village.

 |புதி(ய); → புத் + ஊர்.]

புதியதாகத் தோன்றும் ஊர் புத்தூர். திருப்புத்தூர் என்றாற் போன்று அடை கொடுத்து வழங்கும் ஊர்களும் உண்டு. இராமநாதபுர மாவட்டத்தில் உள்ள புத்தூர் `செறிபொழில் சூழ் மணிமாடத் திருப்புத்தூர்’ என (290.7); திருஞானசம்பந்தரால் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. தேவாரப் பாடல் பெற்ற பாண்டிநாட்டுப் பதியொன்று திருப்புத்தூர். அரிசில் ஆற்றங்கரையில் அமைந்த ஊர் அரிசிற்கரைப் புத்தூர். கடுவாய் ஆற்றங் கரையில் அமைந்த ஊர் கடுவாய்க்கரைப் புத்தூர். பாண்டி நாட்டிலுள்ள திருவில்லிபுத்தூர் மாலியர் (வைணவர்); போற்றும் பெரும்பதி. சுந்தரர் திருமணம் செய்யப்போந்த புத்தூர் மணம் வந்த புத்தூர். கொங்குநாட்டில் பேரூருக்கு அருகே அமைந்த கோவன் என்னும் தலைவன் பெயரால் அமைந்தது கோயம்புத்தூர்.

புத்தேணாடு puttēṇāṭu, பெ. (n.)

   வானுலகு; celestial world.

     “புலத்தலிற் புத்தேணா குண்டோ” (குறள், 123);.

     [புத்தேள் + நாடு]

 புத்தேன் puttēṉ, பெ. (n.)

   எட்டி (மலை);; nuxvomica tree.

புத்தேளிர் puttēḷir, பெ. (n.)

   தேவர்; celestial being.

     “புத்தேளிர் கோட்டம் வலஞ்செய்து” (கலித்.82);.

மறுவ. அமரர், பண்ணவர், கடவுளர், அண்டர், உம்பர், இமையவர், வானோர், புலவர், விண்ணோர், அமுதர், ஆதித்தர், மேலோர், ஐயர், சுரர், உயர்நிலத்தவர்.

     [புத்தேள் → புத்தேளிர்]

 புத்தேளிர் puttēḷir, பெ.(n.)

 gods (of golden colour);.

   தமிழிலக்கியங்களில் புத்தேள், புத்தேளிர் என்னுஞ் சொல்லாட்சிகள் பயின்றுள்ளன. தொல் காப்பியர் இச்சொல்லைக் கையாளவில்லை. மொழி ஞாயிறு ஞா.தேவநேயப் பாவாணர் வேர்ச் சொல்லாய் வின் வழி புது+எல்’ என இச்சொல்லைப் பிரித்து புதிய அல்லது மேலான ஒளி வடிவமான தெய்வம் எனப் பொருள்கொண்டார். கல்-கள்;   கொல்-கொள்;   ஒல்-ஒள்;வெல்-வெள் போன்றவை அவர் காட்டும் அடிப்படை வேர்ச் சொல் மூலவடிவில் ஒன்றுபோல் காட்டப்படினும் பொருட்பாட்டு விரிவில் முற்றிலும் வெவ்வேறான கோணத்தில் பிரிந்துவிடுகின்றன.

ஒர் அடிப்படைச்சொல் பத்து வெவ்வேறு பொருட்பாடுகளில் பிரியும்பாங்குகொண்டிருந்தாலும் குறிப்பிட்ட காலத்தில் குறிப்பிட்ட சொல்லாட்சி எந்த எல்லைப் பகுதிக்குள் எந்தப் பொருளில் புடைபெயர்ந் திருக்கிறது என்பதை உறுதி செய்த பின்னரே அச்சொற் பொருளைத் தெளிவாக வரையறுக்க முடியும் வழக்கூன்றாத சொற்பொருள்களை நாமாக இட்டுக்கட்டி வலிந்துரைக்க முடியாது.

     ‘புத்தேள் என்னும் சொல் பாவாணர் கருத்தின் வண்ணம் கூட்டுச்சொல் என்பதில் ஐயமில்லை. இச் சொல் தமிழிலக்கியங்களிலும் இந்திய மொழிகளிலும் ஆளப்பட்டுள்ள பொருட்பாட்டு நிலைகளைக் கூர்ந்து நோக்கினால் கூட்டுச் சொல் நிலையிலிருந்து தனிச் சொல் பொருளே நாளடைவில் நிலைபேறு பெற் றதைக் காண முடிகிறது.

புலத்தலிற் புத்தேள் நாடுண்டோ நிலத்தொடு

நீரியைந் தன்னி ரகத்து (குறள்.1323);.

புத்தேள் உலகத்தும் ஈண்டும் பெறலரிதே

ஒப்புரவின் நல்ல பிற (குறள்.213);.

எனத் திருவள்ளுவரும்,

மாந்தரஞ் சேரல் ஓம்பிய நாடே

புத்தேள் உலகத் தற்றெனக் கேட்டு

இனிது கண்டிசின் (புறம்:22);.

எனக் குறுங்கோழியூர் கிழாரும் புத்தேள் என்னும் சொல்லைத் தெய்வம்’ எனும் பொருளில் ஆண்டுள் ளனர்.

புலத்தகை புத்தேளில் புக்கான் (கலி.82);. எனும் கலித்தொகை பாடல்வரியில் இச்சொல் புதியவன் எனப் பொருள்படுகிறது. பாவாணர் கட்டும் ஒளி வடிவமான தெய்வம் என்னும் பொருள் இங்குப் பொருந்தவில்லை.

திருவிளையாடற் புராணத்தில்,

புத்தேள் வண்டும் (தருமி32);

என்னும் வரியில் புத்தேள் என்னும் சொல்லுக்குப் புதுமை என உரையாசிரியர்கள் பொருள் கொண் டுள்ளனர். இதற்குப் பொன் வண்டு எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும் என்கின்றனர். அப்படியாயின் இச்சொல்லுக்குப் ‘பொன்’ என்னும் பொருளும் இருப்பது தெரிகிறது.

புத்தேளிர் என்னும் சொல் தேவர்கள் என்னும் பொருளில்,

பெற்றாற் பெறிந் பெறுவர் பெண்டிர் பெருஞ்சிறப்பு

புத்தேளிர் வாழு முலகு (குறள்.58);

புத்தேளிர் கோட்டம் வலஞ்செய்து கலி.82)

என ஆளப்பட்டுள்ளது. தேவர்கள் ‘பொன்னுலகத் தவர்கள்’ என்பதும் தேவருலகம் பொன்னுலகம் என்பதும் சமய நூல்களில் காணப்படும் பொதுவான கருத்து.

பொன்னிறப்பூ, காய், பழம் கொண்ட மரஞ்செடி கொடிகள் சிலவற்றுக்கும் பழந்தமிழ் மருத்துவர் முதலியோர் குழுஉக் குறிப் பெயராகப் புத்தேள் என்னும் சொல்லை ஆண்டுள்ளனர். கதிரை வேற் பிள்ளையின் தமிழ்ச்சொல் அகராதி புத்தேள் என்னும் சொல்லுக்குக் காஞ்சிரை எட்டி (எட்டிப்பழம்); என்னும் பொருள் எடுத்துக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

புத்தளம் (புத்தேள்); என்னும் சொல் புத்தளி – புத்தழி எனக் கன்னடத்திலும், புத்தளி-புத்தடி எனத் தெலுங்கிலும் திரிந்து பொன்னைக் குறிக்கும் சொல் லாயிற்று. நாளடைவில் சமற்கிருதம் உள்ளிட்ட இந்திய மொழிகள் அனைத்திலும் பொன்னால் செய்த தெய்வப் படிமத்தை அல்லது பொற்சிலை (பொற் பாவை);யைக் குறித்த சொல்லாட்சியாகிவிட்டது.

வடபுல மொழிகளில் இன்றும் புதலி- புத்தளி என்பவை (பொம்மை);யைக் குறித்த சொல்லாக வழங்கி வருகிறது. புதுமையும் பழமையும் வடிவழகைக் குறித்த சொற்கள். புத்தளி – நிறம் பொலிவைக் குறித்த சொல்.

புத்தேள் என்னும் பொன்னைக் குறித்த சொல் வடமொழியில் பீதம் எனத் திரிந்தது. பீதாம்பரம் என்பது வடமொழியில் திருமால் அணியும் பொன்னா டையைக் குறித்தது.

ஒரு மருங்கு பொன் போன்று காட்சியளிக்கும் பித்தளையும் வடமொழியில் பீதம் என்னும் சொல்லி லிருந்தே தோன்றியுள்ளது.

மஞ்சள் நிறத்தைக் குறிக்க வடபுல மொழிகள் அனைத்திலும் பீத்தல, பித்தல, பீலா என்னும் சொற்களே பயன்பட்டு வருகின்றன.

இந்திய மொழிகள் அனைத்திலும் பொன்னிறம் அல்லது மஞ்சள் நிறத்தைக் குறிக்க இச்சொல் பெருமளவில் பயன்பட்டிருப்பது உறுதியாகிறது. வடமொழிகளுக்கு இது இயற்கைச் சொல்லாயிற்று. வணிகர் வழி இந்தியா முழுவதும் பரவிய தமிழ்ச் சொல்லாகிய’புத்தேள் என்பது புதுமஞ்சளைக் குறிக் கப் பழந்தமிழர் வழங்கிய சொல்.

மேனி அழகுக்குப் புதுமஞ்சளும் உடல் நலத் துக்கு புதிய இஞ்சியும் சிறந்தவை எனத் தமிழர் கண்ட றிந்தனர்.

இஞ்சி சுக்காகச் சுருங்கும் தன்மை நோக்கி அதனை அல்-அல்லம் என்றனர். அல்லம் என்னும் சொல் தெலுங்கிலும் வழங்கி வருகிறது.

மென்மையும் பசுமையான பொலிவும் நோக்கி மஞ்சளை அள்-அள்ளம் என்றனர். அள்-அளகுஅழகு எனத் திரிந்த சொல்லாட்சிகளைக் காணலாம். மொய்-திரட்சி, மொய்-மைந்து-மைஞ்சு-மஞ்சு+ அள்-மஞ்சள் என வளர்ந்த சொல் வளர்ச்சியும் புலனாகிறது. அள்-அள்ளு [அள்ளுக்கொண்டை] எனும் சொல் திரட்சியைக் குறித்தது. திரண்ட மஞ்சள் கிழங்கு அள்’ எனப்பட்டது. அள்-மஞ்சள். இது வடமொழியில் அல’ எனத் திரிந்தது.

மஞ்சள் பூசி அழகு கொள்வது அலங்கரித்தல் – அலங்காரம் எனப்பட்டது.

இச்சொல் ஆரியர் தென்னாட்டில் குடியேறிய பின்னரே வடமொழியில் புகுந்துள்ளது. புதிய மஞ்சள் புது+அள்-புத்தள்-புத்தேள் எனத் திரிபுற்றுள்ளது.பசு மஞ்சளாகிய புது மஞ்சளின் மின்னும் பொலிவு பொன்னுக்கு ஆகு பெயராயிற்று.

சங்க அகராதியில் அளமம் என்னும் சொல் லுக்குப் பொன்’ எனப் பொருள் தரப்பட்டுள்ளது. அளகை-குபேரனின் பொன் நகரமாகிய அளகாபுரி, வடமொழியில் அல என்னும் சொல் பொன்னி றத்தைக் குறிக்கிறது. வணிகர் வழி அளம் (மஞ்சள்); எனும் சொல் உலகம் முழுவதும் பரவியது.

அளம் வடமொழியில் aurum (பொன்); எனவும் aurora(பொன்னிறமான விடியல் தெய்வம்); திரிந்து உள்ளது. அர்தரிக் என்னும் வடசொல் பாலி பிராகிருத மொழிகளில் அரி-அரிசன-அர்சன என்றெல்லாம் திரிந்துள்ளது.

புது மஞ்சளைக் குறித்த புத்தளம் – புத்தள் – புத்தேள் எனத் திரிந்துவிட்டது. பொன்னிறம் கொண்ட தேவர்கள் புத்தேளிர் எனப்பட்டனர். புத்தேள் உலகம் பொன்னுலகம் ஆயிற்று.

உருவ வழிபாட்டுக்குரிய தெய்வம் படிமங்கள் வடமொழியில் புத்தள-புத்தலக எனவும், தெய்வ வழிபாடு புத்தள பூசை எனவும் வழங்கி வருதலைக் காணலாம்.

தெய்வ வடிவத்தைக் குறித்த படிமம் என்னும் தமிழ்ச் சொல் படிமத்தோன் எனத் தேவேராளனையும், படிமத்தான் எனக் கடவுளையும் படிமம் எனத் தவக் கோலத்தையும் குறித்த சொல்லாகப் பொருளால் புடை பெயர்ந்தது போலப் புதுமஞ்சளைக் குறித்த புது+அள்-புத்தள்-புத்தேள் எனுஞ்சொல் பொன்-பொன்னிறம்-பொன்னிறத் தெய்வம் – பொன்னால் செய்த சிலை _தெய்வ உருவங்கள்_தெய்வத்தாய் எனப் பலவாறு தொடர்புடைய பொருள்களில் புடை பெயர்ந்துள்ளது.

புத்தளம் எனும் மஞ்சள் வணிகப் பொருளா தலின் வணிகர் வழி பன்மடித் திரிவுகளைப் பல்வேறு மொழிகளில் பெற்றது.

ஏற்கனவே மஞ்சள் எனும் சொல் தமிழ் மக் களின் அன்றாட வழக்கிலுள்ள அடிப்படைச் சொல் லாகி விட்டதால் புத்தேள் வணிகரின் குழுஉக்குறி சொல்லாகவும், பண்டைத் தமிழிலக்கியங்களிலும் ஆங்காங்கு இடம் பெற்ற அருகிய சொல்லாகவும் ஆளப்பட்டுள்ளது.

தென்புலத்தாருள் தவ ஒழுக்கத்தில் சிறந்த மெய்யுணர்வாளர் பிறவியற்ற வீட்டுலகம் பெறுவர் எனும் கருத்து தமிழ் மக்களிடம் இருந்திருக்கிறது. வானோர்க்கு உணர்ந்த உலகம் எனவும் வாராச்சேட் புலம் படர்ந்தோர் (புத்தேளிர்); எனவும் ஆட்சி பெற்றுள்ள சொற்களால் இதனை அறியலாம்.

பழந்தமிழருள் கருநிறத்தவர் செந்நிறத்தவர் பொன்னிறத்தவர் எனும் மூவகைப் பிரிவினரும் இருந்திருக்கின்றனர். கரியன், மாயவன், பொன்னன் (இரணியன்);, பொன்னி, செங்கோன், செம்பியன், சேந்தன் என்னும் சொல்லாட்சிகளே தக்க சான்றா கின்றன. எனவே, புத்தேள் தமிழ்த் தெய்வங்களைக் குறித்த சொல்லாகவே உருப்பெற்றுள்ளது. பொன் னுலகம் செல்வோர் எந்நிறத்தவராகவும் இருக்கலாம்.

 புத்தேளுகம் puttēḷugam, பெ. (n.)

   மரவகை (மலை);; deodar cedar.

புத்தேளுலகம் puttēḷulagam, பெ. (n.)

புத்தேணாடு பார்க்க; see puttenadu.

புத்தேளுலகத்து மீண்டும் பெறலரிதே (குறள், 213);.

     [புத்தேள்3 + உலகம்]

 புத்தேளுலகு puttēḷulagu, பெ. (n.)

புத்தேணாடு (பிங்.); பார்க்க; see puttenadu.

     [புத்தேள் + உலகு]

புத்தேள்1 puttēḷ, பெ. (n.)

   1. புதுமை (சூடா.);; novelty.

   2. புதியவள்; strange woman, stranger.

     “புலத்தகைப் புத்தேளில் புக்கான்” (கலித்.82);.

     [புது → புத் → புத்தேள்]

 புத்தேள்2 puttēḷ, பெ. (n.)

   தெய்வம்; god, deity.

     “புத்தேளிர் கோட்டம் வலஞ் செய்து” (கலித். 82);;

மறுவ. அணங்கு, தெய்வம்.

     [புது + எல் – புத்தெல் → புத்தேள் = புதியதாக ஒளிவடிவில் தோன்றும் தெய்வம் அல்லது தேவன் (த.ம.21);]

 புத்தொட்டிவைப்புநஞ்சு puttoṭṭivaippunañju, பெ. (n.)

   வைப்பு நஞ்சுவகையுளொன்று; a prepared arsenic.

புத்தோடு puttōṭu, பெ. (n.)

   புதுப்பானை; new pot.

     “புத்தோடு தண்ணிர்க்குத் தான் பயந்தாங்கு”(நாலடி. 1391);.

     [புது → புத் + ஒடு]

 புத்தோவம் puttōvam, பெ. (n.)

   அத்திமரம்; fig tree.

புனகம் puṉagam, பெ. (n.)

   உணவு; food.

     ‘திருமுடிகட் கன்பாற் புனகமிட்டு’ (அரிசமய. பரகால. 150.);

     [புன்கம் → புனகம்]

 புனக்கஞ்சி puṉakkañji, பெ. (n.)

புனப்பாகம் பார்க்க; see punap-pāgam.

     [புனம் + கஞ்சி]

 புனக்கவுல் puṉakkavul, பெ. (n.)

   முக்கால் திட்டம் வரிசெலுத்தும் கட்டளையுள்ள குத்தகையுடன் படிக்கை; cowle granted on condition that three-fourths of the normal assessment should be paid (R.T.);

     [புனம் + கவுல்]

 புனக்காடு puṉakkāṭu, பெ. (n.)

   மலைசார்பிற் காட்டையழித்து இரண்டொரு ஆண்டு உழுது விதைத்துப் பின் செடி கொடிகளை முளைக்கவிட்டு மறுபடியும் முன்போற் செய்யும் சாகுபடி; shifting cultivation on the hill, cultivation on the wooded slopes, the jungle being cleared and burnt, and the process being repeated after allowing the land to lie fallow until a fresh growth has re-established itself dist fr. uravakādu.

ம. புனக்கண்டம்

     [புனம் + காடு]

 புனக்காவல் puṉakkāval, பெ. (n.)

   தினைப்புனங் காக்கை; watching crops in the hills.

     [புனம் + காவல்]

புனக்குளம் puṉakkuḷam, பெ. (n.)

   மழை நீர் தேங்கிநிற்கும் குட்டை; pool.

     ‘பெரிய குளமும் புனக் குளங்களும்’ (S.I.l.v.137.);

     [புனம் + குளம், குல் → குள் → குளம்]

 புனத்துளசி puṉattuḷasi, பெ. (n.)

   காட்டுத் துளசி (பிங்.);; wild basil.

     [புனம் + துளசி, துளவு = துளசி, துளவு → (துளசு); → துளசி]

புனனாடன் puṉaṉāṭaṉ, பெ. (n.)

 Cola king, as lord of Punanādu.

     ‘புன்னாடன் றப்பியாரட்ட களத்து’ (களவழி.1);

     [புனல் + நாடு → புனனாடு → புனநாடன்]

புனனாடு puṉaṉāṭu, பெ. (n.)

   1. சோழநாடு. (பிங்.);; the Côa country.

     ‘பொன்னியெந்நாளும் பொய்யா தளிக்கும் புனனாட்டு’ (பெரியபு. சண்டேசு. 1);.

   2. கொடுந்தமிழ்நாடு பன்னிரண்டனுள் ஒன்று (நன். 273, உரை.);; a region where kodun-Tamil was spoken, one of 12 kodum-Tamil-nadu.

     [புனல் + நாடு]

 புனப்பாகம் puṉappākam, பெ.(n.)

   இருமுறை சமைத்த நீர்த்தன்மையான கட்டுப் பாடான உணவு; liquid diet or food, boiled twice to facilitate digestion.

     [புனல் + பாகம்]

 புனமல்லி puṉamalli, பெ. (n.)

   காட்டு மல்லிகை (மூ.அக.);; wild jasmine.

     [புனம் + மல்லி]

புனமுருக்கு puṉamurukku, பெ. (n.)

புரசு2 (பிங்.); பார்க்க; see purašu 2.

ம. புநமிந்ந

     [புனம் + முருக்கு]

புனமுருங்கை puṉamuruṅgai, பெ. (n.)

புரசு2 பார்க்க; see purasu2 (L.);.

     [புனம் + முருங்கை]

புனம் puṉam, பெ. (n.)

   மலைச் சார்பான கொல்லை; upland fit for dry cultivation.

     ‘கானவன் குடுறு வியன்புனம்’ (அகநா. 358.);.

ம. புனம், புனக்கண்டம், து. புஞ்ச

     [புல்லுதல் = துளைத்தல், புல் = உட்டுளையுள்ள பயிர்வகை, சிறுமை, இழிவு. புல் → புலம் = தோண்டப்பட்ட நிலம். புலம் → புனம்.]

குறிஞ்சியிலும் முல்லையுலுமுள்ள விளை நிலங்கள் கொல்லை அல்லது புனம் என்று பெயர் பெற்றன. (ப.த.நா.ப. 87.);

புனரமை-த்தல் puṉaramaittal,    4 செ.கு.வி.(v.i.)

   1. திருத்தி யமைத்தல், சீரமைத்தல்; renovate, rejuvenate.

பாழடைந்த கோயில்களைப் புனரமைக்க அரசு உதவ வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.

   2. திரும்ப இயல்பான வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள உரிய பயிற்சி அளித்தல்; rehabilitate.

     [புனர்+அமை]

புனரமைப்பு puṉaramaippu, பெ.(n.)

   1. கோயில் புதுப்பிப்புப் பணி; renovation.

   2. இயல்பான வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளப் பயிற்சி அல்லது உதவி; rehabilitation.

     [புனர்+அமைப்பு]

 புனராவர்த்தகசுரம் puṉarāvarttagasuram, பெ.(n.)

புனர்சுரம் பார்க்க;see {}.

 புனராவர்த்தம் puṉarāvarttam, பெ.(n.)

   மறுதரம் (வின்.);; second time, that succeeding the first, as of an occurrence.

     [Skt. punar-{} → த. புனராவர்த்தம்]

 புனரி puṉari, பெ. (n.)

புனரித்தண்டு பார்க்க; see punari-t-tandu.

     [புனலி → புனரி]

 புனரித்தண்டு. puṉarittaṇṭu, பெ. (n.)

   பூடுவகை (யாழ். அக.);; a plant.

     [புனரி + தண்டு. துள் → தள் → தண்டு]

 புனருத்தம் puṉaruttam, பெ.(n.)

புனருத்தி பார்க்க;see {}.

 புனருத்தாரணம் puṉaruttāraṇam, பெ.(n.)

   மீண்டும் நிலை நிறுத்துகை; redemption.

     [Skt. punar-{} → த. புனருத்தாரணம்]

 புனருத்தி puṉarutti, பெ.(n.)

   கூறியது கூறல் (சூடா.);; repetition.

     [Skt. punar-ukti → த. புனருத்தி]

புனர் puṉar, வி.எ. (adv.)

   மீண்டும், மறுபடியும், திரும்பவும்; further, again, back, in return.

     [பின் + புன் → புனர்]

 punar, further, again, back, in return, etc., Gt. (p.526); is inclined to connect this word with D pin,etc. (KKEDxi);

 புனர்சுரம் puṉarcuram, பெ. (n.)

   இடைவிட்டு வரும் காய்ச்சல்; relapsing fever (M.L.);

     [புனர் + சுரம்]

 புனர்சுரம் puṉarcuram, பெ.(n.)

   இடைவிட்டு வருங் காய்ச்சல் நோய் (M.L.);; relapsing fever.

     [Skt. punarajvara → த. புனர்சுரம்]

 புனர்செனனம் puṉarceṉaṉam, பெ.(n.)

புனர்ப்பவம் பார்க்க;see {}.

புனர்ச்சனனம் puṉarccaṉaṉam, பெ.(n.)

   1. மறுபிறவி (வின்.);; transmigration of souls, rebirth.

   2. கடுந்தொல்லை, கடுநோய் முதலிய நேர்ச்சியினின்று தப்பிப் பிழைக்கை; recovery from serious illness or accident, considered as a rebirth.

அவன் பிழைத்தது புணர்ச்சனனம்.

     [Skt. punar-janana → த. புனர்ச்சனனம்]

 புனர்ச்சன்மம் puṉarccaṉmam, பெ.(n.)

புனர் வாழ்வு பார்க்க; see punarvalvu.

     [புனர் + சன்மம்]

புனர்நவம் puṉarnavam, பெ.(n.)

   1. நகம்; finger or toe nail.

   2. வெள்ளைச் சாட்டறணை; train-thema decandra.

   3. மூக்கிரட்டை; spread- ing hog weed – Boerhaavia diffsusa. (சா.அக.);

 புனர்நவவாதி puṉarnavavāti, பெ.(n.)

 the five drugs – castor root, pavonia zeylanica, black gram plant, dew gram plant; trianthema decandra. (சா.அக.);

புனர்பூசம் puṉarpūcam, பெ.(n.)

   கழை, ஏழாவது நாண்மீன்; the seventh naksatra.

புனர்பூசத்துக் கடையின் வெள்ளி எல்லையாக (புறநா.229,உரை);.

த.வ. கழை

     [Skt. punarvasu → த. புனர்பூசம்]

 புனர்ப்பவம் puṉarppavam, பெ.(n.)

   மறுமுறை பிறத்தல்; second birth – regeneration. (சா.அக.);

     [Skt. punar → த. புனர்+பவம்]

 புனர்ப்பாகம் puṉarppākam, பெ.(n.)

   குழைத்த கஞ்சி (உணவு);; rice cooked second time.

     [Skt. punar+{} → த. புனர்ப்பாகம்]

 புனர்வசு puṉarvasu, பெ.(n.)

புனர்பூசம் பார்க்க;see {}.

புனர்வாழ்வு puṉarvāḻvu, பெ. (n.)

   1. மறுபிறவி (வின்.);; transmigration of souls.

   2. கடுநோய் முதலிய இடரினின்று தப்பிப்பிழைக்கை; recovery from serious illness or accident, considered as a rebirth,

   3. மறுவாழ்வு, இழந்தவற்றை அளிக்கை; rehabilitation.

     [புனர் + வாழ்வு]

 புனர்வாழ்வு puṉarvāḻvu, பெ.(n.)

   நலிந் தோருக்கு மீண்டும் தரப்படும் நல்வாழ்வு, மறுவாழ்வு; rehabilitation.

     [புனர்+வாழ்வு]

 புனர்விசாரணை puṉarvicāraṇai, பெ. (n.)

வழக்கின் மறு உசாவல் (விசாரணை);; (legal);

 re-trial

     [புனர் + விசாரணை]

 Skt. vicårana → த.விசாரணை

 புனர்விசாரணை puṉarvicāraṇai, பெ.(n.)

   மறுவுசாவல்; re-trial.

     [Skt. punar-{} → த. புனர்விசாரணை]

 புனர்விவாகம் puṉarvivākam, பெ. (n.)

   மறுமணம்; remarriage as of widows,

     [புனர் + விவாகம்]

 Skt. punar → த.விவாகம்

 புனர்விவாகம் puṉarvivākam, பெ.(n.)

   மறுமணம்; re-marriage, as of widows.

     [Skt.punar-{} → த. புனர்விவாகம்]

புனறருபுணர்ச்சி buṉaṟarubuṇarcci, பெ. (n.)

வெள்ள நீரிடையே வீழ்ந்த தலைவியைத் தலைவன் காத்தவிடத்து அவ்விருவர்க்கும் உண்டான கூட்டம் (தொல்.பொ. 114. உரை, பக். 548);; (agap.);

 union of a lover with his beloved on the occasion of his rescuing her from being drowned in a flood.

     [புனல் + தரு + புணர்ச்சி. புணர் → புணர்ச்சி]

 புனற்கடல் puṉaṟkaḍal, பெ. (n.)

   நன்னீர்க்கடல் (திவா.);; ring-shaped ocean of fresh Water.

     [புனம் + கடல்]

 புனற்கரசன் puṉaṟkarasaṉ, பெ. (n.)

புனல்வேந்தன்.(திவா.);பார்க்க; see pural vēndan.

     [புனல் + கு + அரசன்]

 புனற்செல்வன் puṉaṟcelvaṉ, பெ. (n.)

புனல் வேந்தன் (பிங்.); பார்க்க; see pupal-véndan.

     [புனல் + செல்வன்]

புனற்படுநெருப்பு puṉaṟpaḍuneruppu, பெ. (n.)

   வடவைத்தீ; the submarine fire.

     ‘புனற்படு நெருப்பிற் பொம்மென வுரறி’ (பெருந், உஞ்சைக். 47, 129.);.

     [புனல் + படு + நெருப்பு]

புனற்பாகம் puṉaṟpākam, பெ. (n.)

புனப்பாகம் (பதார்த்த 1386); பார்க்க; seерира-р-радат.

     [புனம் + பாகம்]

 புனற்றுளசி puṉaṟṟuḷasi, பெ. (n.)

புனத்துளசி (பிங்.); பார்க்க; see pupa-t-tulaš.

     [புனம் + துளசி, துளவு → (துளசு); → துளசி.]

புனலன் puṉalaṉ, பெ. (n.)

   திருமால்; Tirumā.

புனலன் மேனி (தக்கயாகப். 710);.

     [புனல் → புனலன் = புனல் (நீரின்); மேல் பள்ளி கொண்டவன்]

புனலவன் puṉalavaṉ, பெ. (n.)

புனல்வேந்தன் பார்க்க; see pபral vendar.

     ‘புனலவன் புகழின் விந்ததால்’ (கம்பரா வருணனை, 39.);.

     [புனல் → புனலவன்]

புனலாடையாள் puṉalāṭaiyāḷ, பெ. (n.)

 earth, as robed in the waters of the ocean.

     ‘பொங்கும் புனலாடையாளும்’ (பு.வெ.829.);.

     [புனல் + ஆடையாள்]

 புனலாட்டு puṉalāṭṭu, பெ. (n.)

புனல் விளையாட்டு பார்க்க; see pural, wilayatu.

     [புனல் + ஆட்டு]

புனலிக்கொடி puṉalikkoḍi, பெ. (n.)

   1. கொடிவகை; bastard rose-wood-climber.

   2. கொடிப்புன்கு; hog-creeper.

     [புனலி + கொடி]

 புனலை puṉalai, பெ. (n.)

   பூவந்தி (சங்.அக);; soap-nut.

மறுவ. பூந்திக்கொட்டை, புங்கங்காய்.

புனல்1 puṉal, பெ. (n.)

   1. நீர்; water.

     ‘தண்புனல் பரந்த’ (புறநா. 7);.

   2. ஆறு; flood, torrent stream, river.

     ‘மழை கொளக் குறையாது புனல் புக மிகாது’ (மதுரைக், 424); (பிங்.);.

   3. குளிர்ச்சி; cold, ‘மண்புன லிளவெயில்’ (பரிபா. 15.27);.

   4. முற்குளம் (பூராடம்);; the 20th naksatra.

     ‘விட்டம் புனலுத்திராடம்’ (விதான, குணா குண. 29.);.

   5. வாலுளுவை (சங்.அக.);; black-oil tree.

மறுவ, வாரி, ஆலம், தீலாலம், மழையலர், நீரம், புட்கரம், சிந்து, பாணி, கார், ஆறல், மாரி, அம்பு, உதம், அப்பு, வருணம், வனம், வார்.

ம. புனல், புனல்; க.பொனல்; பொனலு, .கொனல் , கொனலு; து. புணல் ( மிதத்தல் ); ; பட .கொனல்

     [புல்லுதல் = துளைத்தல், புல் → புன் → புனல்.]

 புனல் puṉal, பெ.(n.)

   ஒடுக்கமான வாயுள்ள ஏனத்தில் நீர்மப் பொருளை ஊற்றுதற்கு உதவுங் கருவி; funnel.

த.வ. வைத்தூற்றி

     [E. funnel → த. புனல்]

     [p]

புனல் வைத்த கொம்பு puṉalvaittagombu, பெ. (n.)

பண்டைய இசைக்கருவியினுள் ஒன்று:

 an ancient musical instrument. (12:2);.

     [புனல்+வைத்த+கொம்பு]

 புனல்நாடு puṉalnāṭu, பெ. (n.)

புனனாடு பார்க்க; see puramagப.

க.புனல்நாடு(ஆறுபாயும்நாடு);

     [புனல் + நாடு]

 புனல்பண்ணை puṉalpaṇṇai, பெ. (n.)

   கோழிக்கீரைவகை (புதுவை.);; a kind of greens.

     [புனல் + பண்ணை]

புனல்பாய்-தல் puṉalpāytal,    2 செ.கு.வி. (v.i.)

   நீரில் விளையாடுதல்; to play in the water.

     ‘புனல்பாய் மகளிநாட’ (பதிற்றுப். 86.10.);.

     [புனல் + பாய்-,]

 புனல்முருங்கை puṉalmuruṅgai, பெ. (n.)

   செடிவகை (வின்.);; three leaved indigo.

     [புனல் + முருங்கை]

புனல்யாற்றுப்பொருள்கோள் puṉalyāṟṟupporuḷāḷ, பெ. (n.)

   அடிதோறும் பொருள் அற்று மீளாது சேறல் (யாப்.95);;   எண்வகைப் பொருள்களுள் ஒன்று; one of the eight modes of construing verses.

மறுவ. ஆற்றுநீர் பொருள்கோள்

     [புனல் + ஆற்று + பொருள்கோள்]

     ‘மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன் ஆகுல நீர பிற” (குறள்,34);

இக்குறளின் பொருள் ஆற்றுநீர் இடைவிடாது செல்வது போல் அமைந்துள்ளமையைக் காண்க.

புனல்வாயில் puṉalvāyil, பெ. (n.)

   மதகு; sluice of a channel.

     ‘புனல்வாயிற் பூம் பொய்கை’ (பதிற்றுப். 13, 8);.

     [புனல் + வாயில்]

புனல்விளையாட்டு puṉalviḷaiyāṭṭu, பெ. (n.)

   நீர்விளையாட்டு; sporting in water.

மறுவ, நீர்விழா, நீராட்டு, நீராட்டணி.

     [புனல் + விளையாட்டு, விள் → விளை = விருப்பம். விளையாடுதல் = விரும்பி யாடுதல், விளையாடு → விளையாட்டு.]

பண்டைக் காலத்தில், ஆற்றருகேயிருந்த நகர மாந்தரெல்லாரும் ஆண்டுதோறும் ஆற்றிற் புதுவெள்ளம் வந்தவுடன் ஒருங்கே சென்று, ஒரு பகலிற் பெரும்பகுதி அவ் வெள்ளத்தில் திளைத்தாடி இன்புற்ற விளையாட்டு விழா.

நீராடு வாரெல்லாம், ஆற்றிடுவதற்குப் பொன்னாலும் வெள்ளியாலும் செய்த மீன்முதலிய காணிக்கைக் கருவிகளையும், புணை தெப்பம், பரிசில் முதலிய மிதவைக் கருவிகளையும், காதலர் மீது நறுமண நெய்யையும் வண்ணநீரையும் தெளித்தற்குத் துருத்தி கொம்பு சிவிறி முதலிய விளையாட்டுக் கருவிகளையும் நீராடிய பின் வேண்டும் ஊண் உடை அகில் முதலியவற்றையும் தத்தமக்கு இயன்றவாறு யானை, குதிரை, தேர் முதலியவற்றில் ஊர்ந்தும் கால்நடையாய் நடந்தும் கொண்டுசெல்வர். குடிவாரியாக ஆங்காங்கு அமைக்கப் பெற்ற குற்றில்களும் புதுக்கடைகளும் சேர்ந்து ஒரு விழவூர் போலக் காட்சியளிக்கும்.

நீந்தவல்லார் சற்று ஆழத்திலும் அல்லாதார் கரையையடுத்தும் நீராடுவதும், பூகஞ் சுண்ணம் சாந்து, குழம்பு முதலிய வற்றின் ஏற்றத்தாழ்வுபற்றிப் பெண்டிர் இகலாடுவதும், தம் கணவன்மார் பிற பெண்டிரொடு கூடிப்புனலாடினாரென்று மனைக்கிழத்தியர் ஊடுவதும், பூசுசாந்தம் புனைந்தமாலை உழக்கும் நீராட்டு முதலிய

வற்றாற் கலங்கல் வெள்ளம் புதுமணம் பெறுவதும், புனலாட்டு நிகழ்ச்சிகளாம்

நீராடியவர் மாலைக் காலத்தில் மகிழ்ந்தும் அயர்ந்தும் மனை திரும்புவர்.(த.வி.139.);

 புனல்வேந்தன் puṉalvēndaṉ, பெ. (n.)

   மழைக்கடவுள் (வருணன்); (சூடா.);; Varuna, as lord of the waters.

     [புனல் + வேந்தன், வேய் → வேய்ந்தோன் → வேந்தன்.]

புனவர் puṉavar, பெ. (n.)

   குறிஞ்சிநிலமக்கள்; inhabitants of the hilly tracts.

     ‘புனவன் சிறுபொறி மாட்டிய பெருங்கல்’ (நற். 119.); (திவா.);.

     [புனம் → புனவர் = புனத்தில்(மலைச்சார்பானகொல்லையில்); வாழ்பவர்]

 புனவாசல் puṉavācal, பெ. (n.)

   தஞ்சை மாவட்டத்திலுள்ள ஊர்; a village in Tañjāvūr dt.

     [புனல் + வாசல்]

 புனவாசல் puṉavācal, பெ. (n.)

   மன்னார்குடி வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in Mannargudi Taluk.

     [புன்னை+(வயல்);வாசல்]

 புனவாசல் puṉavācal, பெ. (n.)

   ஆத்தூர் வட்டத்திலுள்ள சிற்றூர்; a village in Attur Taluk.

     [புனம்+வாசல்]

புனவாயில் puṉavāyil, பெ. (n.)

   இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்; a village in Râmanādapuram dt.

     ‘கண்டலு ஞாழலும் நின்று பெருங்கடற் கானல்வாய்ப் புண்டரீகம் மலர்ப் பொய்கை சூழ்ந்த புனவாயில்’ (சம்பந்தர் -269-2);.

மறுவ. பழம்பதி

     [புன்னை + வாயி ல் – புன்னை வாயில் → புனவாயில், இனி புனல் வாயில் (கடற்கரைக்கு அருகில் அமைந்துள்ள ஊர் புனவாயில் என்றுமாம்.]

 புனவெலுமிச்சை puṉavelumiccai, பெ. (n.)

   குருத்து (பிங்.);; wild lime.

     [புனம் + எலுமிச்சை]

புனவேடு puṉavēṭu, பெ. (n.)

   வரிக்கூத்துவகை; (சிலப். 3, 13, உரை.);; a masquerade dance.

     [புனம் + வேடு]

 புனாதி puṉāti, பெ. (n.)

   கடைக்கல்; foundation.

 புனி puṉi, பெ.(n.)

   கைத்தறி நெசவில் நாடா செல்லும் வழி; a loop in handloom weaving.

     [புல்-புன்- புனி]

 புனிகம் puṉigam, பெ. (n.)

   ஒருசெய்நஞ்சு (சங்கபாஷாணம்); (சங்.அக);; a mineral poison.

புனிதன் puṉidaṉ, பெ.(n.)

   1. தூய்மையானவன்; pure, holy person.

     “வேதம் விரித்துரைத்த புனிதன்” (திவ். பெரியதி. 2.1:4);.

   2. சிவன் (அரு.நி.);;{}.

     “புற்றில் வாளரவு மாமையும் பூண்ட புனிதனார்” (தேவா. 136, 6);.

   3. இந்திரன் (திவா.);;{}.

   4. அருகன் (திவா.);; Arhat.

   5. புத்தன் (திவா.);; Buddha.

     [Skt. punida → த. புனிதன்]

 புனிதம் puṉidam, பெ.(n.)

   தூய்மம், நனிதூய்மை, தூய்யம் (திவ். திருமாலை);; purity, holiness, sanctity.

     [Skt. punita → த. புனிதம்]

 புனிதவெள்ளி puṉidaveḷḷi, பெ.(n.)

   இயேசு குறுக்கையில் (சிலுவையில்); அறையப்பட்டு இறந்த நாளான வெள்ளிக் கிழமை; Good Friday.

     [புனிதம் + வெள்ளி]

 புனியாத்து puṉiyāttu, பெ.(n.)

   கடைகால் (C.G.);; foundation.

     [U. {} → த. புனியாத்து]

புனிறு puṉiṟu, பெ. (n.)

   1. ஈன்றணிமை; recency of delivery, as of a woman.

     ‘புதல்வற் பயந்த புனிறுசேர் பொழுதின்’ (தொல். பொ. 146.);

   2. அணிமையில் ஈனப்பட்டது; that which is recently born.

     ‘புனிற்றிளங்குழவி’ (மணிமே. 29, 5);.

     ‘புன்றலை நாய்ப்புனிற்றும்’ (பெரியபு. திருநாளைப். 8);

.

   3. பிஞ்சுத்தன்மை; greenness, as of unripe fruit.

     ‘புனிறுதீர் பெரும்பழம்’ (ஞானா. 41, 5);.

   4. மகப் பேற்றாலான தீட்டு (தைலவ. தைல);; ceremonial impurity due to child-birth.

   5. புதுமை (சூடா.);; newness.

   6. தோல் (சது.);; skin.

     [புல் → புன் → புன்மை = சிறுமை, தூய்மை

யின்மை, குற்றம். புல் → புன் → புனிறு]

புனிற்றா puṉiṟṟā, பெ. (n.)

   ஈன்றணிமையுள்ள மாடு அல்லது எருமை; cow or buffalo which has recently calved.

     ‘புனிற்றாப் பாய்ந்த வயிற்றுப்புண்ணினன்’ (மணிமே. 5, 47.);

     ‘எருமைச் செங்கட் புனிற்றா’ (ஐங்குறு. 92.);.

     [புனிறு + ஆ]

புனிற்றுமதி puṉiṟṟumadi, பெ. (n.)

   இளமதி; crescent moon.

     ‘புனிற்று மதிகண்டுருகிப் பொழிந்த நீரால்’ (பெரியபு. திருக்குறிப்பு. 92);.

மறுவ. இளம்பிறை

     [புனிறு + மதி]

 புனுகு puṉugu, பெ. (n.)

   புழுகு; civet.

க. புணுகு தெ.புநுகு

     [புழுகு → புனுகு]

 புனுகுசட்டம் puṉugusaṭṭam, பெ. (n.)

புனுகுச்சட்டம் பார்க்க; see pபறபgu-ccatam.

     [புனுகுச்சட்டம் → புனுகுசட்டம்]

தெ. புனுகுசட்டமு.

 புனுகுச் சட்டப்பூச்சு puṉuguccaṭṭappūccu, பெ. (n.)

கதைச் சிற்பங்களுக்குச் செய்யப்படுகின்ற பூச்சு முறை:

 type of painting.

     [புனுகு+சட்டம்+பூச்சு]

புனுகுச்சட்டம் puṉuguccaṭṭam, பெ. (n.)

   1. புனுகு உண்டாகும் பூனையின் உறுப்பு; gland in the anal pouch of the civet-cat.

   2. புனுகுப்பூனையின் சட்டத்தினின்றும் எடுத்துச் சேர்க்கப்படும் நறுமணப் பண்டம்; unctuous substance of the civet-cat.

தெ. புனுகுசெட்டமு.

     [புனுகு + சட்டம்]

 புனுகுபூனை puṉugupūṉai, பெ. (n.)

புனுகுப்பூனை பார்க்க; see oபறபgபp-pinal.

     [புனுகுப்பூனை → புனுகுபூனை]

 புனுகுப்பூனை puṉuguppūṉai, பெ. (ո.)

   புனுகைத் தரும் பூனைவகை; civet-catviverra ciVetta.

க. புழுகுபிள்ள தெ.புனுகுபில்லி

     [புழுகு → புனுகு + பூனை]

 புனுச்சல் puṉuccal, பெ. (n.)

   மாடுகளுக்குவரும் கோமாரி நோய்; a disease of cattle.

     [புன்-புனுச்சல்]

புனை3 puṉai, பெ. (n.)

   மூங்கில் (அக.நி.);; bamboo.

மறுவ. பணை

   பட கொணெ (பால்கறக்கப்பயன்படுத்தும் மூங்கிற்குழாய்);;கோத,பெண் துடயிண்; குட. புண்ட

     [புள் → புண் → புணை.]

 புனை1 puṉaidal,    3 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. சூடுதல்; to dress, put on, as clothes. garlands, jewels.

     ‘பூமாலை புனைந்தேத்தி’ (தேவா.727,3.);.

   2. அழகுபடுத்துதுல் (அலங்கரித்தல்);; to adorn, decorate.

     ‘புனை தேர்பண்ணவும்’ (புறநா.12);.

   3. அணியமாக்குதல் (சித்தஞ்ச்செய்தல்);; to make ready.

   4. ஓவியமெழுதுதல்; to paint.

     ‘புனையா ஒவியங் கடுப்ப’ (நெடுநல்.147);.

   5. முடைதல்; to plait, as an Öla basket.

     ‘போழிற் புனைந்த வரிப்புட்டில்’ (கலித்.117.);.

   6. கட்டுதல்; to string, bird.

     ‘ஆய்பூ வடும்பின்அலர் கொண்டு. கோதை புனைந்த வழி’ (கலித்.144.);.

   7. சூடுதல்; to wear.

     ‘அவன் கண்ணி நீ புனைந் தாயாயின்’ (கலித்.116.);.

   8. ஒழுங்காக அமைத்தல்; to put in order.

     ‘படைபண்ணிப் புனையும்’ (கலித்.17.);.

   9. சிறப்பித்துக் கூறுதல்; to use laudatory language, praise.

     ‘புனையினும் புல்லென்னு நட்பு’ (குறள்,790.);.

   10. கற்பித்தல்; to exaggerate.

     ‘புனைந்துபேசி’ தேவா.1224.3.)

   11. செய்யுளமைத்தல்; to compose, a poetry.

     ‘நாவிற் புனைந்த நன்கவிதை’ (பரிபா.6.8.);

   12. செய்தல்; to make, form.

     ‘வரிமணற் புனைபாவைக்கு’ (புறநா.11.);.

ம. புனயுக

     [புல் → (பூல்); → பூ = பொலிவு. அழகு.மலர். பூத்தல் = பொலிதல், அழகாதல், பூமலர்தல். புல் → பொல் → பொலி → பொலிவு (மு.தா.135); புல் → புன் → புனை]

 புனை2 puṉai, பெ. (n.)

   1. அழகு (பிங்.);; beauty.

   2. பொலிவு (பிங்.);; attractive.

   3. அணி (அலங்காரம்);செய்தல் (பிங்.);; decoration.

   4. அணிகலன்; ornament, jewel.

     ‘கைபுனை புனைந்தும்’ (கல்லா.84.3.);.

   5. தளைக்கும் விலங்கு; fetters, shakles.

     ‘புனைபூணும்’ (குறள், 836);.

   6. சீலை; cloth, vestment.

   7. புதுமை; newness, recenty.

     [புல் → புன் → புனை]

 புனை3 puṉai, பெ. (n.)

   நீர்; water, flood.

     ‘அழுதளாவிய புனைவரவுயிர்வரு முலவை’ (கம்பரா.அகத்.4);.

     [புல் → புன் → புனல் → புனை]

 புனைகதை puṉaigadai, பெ. (n.)

   கற்பனைக் கதை; fiction.

     [புனை + கதை]

 புனைகருட்டு puṉaigaruṭṭu, பெ. (n.)

   ஏய்ப்பு (மோசம்);; deceitful conduct, underhand dealing.

     [புனை + சுருட்டு. சுருள் (த.வி.); – சுருட்டு (பி.வி.);]

 புனைகுழல் puṉaiguḻl, பெ. (n.)

புனைகோதை (வின்.);; பார்க்க; see punai-kõdai.

     [புனை + குழல்]

 புனைகோதை puṉaiātai, பெ. (n.)

   கூந்தலழகுள்ள பெண் (வின்.);; lady, as having beautiful locks.

     [புனை + கோதை]

புனைந்துரை puṉaindurai, பெ. (n.)

   1. அழகுநலத்துடன் சொல்லும் சொல்; rhetorical language or poetic embellishment. (நம்பியகப்.2);

   2. பாயிரம் (நன்.2.);; preface, introduction.

மறுவ. தந்துரை, முகவுரை, பதிகம், நூன்முகம், முன்னுரை

     [புனை → புனைந்து + உரை]

சான்றுகள் ஏதும் இல்லாமல் தாமாகக் கருத்துகளை உருவாக்கிக் கூறும் புனைந்துரை பெரியதனைச் சுருக்கிச் சொல்லுதல்,

சிறியதனைப் பெருக்கிச் சொல்லுதல் என இருதிறத்தது.

 புனைந்தோர் puṉaindōr, பெ. (n.)

   கம்மாளர் (சூடா.);; artisans, mechanics.

     [புனை → புனைந்தோர்]

 புனைபெயர் buṉaibeyar, பெ, (n.)

   கற்பித்துக்கொண்ட பெயர்; pen-name, pseudonym.

புனைபெயரில் கதை எழுதுவோர்

மிகப்பலர், (உ.வ.);

     [புனை + பெயர்.]

 புனைமொழி puṉaimoḻi, பெ. (n.)

   அழகு சொல் (இ.வ.);; hetorical expression.

     [புனை + மொழி]

புனையல் puṉaiyal, பெ. (n.)

   மாலை; garland, necklace.

     ‘உருத்திரமாமணிப் புனையல்’ (உபதேசகா. சிவநாம.173);.

     [புனை → புனையல். இனி பிணையல் → புணையல்’ → புனையல் என்றுமாம்]

புனையிறும்பு puṉaiyiṟumbu, பெ. (n.)

   செய்காடு; grove.

     ‘புதைந்திருடூங்கும் புனையிறும்பு’ (திருக்கோ.148.);.

     [புனை + இறும்பு]

புனையிழை puṉaiyiḻai, பெ. (n.)

   சிறந்த பெண் (சூடா.);; lady, as wearing beautiful ornaments.

     ‘புனையிழை யிழந்தபின்’ (பு.வெ.10, சிறப்பிற்பொது 3, கொளு);.

     [புனை + இழை]

புனைவன் puṉaivaṉ, பெ. (n.)

   கம்மியன் (திவா.);; mechanic, artisan, architect.

     ‘வானவர் புனைவற் கொண்டே…பாசறை புனைவித்து’ (கந்தபு:யுத்தகாண். வரவுகேள். 26.);

     [புனை → புனைவன் = அழகுபடுத்துபவன்.

கலைஞன், தொழில் வல்லவன்.]

 புனைவிலி puṉaivili, பெ.(n.)

   உவமைக்குப் பயன்படுத்தும் பொருள்(உபமானப்பொருள்); (வின்.);; the thing chosen for comparison.

     [புனைவு → புனைவிலி]

புனைவிலிபுகழ்ச்சி buṉaivilibugaḻcci, பெ. (n.)

பிறிது மொழிதல் (அணியி:27, பக்.17);; (rhet.);

 a figure of speech.

     [புனைவிலி + புகழ்ச்சி]

புனைவு puṉaivu, பெ. (n.)

   1. அழகு; beauty.

   2. அழகு (அலங்காரம்); படுத்துதல்; ornament decoration.

   3. செழிப்பு; fertility, fruitfulness.

   4. செய்கை (அக.நி.);; making, producing.

     [புனை → புனைவு]

 புனைவுப்பெயர் puṉaivuppeyar, பெ. (n.)

புனைபெயர் பார்க்க; see punai peyar.

     [புனைபெயர் → புனைவுப்பெயர்]

 புனைவுளி puṉaivuḷi, பெ. (n.)

   உவமித்துக்கூற பயன்படுத்தும் பொருள் (வின்.);; the object described by a simile.

     [புனை → புனைவுளி]

புன்கண் puṉkaṇ, பெ. (n.)

   1. துன்பம் (பிங்.);; sorrow, distress, trouble, affliction, sadness.

     ‘புள்ளுறு புன்கண் தீர்த்தோன்’ (சிலப்.2052);.

   2. நோய் (பிங்.);; disease.

   3. மெலிவு (திவா.);; leannes, emaciation.

   4. வறுமை; poverty, adversity.

     ‘இரவலர் புன்கணஞ்சும்’ (பதிற்றுப்.5714);.

   5. பொலிவழிவு; loss of beauty or charm.

     ‘புன்கண்கொண் டினையவும் (கலித்..2);.

   6. அச்சம்; fear.

     ‘பிரிவஞ்சம் புன்கணுடைத்தால் குறள்.1152).

   7. இழிவு; meaness.

     “பொய்க்கரி புகலும் புன்கணார்” (கம்பரா. கிங்கர. 58);.

     [புல் → புன் → புன்கண்.]

புன்கண்மை puṉkaṇmai, பெ. (n.)

புன்கண் பார்க்க; see purkar.

     ‘பொருள்வேண்டும் புன்கண்மை’ (கலித்.61);,

     [புன்கண் → புன்கண்மை]

புன்கம்1 puṉkam, பெ. (n.)

சோறு; (திவா.);

 boiled rice.

     ‘பாற்பெய் புன்கந் தேனொடு மயக்கி'(புறநா.34.);.

     [புழு → புகு → புகா = (உட்புகும்); உணவு. புகா → புகவு = உணவு (வே.க.3.104);. புகா → புங்கா → புங்கம் → புன்கம் = உணவு, சோறு]

 புன்கம்2 puṉkam, பெ. (n.)

   புன்கு; Indian beech.

     ‘புன்கம் பொரியணிந்தன’ (சீவக.1649.);

     [புன்கு → புன்கம்]

 புன்கம்பிண்ணாக்கு puṉkambiṇṇākku, பெ. (n.)

   புன்கவிதையில் எண்ணெய் எடுத்த பிறகு உள்ள பயனற்ற சக்கை; oil cake of pungu seeds, as entirely useless.

     ‘புன்கம் புண்ணாக்குக்குச் செக்கடித்தான்’

     [புன்கம் + பிண்னாக்கு. பிள் + நாக்கு – பிண்ணாக்கு. புன்கம் விதைகளை எண்ணெயாட்டிய பின் எஞ்சிய சக்கை பிளவுபட்ட நாக்குபோல் இருப்பதால் பிண்னாக்கு எனப்பட்டது.]

புன்காலி puṉkāli, பெ. (n.)

   1. காயா; iron-wood tree.trumpet flower tree.

   2. பாதிரி; yellow-flowered fragrant trumpet flower tree.

     [பொல் → பொலிவு. பொல் → பொன் → புன் → புன்காலி]

புன்கு puṉku, பெ. (n.)

மரவகை

 Indian beech.

     ‘பொங்கர் வெண்பொரி சிந்தின புன்கு’ (சிலப்.12,பக்.318);.

   2. காட்டுப் புன்னை; Malabar poon.

   3, புரசு(திவா.);; palas-tree.

   4. காட்டுப்பச்சிலை; rosewood.

   5. மரவகை; a species of privet, (Kādar.);

ம. புங்ங் க. கொங்கெ; து. புங்கு

     [பொல் → பொன் → புன் → புன்கு.] புன்னை பார்க்க

புன்கூர்1 puṉārtal,    3 செ.கு.வி. (v.i.)

   வருந்துதல்; to be distresed.

     ‘வேட்கை, மிகுதியான் வெய்துண்டு புன்கூர்ந்தார் போலவும் (தொல்.பொ.102,உரை);.

     [புல் + கூர்-,]

 புன்கூர்2 puṉār, பெ. (n.)

   தஞ்சைமாவட்டத்தில் உள்ள ஊர்; a village in Tañjavur dt.

     ‘காரேறும் எயிற் புன்கூர்’ (பெரிய திருநாளை);.

     [பொல் → பொன் → புன் → புன்கு + ஊர். புன்கு = புங்கமரம், திருப்புன்கூர் என்று அடைசேர்த்து வழங்குதலும் உண்டு]

 புன்கெண்ணெய் puṉkeṇīey, பெ. (n.)

   புன்கம் விதைகளிலிருந்து எடுக்கப்படும் எண்ணெய்; oil extracted from Indian-beech seeds.

     [புன்கு + எண்ணெய், எள் + நெய் – எண்ணெய்]

புன்சிரிப்பு puṉcirippu, பெ. (n.)

   இளமுறுவல்; gentle smile.

     ‘செம்பவள வாய்க்குள்ளே புன்சிரிப்பின் மார்க்கமோ’ (பணவிடு. 315);.

மறுவ.இளநகை, புன்னகை, மென்னகை

ம, புஞ்சிரி

     [புன் + சிரிப்பு. ‘புன்’ அழியாமையை உணர்த்தும் முன்னொட்டு (த.வ. 1, 91);]

 புன்செயல் puṉceyal, பெ. (n.)

   இழி செயல்; low work.

     [புன் + செயல். புல் = சிறுமை]

புன்செய் puṉcey, பெ. (n.)

   1. புன்செய்ப் பயிர் செய்வதற்கு ஏற்றநிலம் (பு.வெ. 12, வென்றி.4.);; land fit for dry cultivation only.

   2. புன்செய்ப் பயிர்; dry crop.

ம. புஞ்ச தெ. புஞ்ச (மேட்டுநிலம்);. து. புஞ்சகண்ட(வயல்);

     [‘புல்’ தாழ்வுப் பொருள் முன்னொட்டு (த.வ. 1, 93); புல் → புன் + செய் = புன்செய்]

மருதத்திலுள்ள விளைநிலங்கள் செய் எனப்பெயர் பெற்றன. செடி கொடி, புற்களைதல், கல்லெடுத்தல், உரமிடுதல், பன்முறையுழுதல், கட்டியடித்தல் பரம்படித்தல் (பல்லியாடுதல்);, புழுதியாக்குதல், காயவிடுதல் என்றும் பல வகையில் திருத்தப்பட்ட நிலம் செய் எனப்பட்டது. செய்தல் திருத்துதல் பேரளவாகத் திருத்தப்பட்டது நன்செய் என்றும் சிற்றளவாகத் திருத்தப்பட்டது புன்செய் என்னும் சொல்லப்பட்டன. (தமி.வ.1,37);.

புனமாயினும் புன் செயாயினும் பண்டைத் தமிழர் மேட்டு நிலத்திற் பயிர் செய்ய விரும்பவில்லை. மேடு சுவல் என்றும் பள்ளம் அவல் என்றும் பெயர் பெறும். “மேட்டுப் புன்செயை உழுதவனும் கெட்டான் மேனி மினுக்கியை மணந்தவனும் கெட்டான்” என்பது பழமொழி. (ப.த.நா.ப. 86);.

புன்செய் வேளான்மையாயின் புழுதியுணக்கற்குப்

பின்னும் களையெடுத்தற்கு முன்னும் நாற்றுப்பாவல், பாத்தி பிடித்தல், நீர் பாய்ச்சி நடுதல் ஆகிய வினைகள் நிகழும். (ப.க.நா.ப.82);

 புன்செய்கை puṉceykai, பெ. (n.)

   புன்செய்ப் பயிரிடுகை (வின்.);; raising dry crop.

     [புன் + செய் – புன்செய் → புன்செய்கை]

 புன்செய்க்காடு puṉceykkāṭu, பெ. (n.)

   பயிரிடத்தக்க புன்செய்; cultivable dry land (ΡΤ.Ι.);.

     [புன்செய் + காடு]

 புன்செய்ச்சாகுபடி buṉceyccākubaḍi, பெ. (n.)

புன்செய்விளைச்சல் பார்க்க; see puncey-Vilaiccal.

     [புன்செய் + சாகுபடி]

 புன்செய்த்தரநன்செய் puṉceyttaranaṉcey, பெ.(n.)

   புன்செய்யாகக் கணக்கில் பதியப்பட்டு நன்செய் வேளாண்மை செய்யும் நிலம்; land on which wet crops are raised, though classed as dry. (C.G.);

     [புன்செய் + தரம் + நன்செய்]

 புன்செய்த்தானியம் puṉceyttāṉiyam, பெ. (n.)

   மேட்டுநிலத்தில் விளையுந்தவசம்; grains cultivated in the up land.

     [புன்செய் + தானியம்]

 Skt.dhanya → த. தானியம்

 புன்செய்த்தோட்டம் puṉceyttōṭṭam, பெ. (n.)

   நெல்லொழிந்த தவசங்கள் விளையுந் தோட்டம்; garden land in which cereals other that paddy are grown. (P.T.L);

     [புன்செய் + தோட்டம்]

 புன்செய்பாகாயாத்தீர்வை puṉceypākāyāttīrvai, பெ. (n.)

   புன்செய்யில் தோட்டப்பயிரிடும் போது ஏற்படும் தீர்வை; assesment charged on garden-cultivation in lands classed as dry. (R.T.);

     [புன்செய் + பாகாயா + தீர்வை. தீர் → தீர்வை]

 புன்செய்பாகாயாத்தீர்வை puṉceypākāyāttīrvai, பெ. (n.) புன்செய்த்தர நன்செய் பார்க்க; see punsey-t-tara-namsey (C.G.)

     [புன்செய் + மேல் + நன்செய்]

 புன்செய்ப்பயிர் puṉceyppayir, பெ. (n.)

நெல்லொழிந்த மற்றைப்பயிர்கள்,

 dry crops, cereals.

     [புன்செய் + பயிர்]

புன்செய்ப்பருந்து puṉceypparundu, பெ. (n.)

   கழுகுவகை; dwarf eagle (M.M, 218);.

     [புன்செய் + பருந்து]

 புன்செய்ப்புறம்போக்கு puṉceyppuṟambōkku, பெ. (n.)

   அரசிற்குரிய பயிரிடப்படாத பொதுநிலம்; uncultivated goverment land.

     [புன்செய் + புறம் + போக்கு]

 புன்செய்வரவுநன்செய் puṉceyvaravunaṉcey, பெ. (n.)

   முதலில் புன்செய்யாக விருந்து பின்பு நன்செய்யாகப் பதிவான நிலம் (இ.வ.);; land originally classed as dry and later reclassed as wet.

     [புன்செய் + வரவு + நன்செய்]

 புன்செய்விளைச்சல் puṉceyviḷaiccal, பெ. (n.)

   நெல்லொழிந்த ஏனையப் பயிர் வேளாண்மை; cultivation of cereals, other than paddy.

     [புன்செய் + விளைச்சல். விளை → விளைச் சல், ‘சல்’ தொ.பொறு]

புன்சொல் puṉcol, பெ. (n.)

   பழித்துரை; slander

     ‘புறனோக்கிப் புல்சொ லுரைப்பான் பொறை’ (குறள், 189);.

     [புன் + சொல். புல் → புன்]

 புன்னகை puṉṉagai, பெ. (n.)

புன்சிரிப்பு பார்க்க; see punsirippu.

மறுவ. இளநகை, மென்னகை

ம. புஞ்சரி.

     [புன் + நகை. புல் = சிறுமை . புன்னகை = சிறுநகை, சிறுமையைக் குறிக்கும் புல் நகையுடன் சேர்ந்து புன்னகை உருவாவது போல் தெலுங்கில் சிறுமையைக் குறிக்கும் சிறு நவ்வு (நகை);வுடன் சேர்ந்து சிறுநங்வு (புன்னகை); சொல்லாட்சி உருவாயிருப் பதைக் காண்க.]

புன்னகைக்காட்டு-தல் puṉṉagaiggāṭṭudal,    5 செ.கு.வி.(v.i.)

   புன்முறுவல் செய்தல், நகை முகம் காட்டுதல்; to smile.

     [புன்னகை + காட்டு-,]

 புன்னமை puṉṉamai, பெ. (n.)

   மதுராந்தகம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in Madurandagam Taluk.

     [புன்னை+மொய்]

புன்னம்புலரி puṉṉambulari, பெ. (n.)

   வைகறை; early dawn.

     ‘புன்னம்புலரியி னிலப்பட’ (பரிபா. 6, 58.);,

     [புன் → புன்னம் + புலரி]

 புன்னறவம் puṉṉaṟavam, பெ. (n.)

   இஞ்சி (யாழ்.அக.);; ginger.

 புன்னறுவம் puṉṉaṟuvam, பெ. (n.)

   சாரணை (மலை.);; purslane leaved trianthema.

புன்னாகம்1 puṉṉākam, பெ. (n.)

   1. புன்னை (பிங்.); (பரிபா. 11, 16); பார்க்க; see punni.

   2. குரங்குமஞ்சணாறி; kamela (L.);.

   3. கோழிக்கீரை (மலை.);; common purslane.

     [பொல் → பொன் → புன் → புன்னை → புன்னாகம்] ‘புன்னை’ பார்க்க. punnāga,

 the tree rotleria tinctoria, from the blossoms of which a yellowish dye is prepared Gt (p. 518); is right in deriving the word from D pon etc., gold cf. D. punnike, ponne etc. (KKED.xxiv);

 punnaga, a tree from the flowers of which a yellow dye is prepared. Dravipon, gold. (CGDFL.577);

 புன்னாகம்2 puṉṉākam, பெ. (n.)

பூநாகம்1 (இ.வ.); பார்க்க; see pūnāgam.

     [பூநாகம் → புன்னாகம்]

 புன்னாகவராளி puṉṉākavarāḷi, பெ. (n.)

பண் (இராக); வகை; (mus);

 a musical mode.

புன்னாதர் puṉṉātar, பெ. (n.)

   இழிந்த அறிவினர்; mean, stupid person.

     ‘அல்லனவே யறைகின்ற புன்னாதர்கள்’ (சீவக. 3096.);.

     [புன் + ஆதர்]

 புன்னிடா puṉṉiṭā, பெ. (n.)

   தகரை (மலை.);; fetid cassia.

புன்னிர் puṉṉir, பெ. (n.)

   1. கழிவு நீர்; drainage.

     ‘புன்னீர் விட்டு பாய்ச்சிக் கொள்வதாகவும்’ (S.I.I. i 46);.

   2. குருதி; (சங்.அக.);; blood.

     [புல் → புன் + நீர்]

புன்னிலம் puṉṉilam, பெ. (n.)

   பயனற்ற நிலை; barren land.

     ‘புன்னிலத்திட்ட வித்து’ (சீவக. 2823);.

     [புல் → புன் + நிலம்]

புன்னெறி puṉṉeṟi, பெ. (n.)

   1. தீயவழி; bad ways.

     ‘புனனெறி யதனிற் செல்லும்’ (கந்தபு. வள்ளி. மண். 262);.

   2. பொய்ச்சமயம்; false religion.

     ‘புன்னெறித் துன்னயத்தன்பிலாரொடு’ (திருநூற். 22);.

     [புல் → புன் + நெறி]

புன்னை puṉṉai, பெ. (n.)

   மரவகை; mastwood.

     ‘புன்னை வாலினர்ப் படுசினை’ (பதிற்றுப். 30, 3);.

ம. புன்ன; க. புன்னிகெ, பொன்னெ,

   கொன்னெ; தெ. பொன்ன; து. பொன்னெ;த.புன்னை → Skt punnåga

     [பொன் → பொலி → பொலிவு. பொல் பொற்பு. பொல்லுதல் = அழகாதல், பொலிதல். பொற்ற = அழகிய,சிறந்த பொன்னாலான பொல் → பொன். (தமி .வ.37);பொன் → புன் → புன்னை = பொலிவான பூக்களைத் தருவது]

புன்னைவகைகள்

   1. சிறுபுன்னை,

   2. சுரபுன்னை,

   3. சோரைப்புன்னை

 புன்னை puṉṉai, பெ. (n.)

   வந்தவாசி வட்டத்திலுள்ள சிற்றூர்; a village in vandiwasi Taluk.

     [புன்கு-புன்னை]

 புன்னைக்காயெண்ணெய் puṉṉaikkāyeṇīey, பெ. (n.)

புன்னை யெண்ணெய் பார்க்க; see pսրրal-y-eրրey.

     [புன்னைக்காய் + எண்ணெய்]

 புன்னைக்கொட்டையெண்ணெய் puṉṉaikkoṭṭaiyeṇīey, பெ. (n.)

புன்னை யெண்ணெய் பார்க்க; see pumpai-y-emmey

     [புன்னைக்கொட்டை + எண்ணெய்]

 புன்னையடி puṉṉaiyaḍi, பெ. (n.)

   அகத்திச் கவரம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுர்; a village in Agastheeswaram Taluk.

     [புன்னை-அடி]

 புன்னையெண்ணெய் puṉṉaiyeṇīey, பெ.(n.)

   புன்னை விதைகளிலிருந்து எடுக்கப்படும் எண்ணெய் (வின்.);; domba oil. as extracted from punnai seeds.

     [புன்னை + எண்ணெய்]

புன்னைவனச்சம்பா puṉṉaivaṉaccambā, பெ.(n.)

   சம்பா நெல் வகை; a kind of camba paddy.

புன்னைவனச் சம்பாப் புழுகு சம்பா (நெல்விடு.183);

     [புன்னை + வனம் + சம்பா]

 Skt vana → த. வனம்

புன்னைவனம் puṉṉaivaṉam, பெ. (n.)

   சங்கரநயினார் கோயில்; Sankara nayinar kóvil, a shrine scared to Sivan.

தேமேவு புன்னைவனஞ் சென்று தொழ (சங்கரலிங்கவுலா.18);

     [புன்னை + வனம்]

 Skt. vana → த. வனம்

புன்பயிர் puṉpayir, பெ. (n.)

   1. புன்செய்ப் பயிர் பார்க்க;(S II. ii, 247); see pun§ey-p-payir.

   2. குறைந்த (அற்ப); விளைவு; poor crop.

     ‘ஆடுதேள் புன்பயிராம்’ (சினேந், 112.);.

     [புன் + பயிர்]

புன்புலம் puṉpulam, பெ. (n.)

   1. வெற்று நிலம்; waste land.

     ‘புன்புலத் தமன்ற சிறியிலை நெருஞ்சி’ (குறுந். 202);.

   2. புன்செய் நிலம்; dry land.

     ‘கானவைப்பிற் புன்புலத்தானே’ (குறுந். 183);.

   3. புல்லிய இடம்; arid, barren place.

     ‘புன்புலக் களத்திடை’ (கம்பரா. முதற். 119.);

   4. புல்லிய அறிவு; mean understanding,

     ‘புன்புலத் தரக்கன்’ (கம்பரா. மகுட. 28.);.

     [புன் + புலம்]

புன்மக்கள் puṉmakkaḷ, பெ. (n.)

   இழிந்தவர்; low, vulgar persons.

     ‘வேறாய புன்மக்கள் பக்கம் புகுவாய் நீ’ (நாலடி. 266.);.

     [புன் + மக்கள். மக + கள் – மக்கள்]

புன்மரம் puṉmaram, பெ. (n.)

   1. புறவயிரமுள்ள மரம் (பிங்.);; exogenous tree.

   2. தென்னை (தைலவ. தைல.);; coconut tree.

     [புல் + மரம்]

 புன்மானம் puṉmāṉam, பெ. (n.)

புன்வானம் பார்க்க; see pupwanaт.

     [புன் + வானம் – புன்வானம் → புன் மானம்]

புன்மாலை puṉmālai, பெ. (n.)

   புற்கென்ற மாலைக் காலம்; dim evening twilight.

     ‘சிறுபுன் மாலை தலைவரின்’ (பு.வெ. 11, பெண்பாற். 3.);.

     [புன் + மாலை, மால் → மாலை = இரவும் பகலுங் கலக்கும் அந்திவேளை]

 புன்முருக்கு puṉmurukku, பெ. (n.)

   பூடுவகை (வின்.);; a plant.

புன்முறுவல் puṉmuṟuval, பெ. (n.)

புன்சிரிப்பு பார்க்க; see pup-sirippu.

     ‘நின்முகங் காட்டிப் புன்முறுவல் செய்து’ (திவ். நாய்ச் 2, 9.);.

     [புன் + முறுவல்]

புன்முறுவல் செய்-தல் puṉmuṟuvalceytal,    1செ.கு.வி. (v.i.)

   நகைமுகங் காட்டுதல்; to smile.

     [புன்முறுவல் + செய்]

புன்மூரல் puṉmūral, பெ. (n.)

புன்சிரிப்பு பார்க்க; see pun-širippu.

     ‘புன்மூரல் தோன்றினாள்’ (சிவந்தெழுந்த பல்லவ. உலா. 276.);.

     [புன் + மூரல்]

புன்மை puṉmai, பெ. (n.)

   1. இழிவு; meanness, lowness, vileness.

     ‘பகைமிக்க நெஞ்சத்தேம் புன்மை பாராட்டுவாய்’ (கலித். 118);.

   2. தூய்மையின்மை (அசுத்தம்);; uncleanness,

     ‘புன்மை நாளும் புனிதமாம்’ (திருவாலவா. 37, 10);.

   3. சிறுமை (கோயிற்பு. நட. 29);; smallness.

   4.துன்பம்; affliciton, suffering.

சிறுபுன்மாலை (முல்லைப். 6);

   5. வறுமை; poverty.

     ‘மாலை யன்னதோர் புன்மையும்’ (பொருந. 96);,

   6. குற்றம் (பிங்.);; fault.

     ‘புன்மையில் காட்சி யவர்’ (குறள், 174.);.

   7. புகர்நிறம் (உரி.நி.);; murkiness, tawny colour.

   8. பார்வை முழுக்கம்; dimness of vision.

     ‘புன்மையின் மிக்கன புதுமைக் கண்களே’ (தணிகைப்பு. வள்ளி. 97.);.

   9. மறதி (சூடா.);; forgetfulness, oblivion.

     [புல்லுதல் = துளைத்தல், புல் = உட்டுளை யுள்ள நிலைத்திணைவகை, சிறுமை. புல்+மை – புன்மை = சிறுமை, சிறுதன்மை (வே.க. 3, 101.);]

புன்றலை puṉṟalai, பெ. (n.)

   1. சிறியதலை (கோயிற்பு.நட.29.);,

 small head.

   2. இளந்தலை; tender head, as of a child.

     ‘புன்றலை மந்தி’ (ஐங்குறு. 273.);.

   3. சிவந்த மயிருள்ள தலை; ruddy-haired head.

     ‘புன்றலை யிரும்பரதவர்’ (பட்டினப். 90.);,

     [புன் + தலை. புல் → புன் → புன்மை = சிறுமை]

 புன்றுமி puṉṟumi, பெ. (n.)

   தூறல் (யாழ்.அக.);; drizzle.

     [புன் + துமி]

புன்றொழில் puṉṟoḻil, பெ. (n.)

   தீச்செயல்; vicious deed, base or evil action.

     ‘புன்றொழிற் குரங்கொடு புணரு நட்பனோ’ (கம்பரா. வாலிவதை. 25);

     [புன் + தொழில்]

 புன்வானம் puṉvāṉam, பெ. (n.)

   விடியற் காலம் (வின்.);; the grey of the morning gleam of day-break.

மறுவ, புலர்பொழுது.

     [புன் + வானம், புல் → புன் → புன்மை = ஒளிமழுக்கம்.]

 புப்புசக்கட்டி puppusakkaṭṭi, பெ. (n.)

   நுரையீரலில் ஏற்படுங் கட்டி; pulmonary abscess.

     [புப்புசம் + கட்டி.]

 புப்புசச்சன்னறை puppusassaṉṉaṟai, பெ. (n.)

   நுரையீரலிலுள்ள காற்றறை; aircell of the lung.

     [புப்புசம் + சன்னறை.]

 புப்புசச்சுருக்கம் puppusassurukkam, பெ. (n.)

   நுரையீரலின் ஒடுக்கத்தினாலுண்டாகும் நோய்; pulmonary condensation.

     [புப்புசம் + சுருக்கம்.]

 புப்புசச்சுழற்றி puppusassuḻṟṟi, பெ. (n.)

   நுரையீரல் வழியாய் அரத்தம் போதல்; pulmonary circulation of blood.

     [புப்புசம் + சுழற்றி.]

 புப்புசதாபிதம் puppusadāpidam, பெ. (n.)

புப்புசவழற்சி பார்க்க;See. puppusa-v-alarci.

     [புப்புசம் + தாபிதம்.]

 Skt. täpita → த. தாபிதம்

 புப்புசநரம்பு puppusanarambu, பெ. (n.)

   மூளை நரம்பு; pneumo gastric nerves.

     [புப்புசம் + நரம்பு.]

 புப்புசநாடி puppusanāṭi, பெ. (n.)

   தூய்மையான செவ்வியரத்தத்தை நுரையீரலினின்று நெஞ்சுப்பையினிடப் பக்கத்திற்குக் கொண்டு போய்ச் சேர்க்கும் குழல்; pulmonary vein.

     [புப்புசம் + நாடி.]

 புப்புசநாளம் puppusanāḷam, பெ. (n.)

   மாசுபட்ட காரியரத்தத்தை நுரையீரற் பைகளுக்கு எடுத்துச் செல்லுங்குழல்; pulmonary artery.

     [புப்புசம் + நாளம், நுள் → (நூள்); → நாள் → நாளம் = உட்டுளையுள்ள தண்டு, அரத்தக் குழாய்.]

 புப்புசபதம் bubbusabadam, பெ. (n.)

புப்புசவழற்சி பார்க்க;See. puppusa-y-alarci.

மறுவ. புப்புசதாபம்

     [புப்புசம் + பதம்.]

 புப்புசம் puppusam, பெ. (n.)

   நுரையீரல் (இங்.வை.);; lung.

     [உ → உப்பு → உப்புசம் → புப்புசம் = உப்பி அதாவது விரிந்து சுருங்குவது.]

த. உப்புசம் → Skt. phuppusa.

 புப்புசவழற்சி puppusavaḻṟsi, பெ. (n.)

   நுரையீரல் நோய்வகை; lung disease, pleuropneumonia (M.L.);.

     [புப்புசம் + அழற்சி.]

 புப்புசவழிப்புண் puppusavaḻippuṇ, பெ. (n.)

   நுரையீரலிலேற்படும் தசையழுகல் நோய்; pulmonary gangrene.

     [புப்புசவழி + புண்.]

 புப்புசவேர் puppusavēr, பெ. (n.)

   நுரையீரலின் அடிப்பகுதி; root for the lungs.

     [புப்புசம் + வேர்.]

 புப்புசோனதனம் puppucōṉadaṉam, பெ. (n.)

   முழு சுழற்சியற்ற நுரையீரல்; atelutasis pulmonium.

 புப்புலம் puppulam, பெ. (n.)

   நுரையீரலினின்று உச்சிநோக்கிச் செல்லும் பத்துவகை வளியுளொன்று; one of the ten vital airs situated in the chest or lungs.

 புப்புளம் puppuḷam, பெ. (n.)

   புடைப்பு, குமிழ்; film’ fl;bulb.

     [புடை → புடைப்பு → புப்பு → புப்புளம்.]

 புமுகம் pumugam, பெ. (n.)

   புல்லாங்குழலில் இசைப்பவரின் வாயருகே இருக்கும் துளை; air hold at the end of flute.

     [புகு+முகம்]

 பும்மெனல் pummeṉal, பெ. (n.)

   ஒலிக்குறிப்பு வகை (சங்.அக.);; onom expr. denoting buzzing sound.

     [பும் + எனல்.]

 பும்மைதுனம் pummaiduṉam, பெ. (n.)

   எருவாய்ப்புணர்ச்சி; a kind of sodomy.

பும்விருகம் pumvirugam, பெ. (n.)

   1. ஒருவகை (கத்தூரி); நஞ்சு; a variety of aconity.

   2. ஒருவகை மான் (கத்தூரி); (சங்.அக.);; musk deer.

புய1 puyattal,    12 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. புய்-த்தல் 1 பார்க்க;puy2 1.

மெய்வதி வேல்புயந்து மேல்வரும் (விநாயகபு. 37,60);.

   2. வெளியேறுதல் (ஈடு. 9, 5, 10);; to depart, separate.

     [புய்த்தல் → புயத்தல்.]

 புய2 puyattal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   பெயர்த்தல்; to pluck, pull out.

     ‘நவைகண்டு வாட்கண் புயக்கவொரு மைந்தனைப் போவித்தார் (கச்சி.வண்டுவிடு.293);.

     [புல் → புள் → புய். புய்த்தல் = பறிக்கப்படுதல் (வே.க.3.114);. புய்த்தல் → புயத்தல்.]

 புயகீர்த்தி puyaārtti, பெ. (n.)

   தெருக் கூத்தாடும் ஆண்கள் அணியும்அணிகலன்; an ornament used by street dramatists.

     [புய்யம்+கிர்த்தி]

புயக்கு puyakku, பெ. (n.)

   1. விட்டுநீங்குகை; departing, separation.

   2. மனக்கவர்ச்சி (ஈடு. 9, 5, 10);; attractiveness.

     [புய → புயக்கு.]

புயங்கமலை puyaṅgamalai, பெ.(n.)

   ஆதி சேடனது வடிவாகக் கருதப்படும் திருவேங்கட மலை; Tirupati, considered a form of {}.

     “இடபமலைக்கும் புயங்கமலைக்கும்” (அட்டப். திருவரங்கத்தந்.35);.

     [p]

புயங்கொட்டு-தல் puyaṅgoṭṭudal,    5 செ.கு.வி. (v.i.)

   மறக்குறியாகத் தோள்கட்டுதல்; to strike or pat on one’s own shoulder in challege, as a warrior.

தங்கச் சிமையப் புயங் கொட்டும் (தனிப்பா.1, 382, 29);.

     [புயம் + கொட்டு-.]

 புயத்துணை puyattuṇai, பெ. (n.)

   தகுந்த துணைவன் (வின்.);; helper, useful as the arm.

     [புயம் + துணை.]

 புயபராக்கிரமம் buyabarākkiramam, பெ. (n.)

புயவலி (வின்.); பார்க்க;See. puya-vali.

Skt parākrama → த பராக்கிரமம்

     [புய + பராக்கிரமம்.]

 புயபலம் buyabalam, பெ. (n.)

   புயவலி (வின்.);;பார்க்க;See puya-vali.

     [புயம் + பலம்.]

புயமுட்டி puyamuṭṭi, பெ. (n.)

   வில்லைத் தோண்மேற் பிடித்து மேனோக்கி அம்பெய்கை (சீவக.1680, உரை);; holding the bow above the shoulder and shooting upwards.

     [புயம் + முட்டி]

புயம் puyam, பெ. (n.)

   1. தோள்; arm, shoulder.

     “புயம்பலவுடைய தென்னிலங்கையர் வேந்தன்”(தேவா.130, 8);.

   2. புடை; side.

   3. கோணத்தின் பக்கக்கோடு (இக்.);;     [புல் → பொல்லு = தடி. புள் → (பிள்); → பிண்டு → பிண்டம் = திரட்சி (மு.தா.209); புள் → புய் → புயம் = திரண்ட தோள்.]

த. புயம் → Skt. bhuja

வளைதல் பொருள்படும் bhuj என்னும் அடியிலிருந்து வளைந்தது, வளைந்து தொங்குவது, தொங்கும் கை, கைபோன்ற தும்பிக்கை, போன்ற பொருள் வளர்ச்சியைக் கொண்ட bhuja என்னும் சொல் வளர்ந்துள்ளதை மா.வி.அகரமுதலி காட்டுகிறது. இப்பொருள் வளர்ச்சி கைக்கும் அதுபோன்று விளங்குவனவற்றிற்கும் பொருந்துமேயல்லாமல் தோளுக்குப் பொருந்தாமையைக் காணலாம். பணைத்தோள், திண்டோள், திணிதோள் என்பன போன்ற வழக்குகள் தமிழில் தோள் திரட்சிப்

பொருளில் வழக்கூன்றியுள்ளதைக் காட்டுகின்றன. திரட்சிப்பொருள் அடிப்படையில் தோள், பின் அத்தோளுடன் பொருந்தியிருக்கும் மேற்கை, கை, கைபோன்ற தும்பிக்கை என்றாற்போன்ற ஆட்சிகள் இயல்பான பொருள் வளர்ச்சியைக் காட்டுக்கின்றன. தமிழில் தோள், இருதோள்களில் ஒன்றைப்போன்று இருக்கும் பக்கம், பக்கத்தைப்போன்ற கோணத்தின் பக்கக்கோடு ஆகிய பொருள்களுடன் நின்றுள்ளது.

 புயற்காற்று puyaṟkāṟṟu, பெ. (n.)

   பெருங்காற்ற; storm-wind. (C.G.);.

     [புயல் + காற்று]

புயலடி-த்தல் puyalaḍittal,    4 செ.கு.வி. (vi)

   சூறாவளி காற்றடித்தல்; to form cyclone.

     [புயல் + அடி-,]

 புயலாய் puyalāy, வி.எ. (adv)

   ஆர்ப்பாட்டமாய்; Stormily.

தேர்தல் நாள்களில் தலைவர் புயலாய் இயங்கினார் (உ.வ.);.

     [புயல் + ஆய்]

புயலேறு puyalēṟu, பெ. (n.)

   இடி; thunder.

பெருஞ்சினப் புயலேறனையை (பதிற்றுப்.51,28);.

     [புயல் + ஏறு]

புயல்1 puyal, பெ. (n.)

   1. மழைபெய்கை; raining.

புயல்(மேகம்);போற்றிருமேனியம்மான் (திவ்.திருவாய்,8,10,2);

   2. நீர்; water.

     ‘மாமேகம் பெய்த புயல்.'(சீவக.2476);.

   3. முகில் (மேகம்);; Cloud..

     ‘விண்டுமுன்னிய புயல்'(பதிற்றுப்.84,22);.

மறுவ. மழை, எழிலி, மங்குல், மஞ்சு, கொண்டல், கொண்மூ, விண், விசும்பு, மால், செல், கார், மை, மாரி,

     [பொய் → பெய், பெய்தல் = துளைவழி நீர் ஒழுகுதல், (வே. க. 3, 126); பெய் → பெயல் = பொழிகை, மழை, மழைத்துளி. பெயல் → புயல் = முகிலினின்று விழும் மழை, மழையாலான நீர், மழைபெய்யும்

முகில்]

 புயல்2 puyal, பெ. (n.)

   1. கொடுங்காற்று (வின்.);; gale, Storm, tempest, gust, Squall.

   2. சுழல் காற்று; Cyclone.

மறுவ, சூறை, சூறாவளி,

     [புள் → புய் → புயல் (முதா.251);]

 புயல்காற்று puyalkāṟṟu, பெ. (n.)

புயற்காற்று பார்க்க;See. puyar-karu.

புயல்காற்றின் வேகம் தணியவில்லை.

     [புயல் + காற்று]

 புயல்சின்னம் puyalciṉṉam, பெ. (n.)

   புயல் தோற்றுதற்குரிய அறிகுறி; storm.

     [ புயல் + சின்னம்]

 புயல்மண்டலம் puyalmaṇṭalam, பெ. (n.)

   புயல் உருவாகியிருக்கும் பகுதி; storm-zone.

     [புயல் + மண்டலம்]

 புயல்முகில் puyalmugil, பெ. (n.)

   புயலின்போது எழும் முகில்; Storm cloud.

     [புயல் + முகில்]

 புயல்மேகம் puyalmēkam, பெ. (n.)

புயல் முகில் பார்க்க;See. puyal-mugil.

     [புயல் + மேகம்]

 புயல்மையம் puyalmaiyam, பெ. (n.)

   புயல்காற்று நிலை கொண்டிருக்கும் இடம்; the centre place of storm, cyclone.

     [புயல் + மையம்.]

 Skt madya → த. மத்தியம் → மையம்

புயல்வண்ணன் puyalvaṇṇaṉ, பெ. (n.)

   திருமால்; Tirumal.

புயல் வண்ணன் புனல் வார்க்க (கலிங்.1);.

     [புயல் + வண்ணன். புயல்=முகில்]

புயவகுப்பு puyavaguppu, பெ. (n.)

   பாட்டுடைத் தலைவனது தோள்வலியைக் கூறும் கலம்பக வுறுப்பு (குமர.பிர.மதுரைக்.11);; a section of kalampagam, describing the valourous deeds of its hero.

     [புயம் + வகுப்பு]

 புயவலி puyavali, பெ. (n.)

   தோள்வலிமை (வின்.);; strength of arm.

     [புயம் + வலி]

 புயாசலம் puyācalam, பெ. (n.)

   மலையொத்த தோள் (வின்.);; hill-like shoulder.

     [புயம் → புயா + அசலம்]

 Skt. acala → த. அசலம்

 புயாந்தரம் puyāndaram, பெ. (n.)

   மார்பு (யாழ்.அக.);; chest of a person.

     [புயம் → புயாந்தரம்]

புய்1 puytal,    4 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. பறிக்கப்படுதல்; to be pulled out, torn off, wrested.

புய்ந்து கால்போகில் புலான் முகந்த வெண்குடை (களவழி. 39);.

   2. மறைதல்; to disappear,

கோலப்பகற்களிகறான்றுகற் புய்ய (திவ்.இயற்.திருவிருத்.40);.

     [புல் → புள் → புய் (வே.க.3, 114);.]

 புய்2 puyttal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. பறித்தல்; to extract, pull out, uproot.

புய்த்தெறி கரும்பின் விடுகழை (புறநா.28);.

   2. பயத்தல்; to produce, yield.

   தெ.புச்சு;   நா.புச்;   பர்.புச்ச;   கட.புச்கிர்;   கோண்.புச்கானா;   குரு. புதுக்னா;மா.புசெ.

     [புள் → புய். புய்தல் (த.வி.); → புய்த்தல் (பி.வி.);.]

புர-த்தல் purattal,    12 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   1. காத்தல், பேணிவளர்த்தல்; to keep, preserve, protect, cherish, tend, govern.

வளங்கெழு சிறப்பி னுலகம் புரைஇ (பதிற்றுப்.50,4);-

   2. மிகுதியாகக் கொடுத்தல் (பிங்.);; to give bountifully, bestow.

   3. வணங்குதல்(பிங்.);; to reverence.

   4. உதவுதல்; to bestow favour.

மகோதராதிகள் புரக்க (தக்கயாகப்.138);.

   க.பொரெ, தெ.ப்ரோசு;   கோண்.பொர்பனா;   கொலா. புராய்;பர்,பொரிப்

 AS.beorgen;

 Ger bergew

     [புல் → புர் → புர-,]

புரகரன் puragaraṉ, பெ. (n.)

   முப்புர (திரிபுர); மழித்தோன், சிவபெருமான்;Śivan. as the destroyer of tiripuram.

     “புரகரனிச்சாஞானக் கிரியையாப்ப் போந்தவில்வ மரமுதல்”(திருவிளை, இந்திரன் முடி.17);.

     [புரம் + கரன்]

 Skthara » த. கரன்

 புரகால் purakāl, பெ. (n.)

   மதுராந்தகம் வட்டத்திலுள்ள சிற்றூர்; a village in Madurantagam Taluk.

     [புறம்+கால்]

 புரக்காழ் purakkāḻ, பெ. (n.)

   பெண்மரம்; the female species of tree.

     [புறம் → புரம் + காழ்]

 புரங்கணி puraṅgaṇi, பெ. (n.)

   கடலூர் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in Cuddalore Taluk.

     [புறம்-புறங்கு+அணி]

 புரசங்கொட்டை purasaṅgoṭṭai, பெ. (n.)

   மலப்புழு, வயிற்றிரைச்சல் போன்றவற்றைப் போக்கும் புரசம் விதை; See.d of buteafrondosa.

மறுவ. முருக்கம் விதை, புரசம் விதை

     [புரசம் + கொட்டை]

 புரசம்பிசின் purasambisiṉ, பெ. (n.)

   பிசின்வகையுளொன்று; gum of butea frondosa tree.

     [புரசம் + பிசின்]

 புரசம்விதை purasamvidai, பெ. (n.)

புரசங்கொட்டை பார்க்க;See. purašan-kottai.

     [புரசம் + விதை]

புரசல் purasal, பெ. (n.)

   ஒழுக்கு (இ.வ.);; leak.

     [புல் → புர் → புரை = உட்டுளை. புரை → புரைசல் = துளை வே.க.3.101,102, புரைசல் → புரசல்]

புரசு2 purasu, பெ. (n.)

   மரவகை; East Indian Satin-wood. (L.);.

 புரசு3 purasu, பெ. (n.)

   மரவகை (பதார்த்த.212);; battle of plessey tree.

 புரசு4 purasu, பெ. (n.)

   சிறு பெண்குழந்தை; a little girl.

     [புள் → பிள் = பிள்ளை, பிள்ளமையழகு. புள் → புரு = குழந்தை (மு.தா.40,41); புரு → புருசு → புரசு]

 அஅன்ன ஆவன்னா aaṉṉaāvaṉṉā, பெ. (n.)

   அரிவரி யென்னும் தமிழ் வண்ணமாலை (குறுங்கணக்கும் நெடுங்கணக்கும்);;  Tamil Alphabet.

   எழுத்துகளைக் கல்லா மக்கள், சிறப்பாகச் சிறுவர் சிறுமியர், எளிதாக ஒலித்துக் கற்கும் பொருட்டு, பண்டைத் தொடக்கப்பள்ளி யாசிரியர் உயிரும் உயிர்மெய்யுமாகிய இருவகைக் குறிலுக்கும்’அன்ன’ச் சாரியையும், இருவகை நெடிலுக்கும் அன்னா’ச் சாரியையும் ஏற்படுத்தினர்;     ‘அஆ’ என்னும் ஈரெழுத்தும் தமிழ் வண்ணமாலையின் முதலெழுத்துகளாதலின், அவை முதற்குறிப்பாகி, அம் முதற்குறிப்பே’அஅன்ன ஆவன்னா’ என்று வண்ணமாலைப் பெயராயிற்று. இது ‘alpha’, ‘beta’ என்னும் கிரேக்க இரு முதலெழுத்துகளும் சேர்ந்து”alphabetum’ என்று இலத்தீனிலும், ‘alphabet’ என்று ஆங்கிலத்திலும், வண்ணமாலைப் பெயராக வழங்குவது போன்றது;

   அ, இ, க, கி என்று ஒரு மாத்திரை யொலிக்குங்குறிலெழுத்துகளை விட்டொலிப்பது, சிறுபிள்ளைகட்குச் சற்று வருத்தமுற மூச்சு வாங்குவதால்,’அஅன்ன’ என்பது”ஆனா” என்றும் இஅன்ன என்பது’ஈனா’ என்றும், மாணாக்க நிலையிலும் பின்னும் ஒலிக்கப்பட்டுவந்தன. இவ்வொலிப்புமுறை குறில்களின் உண்மையான ஒலியளவை உடனே தெரிந்துகொள்ளத் தடையாயிருந்தமையின், இந்நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் அரசியற் கல்வித்துறையறிஞர், சாரியையின்றி ஒலிநூன் முறைப்படி அ, ஆ, இ, ஈ,… என்று ஒலித்துப் பயிலும் முறையைப் புகுத்திவிட்டனர். அதனால், இன்று ‘அஆ’ என்பது வண்ணமாலைப் பெயராக வழங்கி வருகின்றது. இது புணர்ச்சியில்’அவ்வா’ என்றாகும்;

 புரசுமேற்புல்லுருவி purasumēṟpulluruvi, பெ. (n.)

   மூலமுளையைப் போக்குஞ் சூரணம்; parasite of buteafrondosa powder which is useful in piles.

     [புரசுமேல் → புல்லுருவி]

புரசை purasai, பெ. (n.)

   யானைக் கழுத்திலிடும் கயிறு; halter or head-stall of an elephant.

ஆய்மணிப் புரசை யானையின் (கம்பரா. சூளா.36);

     [புள் → புரு → புரள். புள் → புர → புரசை]

 புரச்சோதி puraccōti, பெ. (n.)

   மலைபடு மூலிகை; an herb that grows on mountains.

 புரஞ்சரம் purañjaram, பெ. (n.)

   தோள்; shoulder.

     [புரந்தரம் → புரஞ்சரம்]

 புரடம் puraḍam, பெ. (n.)

   பொன்; gold.

 புரடை puraḍai, பெ.(n.)

   புன்செய் நிலம்; dryland.

     [புரை –புரடை]

புரட்சி1 puraṭci, பெ. (n.)

   1. பிறழ்வு (கொ.வ.);; upsetting, overturning.

   2. ஒழுங்கின்மை; disorder.

   3. சட்டமில்லா நிலை; anarchy.

     [புள் → புரு → புரள். புரள்தல் = சொல் மாறுதல். புரள் → பிறள் → பிறழ்ச்சி, புரள் → புரட்சி (மு.தா:234);]

 புரட்சி2 puraṭci, பெ. (n.)

   குறுகிய காலத்தில் நிலைமை முற்றிலும் மாறும் தன்மை; revolution.

தொழிலாளர்கள் புரட்சி செய்வதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை. (உ.வ.);

     [புரள் → புரட்சி (மு.தா.234);]

 புரட்சிகரம் puraṭcigaram, பெ. (n.)

 the quality of being revolutionary.

புரட்சிகரமானதிட்டம் (உ.வ.);

     [புரட்சி + கரம்]

 Skt. ãkarsaka → த. கரம்

புரட்சிசெய்-தல் puraṭsiseytal,    4 செ.குவி, (v.i.)

   குறுகிய காலத்தில் இருக்கும் நிலையை மாற்றுவதற்குப் பணிபுரிதல்; to revolutionize.

     [புரட்சி + செய்-,]

 புரட்சியாளர் puraṭciyāḷar, பெ. (n.)

   நிலைமையை முற்றும் மாற்ற பணிபுரிந்தவர்; revolutionary.

     [புரட்சி + ஆளர்]

புரட்டன் puraṭṭaṉ, பெ. (n.)

   1. மாறாட்டக்காரன்; deceiver, equivocator,(S.l.l.v.3);.

   2. பொய்யன், உண்மையைத் திரித்தும் மாற்றியும் கூறுபவன்; liar, one who distorts facts, wheeler – dealer, twister.

ம. பிரட்டன்

     [புள் → புரு → புரள். புரள்தல் = சொல் மாறுதல். புரள் → புரளி = மெய்ம்மாற்று, பொய். புரள் → புரட்டு → புரட்டன் (மு.தா.234);]

புரட்டல்1 puraṭṭal, பெ. (n.)

   கறி;     [புரள் → புரட்டு. புரட்டுதல் = ஒன்றைத் திருப்புதல். புரட்டு → புரட்டல் → புரட்டிச் சமைக்குங் கறி, (மு.தா.231);]

 புரட்டல்2 puraṭṭal, பெ. (n.)

   அமைதியின்மை; restlessness.

     [புரட்டு → புரட்டல். ‘அல்’ தொ.பெ.ஈறு]

 புரட்டல்3 puraṭṭal, பெ. (n.)

   ஏமாற்றுதல்; cheating.

அவன் ஒரு புரட்டல் பேர்வழி (உ.வ);

     [புரட்டு → புரட்டல். ‘அல்’ தொ.பெ.ஈறு]

 புரட்டாசி puraṭṭāci, பெ. (n.)

   கன்னிமாதம்; name of a month.

     [Skt. {} → த. புரட்டாசி.]

புரட்டி puraṭṭi, பெ. (n.)

   ஒன்றைப்புரட்ட பயன்படுத்தும் கருவி; an instrument used to turn.

     [புரள் → புரட்டு. புரட்டுதல் = ஒன்றைத் திருப்புதல். புரட்டு → புரட்டி. தோசை புரட்டி = தோசைத்திருப்பி (மு.தா.231.);]

 புரட்டிக்கீரை puraṭṭikārai, பெ. (n.)

   காட்டுத்துத்தி; bristly-leaved jew’s mallow (L.);

புரட்டியடி-த்தல் puraḍḍiyaḍittal,    4 செ. குன்றாவி. (v.t.)

   1. மாறாட்டமாய்ப் பேசுதல் (வின்.);; to prevaricate.

   2. உண்மையை மறுத்தல்; to deny a fact, to lie boldly.

     [புரள் → புரட்டு → புரட்டி + அடி-,]

புரட்டு1 puraṭṭudal,    5 செகுன்றாவி, (v.t.)

   1. உருட்டுதல்; to turn a thing over, to roll.

முடையுடைக் கருந்தலை புரட்டு முன்றா ளுகிருடையடிய(பட்டினப்.230.);

   2. செய்து முடித்தல்; to accomplish, used in contempt.

   3. கீழ்மேலாகத் திருப்புதல்; to turn up, as the soil in ploughing.

   4. கறி முதலியவற்றைக் கிண்டி வதக்குதல் (இ.வ.);; to fry, as wegetable curry.

   5. குமட்டுதல்; to nauseate, retch.

வயிற்றைப் புரட்டுகிறது

   6. ஏய்த்தல் (வஞ்சித்தல்); (வின்.);; to deceive to falsify.

   7. மாறுபடுத்துதல்(கொ.வ.);; to pervert, distort.

   8. தேய்த்தல் (வின்.);; to smear, rub on the head, as oil.

   9. அழுக்காக்குதல் (வின்.);; to stain, foul with dirt.

   10. மறுத்துரைத்தல் (ஆட்சேபித்தல்); (வின்.);; to deny, refute.

   ம. புரட்டுக, பிரட்டுக;பட.பெரட்டு

     [புரள் → புரட்டு]

 புரட்டு2 puraṭṭu, பெ. (n.)

   1. கீழ்மேலாகத் திருப்புகை; turning over, over turn, overthrow.

   2. மாறுப்பட்ட பேச்ச; prevarication.

     ‘புறப்பட்டார் புரட்டுப் பேசி'(திருவாலவா.38,14);

   3. ஏய்ப்பு (வஞ்சகம்);; deceit, treachery.

   4. குமட்டும் உணர்வு (வாந்திக்குணம்);; sickness, nausea.

   5. வயிற்றுவலி (யாழ்ப்);; pain in the bowels.

   6. கறிவகை (இ.வ.);; a kind of vegtable curry.

     [புரள் → புரட்டு]

 புரட்டு3 puraṭṭudal,    5 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   பொத்தகவிதழ்கள் முதலியவற்றைத் திருப்ப்புதல்(கொ.வ.);; to turn over, as the leaves of a book.

     [புல் → புர் → புரள் → புரளுதல் = கீழ்மேலாகத்திருப்புதல். (வே.க.3,94,95);, திருப்புதல்]

 புரட்டு puraṭṭu, பெ. (n.)

   கேரளாவின் நாட்டுப்புற நடன நாடகம்; a folk dance of Kerala.

     [புரள்-பாட்டு]

 புரட்டோடியம் puraṭṭōṭiyam, பெ. (n.)

   இழிவழக்கு (வின்.);; obscene language.

     [புரட்டு → புரட்டோடியம்]

புரட்ட்டுருட்டு puraṭṭṭuruṭṭu, பெ. (n.)

   1. மாறாட்டமாகப் பேசுகை; lying, prevarication.

   2. தந்திர செயல்; subterfuge.

     [புரட்டு + உருட்டு. இதை உருட்டு புரட்டு என்று மாற்றிச்சொல்வதும் உண்டு.]

புரணி1 puraṇi, பெ. (n.)

   1. ஊன் (பிங்);; flesh.

     ‘குணபாசி….நடித்து நின்றயின்றன புரணி'(அரிசமய, பரகா.37.);

   2. தோல் (கொ.வ.);; skin.

   3. சாரமற்றது; that which is useless.

     ‘சோலையின் போக்யதை புரணியென்னும்படியாய்த்து ஊரில் போக்யதை'(திவ்.திருமலை.18.வ்யா,பக்.,67);

     [புறம் → புறன் → புறணி = மேற்புறம், மரத்தின் மேற்புறமாயிருக்கும் பட்டை. புறணி → புரணி = விலங்குகளின் மேலாக இருக்கும் ஊன், ஊனைப் போர்த்தியிருக்கும் தோல், (மேலாக இருக்கும்); சாரமற்றது.]

 புரணி2 puraṇi, பெ. (n.)

புளியம்புறணி பார்க்க;See. pusyam purani.

     [புறணி → புரணி]

 புரணிமண் puraṇimaṇ, பெ. (n.)

   கழுதை; ass.

புரண்டை puraṇṭai, பெ. (n.)

   திருகலான கொடிவகை, பிரண்டை; square stalked vine.

     [புரு → புரள் → புரண்டை = புரண்டிருக்கும் அல்லது முறுக்குண்டிருக்கும் கொடி (மு.தா.242);]

 புரண்டை puraṇṭai, பெ. (n.)

   திருப்பத்தூர் வட்டத்திலுள்ள சிற்றுார்; a village in Tiruppattur.Taluk.

     [பிரண்டை-புரண்டை]

 புரதகனன் puradagaṉaṉ, பெ. (n.)

புரமெரித்தோன் (வின்.); பார்க்க;See. puramerittõn.

     [புரம் + தகனன்]

 புரத்தாபனநோய் purattāpaṉanōy, பெ. (n.)

   சிறுநீர்ப்பையிலேற்படும் அழலை நோய்; a disease of urinary bladder.

புரத்திரயம் purattirayam, பெ. (n.)

புரம் மூன்று பார்க்க;See. puram–munru.

     ‘திண்சிலையாற் புரத்திரயங்களையும் பொடியாக்கிலன்… எங்கள் பண்ணவனே'(திருநாற்.24);

     [புரம் + திரயம்.]

 Skt. traya → த. திரயம்

 புரத்துவாரம் purattuvāram, பெ. (n.)

புரவாயில் (வின்.); பார்க்க;See. puravaiyil.

     [புரம் + துவாரம்]

 Skt. dvåra → த. துவாரம்

புரந்தரன் purandaraṉ, பெ. (n.)

 Indra.

     “புரந்தரன் தன்னோடு வானோர்”(தேவா.926, 8);.

ம. புரந்தரன்

     [புரம் + தரன்]

 Skt. dara → த. தரன்

 புரந்தரம் purandaram, பெ. (n.)

   தோள் (சங்.அக.);; shoulder.

     [புயம் → புரம் → புரந்தரம்]

புரந்தரலோகம் purandaralōkam, பெ. (n.)

புரந்தரவுலகம் பார்க்க;See. purandara-v-ulagam.

     ‘செல்வப்புரந்தரலோகம் புழைக்கடை யாகுமெம் போலிகட் கே'(திருநூற்.32.);.

     [புரந்தர(ன்); + லோகம்.]

த. உலகம் → Skt. lõga.

 Skt. dara → த. தரன்

 புரந்தரவுலகம் purandaravulagam, பெ. (n.)

   இந்திரவுலகம்; Indra’s heaven.

     [புரந்தர(ன்); + உலகம்]

புரந்தார் purandār, பெ. (n.)

   அரசர்; kings.

     ‘புரந்தார்கண் ணீர்மல்க'(குறள், 780);

க.பொரெதர்

     [புரம் → புரந்தார்]

 புரப்பிரியை purappiriyai, பெ. (n.)

   செந்தாழை (அனாசி); (மூ.அ.);; pine-apple.

 புரப்பு purappu, பெ. (n.)

   காப்பு (பாதுகாப்பு); (சங்.அக.);; keeping, protection.

தெ. ப்ரோபு

     [புர → புரப்பு.]

 புரமெரித்தோன் puramerittōṉ, பெ. (n.)

புரம்மூன்றெரித்தோன் பார்க்க;See. purammūnferittõn.

     [புரம் + எரித்தோன்.]

புரம்1 puram, பெ. (n.)

   1. ஊர் (பிங்);; town.

   2. நகரம் (பிங்.);; city.

     ‘மதுரை யந்தண் புரத்தின் கண்'(திருவாலவா.39,1);.

   3. மதிலரண் ஆழ்ந்த தலைநகரம் (சூடா.);; metropolis, fortified town, royal city, capital.

   4. புரம் மூன்று பார்க்க;See. puram munru.

     ‘புரமெரி செய்தவர்'(தேவா.97.11);.

   5. கோயில்; temple.

     ‘மேருவு மூவர்க் கோதிய புரமும்'(கல்லா. 24, 23);.

   6. மேன்மாடம் (யாழ்.அக.);.

 upper storey.

   7. வீடு (யாழ்.அக.);; house.

   8. உடல் (பிங்.);; body.

     ‘அயன்புரமெனப் பொலிந்தான்'(பாகவத.1, மாயவனமி. 16);.

   9. புறணி, தோல் (யாழ்.அக.);; skin.

 OE. Burg, burh;

 OS. burg: OHG. burug;

 ON. Burg;

 Goth-baurge;

 E. borough Sc burgh.

     [புர் → புரை = உயர்வு. புரையோர் = உயர்ந்தோர். புர் → புரம் = உயர்ந்தமனை, அஃதுள்ள நகர். குடிநகர், பதி முதலிய பிற சொற்களும் தனியில்லையும் ஊரையுங் குறித்தல் காண்க. உயர்ந்த கட்டடங்களுள் தலைமையானது கோபுரம். ஒ.நோ. கோநாய், அரசமரம், நாயகத் தூக்கம். புரம் → பரம் = மேல். பரம் → பரன். பரை. (மு.தா. 67);.]

வேந்தன் இருந்த உயர்ந்த எழுநிலைக் கட்டடம் முதலிற் கோபுரம் எனப்பட்டது. பின்பு அதைப் பொற்கோயிலில் அமைந்த எழுநிலை வானளாவி அப்பெயர் பெற்றது. அதன் அமைப்பு தேரை ஒத்ததாகும்.

வேந்தன் தன் தலைநகரை நாற்புறமும் நோக்கவும் தொலைவிற் பகை வரவைக் காணவும், பகைவர் முற்றுகையிட்டு உழிஞைப்போரை நடத்துங்கால் நொச்சிப்போரைக் கண்காணிக்கவும், அவன் அரண்மனையில் மேல் எழுநிலை கொண்ட ஒர் உயர்ந்த தேர் போன்ற கட்டடம் கட்டப்பட்டிருந்தது. அது புரம் எனப்பட்டது. புரம் = உயர்ந்த கட்டடமான மேன்மாடம். புரவி = உயர்ந்த சுவரைத் தாண்டும் குதிரை.

புரம் என்பது பின்பு புரத்தைக் கொண்ட அரண்மனையையும் அதன் சூழலையும் (Acropolis); குறித்து, அதன் பின் நகர் என்னும் சொற்போல் தலைநகர் முழுவதையும் குறித்து, நாளடைவில் நகரப் பொதுப் பெயராயிற்று.

அரண்மனையிலுள்ள புரம் அரசன் இருக்கையாதலால், கோபுரம் எனப்பட்டது. கோ அரசன். கோ இருந்த இல் கோயில் எனப்பட்டதை நோக்குக.

பகைவர் வரவு காண்டற்குக் கோபுரம் சிறந்த அமைப்பென்று கண்டபின் நகரைச் சூழ்ந்த கோட்டை மதிலிலும், வாயிலிற் பெரிதாகவும் மற்ற இடங்களிற் சிறியனவாகவும் கோபுரங்கள் கட்டப் பட்டன. சிறியன கொத்தளம் எனப் பட்டன. (ப.த.நா.ப.123,124);

 புரம்2 puram, பெ. (n.)

   முன் (சூடா.);; before, in place or time.

புரம்பாய்வை-த்தல் purambāyvaittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   மறைவாக வைத்தல்; to keep aside.

     [புரம்பாய் + வை-, புறம் → புரம்.]

புரம்புக்குப்போ-தல் purambukkuppōtal,    8 செ.கு.வி. (v.i.)

   மலங்கழித்தல் (வின்.);; to go to stool.

மறுவ, வெளிக்குப்போதல்

     [புறம் → புறம்பு = வெளிப்புறம். புறம்பு + போ-,]

 புரம்மூன்று purammūṉṟu, பெ. (n.)

   முப்புரம் (திரிபுரம்);; the three cities destroyed by Sivan.

     [புரம் + மூன்று.]

 புரம்மூன்றெரித்தோன் purammūṉṟerittōṉ, பெ. (n.)

   முப்புரத்தை (திரிபுரத்தை); எரித்தவன், சிவபெருமான்; Sivan, as the destroyer of tiripuram,

மறுவ. புராரி, புராந்தகன், பித்தன், புலித்தோலான், அரவன், அண்ணல், பரமன், அரன்.

     [புரம் + மூன்று + எரித்தோன்.]

 புரலாட்டு puralāṭṭu, பெ. (n.)

   பாவில் சில இழைகளை விட்டுநாடா ஊடுருவிச் செல்லும் பகுதி; the intermediate unwoven part in weaving.

     [புரள்+ஆட்டு]

 புரளல் puraḷal, பெ. (n.)

படுத்துப் புரளுவதைப் போல, நின்றுகொண்டே புரளும் உடலியக்கம்,

 a rotating body movement in dance that too in standing pose.

     [புரள்+அல்]

புரளவை-த்தல் puraḷavaittal,    4 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   உண்ணாக்கில் தடவல்; to smear over ovula.

     [புரள் → புரள + வை-,]

புரளி1 puraḷi, பெ. (n.)

   1. பொய் (வின்.);; lying, falsehood.

   2. ஏய்ப்பு (வஞ்சனை);; deceit.

   3. குறும்பு (வின்.);; mischief, waggishness.

   4. சண்டை; quarrel. wrangle, broil.

   5. கலகம் (வின்.);; insurrection.

   6. முருட்டுத்தனம் (வின்.);; restiveness, as of a beast, unruliness, refractoriness.

     [புல் → புர் → புரள், புரளுதல் = உருளுதல், மாறுபாடடைதல் புரள் → புரளி = (வே.க.3, 94);.]

 புரளி2 puraḷi, பெ. (n.)

   அரத்தம், குருதி;(இறை.1, பக். 9);; blood.

புரளிக்காரன் puraḷikkāraṉ, பெ. (n.)

   1. பொய்யன் (வின்.);; liar, prevaricator.

   2. புரட்டுச் செய்வோன்; mischievous person, wag, knave.

   3. சண்டையிடுபவன்; quarrelsome person.

   4. ஆணைமீறிக் கலகஞ்செய்வோன்; rebel, insurgent.

     [புரளி + காரன்.]

புரளிபண்ணு1 buraḷibaṇṇudal,    15 செ.கு.வி. (v.i.)

   குறும்பு செய்தல் (வின்.);; to be waggish, mischievous.

     [புரளி + பண்ணு-,]

 புரளிபண்ணு2 buraḷibaṇṇudal,    12 செ.குன்றாவி. (v.t.)

   ஏளனம் செய்தல் (கொ.வ.);; to mock.

     [புரளி + பண்ணு-,]

 புரளிவித்தைக்காரன் puraḷivittaikkāraṉ, பெ. (n.)

   மாய்மாலக்காரன் (புதுவை.);; chariatan.

     [புரளி + வித்தை + காரன்.]

 Skt. vidyā → த. வித்தை

புரள்(ளு)-தல் puraḷḷudal,    2 செ.கு.வி. (v.i.)

   1. உருளுதல்; to roll over, to tumble over. to be upset.

     ‘அடித்துப் புரண்டுவிழுந்தான். கழுதை புரண்ட களமாய் போய் விட்டது’.

   2. கழிதல்; to slip off.

     ‘புல்லார் புரவி விடல்'(குறள். 755);.

   3. அலைமறிதல்; to roll, as waver.

     ‘புரணெடுந்திரைகளம்'(கம்பரா. விபீடண.27);.

   4. நிரம்பி வழிதல், கரை கடந்தோடுதல்; to be full to the brim, to overflow.

     “ஆறுகரைபுரண்டு போகிறது”.

   5. அழுக்காதல் (வின்.);; to become besmeared, soiled or dirty.

   6. நீரிற்கலத்தல் (வின்.);; to be soaked, drenched.

   7. மாறுபாடடைதல்; to deranged, to be changed, as times, seasons customs or laws;

 to be overturened, as a state.

   8. சொற்பிறழ்தல்; to go back upon one’s word.

   9. மறுப்புத் தெரிவிக்கப்படுதல் (வின்.);; to be refuted or confuted.

   10. கற்றுதல் (வின்.);; to revolve.

   11. பணம் விரைந்து தொகுதல் அல்லது கைமாறுதல்; to abound. அந்த ஊரில் பணம் புரள்கிறது.

   12. மாறிமாறி வருதல்; to come alternately.

     ‘வெயில்களும் நிலாக்களும் புரள'(கம்பரா. பிரமா.99);.

   13. சாதல்; to die.

     ‘கழுத்திலே புண்ணாகிப் புழுத்துப் புரண்டான்'(குருபரம்.105. ஆறா.);.

   ம.புரளுக, பிரளுக;   க.பொரள், புருள்;   தெ.பொரலு: து.புரெலுனி, புரெயுனி, பொஎரலுனி, பொரெடுனி;   கோத. பொர்ண், பொண்;பட. பெரணு

     [புல் + புர் → புரள் (வே.க.31, 94);.]

புரவரித்திணைக்களம் puravarittiṇaikkaḷam, பெ. (n.)

புரவுவரிதிணைக்களம் பார்க்க;See. puravuvari tinai-k-kalam (s.1.1 iii. 116, 17);.

     [புரவு + வரி + திணைக்களம்.]

புரவரியார் puravariyār, பெ. (n.)

   அரசிறைக் கணக்கர்; revenue accountants. (I.M.P.Sm. 56);.

     [புரவு + வரியார்.]

புரவலன் puravalaṉ, பெ. (n.)

   காத்துதவுவோன்; protector, preserver, defender.

     ‘மெய்யது புரவல ரின்மையிற் பசியே'(புறநா. 69);.

   2. அரசன்; king.

     ‘புரவல னெடுங்கடை'(பு.ரெ. 9, 2, கொளு);.

   3. கொடையாளன் (பு.வெ.9, 25, கொளு);; liberal man.

மறுவ. பெருமான், ஏந்தல், வேந்தன், மன்னன், பொருநன், கோ, கொற்றவன், இறைவன், அண்ணல், தலைவன், காவலன், குரிசில்.

     [புர → புரவு → புரவலன்.]

அரசனுக்குக் காவல் தொழிலே சிறப்பாதலால் புரவலன் காவலன் அல்லது அரசன் என்னும் பொருளைக் குறித்து நின்றது. அரசு என்பது அரண் என்னும் சொல்லிற்கு இணையாய் காவல் என்னும் கருத்தை அடிப்படையாய்க் கொண்டிருப்பது ஒப்பு நோக்கத் தக்கது.

வேந்தன் அமைதிக் காலத்தில் ஒவ்வொரு நாளும் பகலில் முதற் பத்து நாழிகை கொடைக்குச் செலவிட்டான். இது போன்ற அரசின் அல்லது புரவலன் கொடைக் குணம் பற்றிப் புரவலன் கொடையாளனைக் குறித்தது.

 புரவாயில் puravāyil, பெ. (n.)

   நகரத்தின் வாயில் (சூடா.);; tower gate of a city or town.

     [புரம் + வாயில்.]

புரவாய்தல் puravāytal, பெ. (n.)

புரவாயில் (நாமதீப.493); பார்க்க;See. puravāyil.

     [புரவாயில் → புரவாய்தல்.]

 புரவாலி puravāli, பெ. (n.)

   கழிப்பிடம் (கக்குசு);; latrine, privy (C.G.);.

     [புறவாலி → புரவாலி.]

புரவி1 puravi, பெ. (n.)

   குதிரை; horse.

     ‘கதழ்பரிய புரவி’ (பதிற்றுப். 80, 13);.

மறுவ. பாடலம், கோடகம், இவுளி, வன்னி, குதிரை, பரி, கந்துகம், கனவட்டம், கோரம்.

     [புரம் = உயர்ந்தமனை. புரம் → புரவி = மதில் தாண்டும் உயர்ந்த குதிரை. (மு.தா. 67);.]

 புரவி2 puravi, பெ. (n.)

   1. முதலாம் விண்மீன் (அசுவதி); (பிங்.);; the first naksatra.

   2. குதிரை அல்லது யானை கட்டுமிடம்; stable for horses or elephants.

     ‘பட்டத்தியானை பூண்ட புரவியிற் குறடும், குதிரை பூண்ட புரவியிற் குறடும்’.(கோயிலொ.17);.

     [புரம் → புரவி.]

 புரவி3 puravi, பெ. (n.)

   பிறப்பு; class, order.

     ‘கெட்டிக்காரப்புரவி'(யாழ்ப்.);

     [பிறவி → புரவி (கொ.வ.);.]

புரவி நூல் puravinūl, பெ.(n. )

   குதிரைகளைப் பற்றி கூறும் நூல்; a treatise on horses.

     “நூல்நெறி நுணங்கிய கால்நவில் புரவி” (அகம்.314);

     [புரம்-உயரம் புரவி-உயரமான குதிரை]

 புரவிஎடுப்பு puravieḍuppu, பெ. (n.)

   ஐயனார் கோயிலில் நிகழும் விழாச் சடங்கு; a ceremony in Ayyanar temple.

 |புரவி (குதிரை);+எடுப்பு]

புரவிசயன் puravisayaṉ, பெ. (n.)

   முப்புரம் வென்றோன்;Śivan, as conqueror of tiripuram.

     ‘புரவிசயன் சூடந்தரு பாகீரதி'(பாரத. அருச்சுனன்றீர்.7);.

     [புரம் + விசயன்.]

 Skt. vijaya → த. விசய

 புரவிசிவுச்சன்னி puravisivussaṉṉi, பெ. (n.)

புறவீச்சு(வின்.);பார்க்க; see puravicய

     [புறம் + இசிவு + சன்னி]

 Skt. san-ni-påta → த. சன்னி

புரவித்தேவர் puravittēvar, பெ. (n.)

   குதிரைமுகமுள்ள தேவர் (அசுவினி தேவதைகள்);; the Asvins, as gods with horse-faces.

     ‘ஆயுள் பெருகுமா றுதவிக்கப்பர் பிரிந்திடாப் புரவித் தேவர்'(யாகவத.2, மாயவனிலை.14);.

     [புரவி + தேவர்.]

 புரவியாட்டம் puraviyāṭṭam, பெ. (n.)

   பொய்க்கால் குதிரை; a folk dance performed with a dummy horse.

     [புரவி + ஆட்டம்.]

 புரவியாட்டம் puraviyāṭṭam, பெ.. (n.)

   பொய்க்கால் குதிரையாட்டம்; a folk dance of dummy horse.

     [புரவி+ஆட்டம்]

புரவியெடுப்பு puraviyeḍuppu, பெ. (n.)

   குதிரைஊர்தியில் (வாகனத்தில்); இறைவன் (சுவாமி); எழுந்தருளுந் திருவிழா (பஞ்ச. திருமுக.172);; festival of taking a deity on a horse in procession.

     [புரவி + எடுப்பு. எடு → எடுப்பு.]

 புரவிவட்டம் puravivaṭṭam, பெ. (n.)

   குதிரையோடும் தெரு (வையாளி வீதி); (சூடா.);; riding ground.

     [புரவி + வட்டம்.]

புரவிவேள்வி puravivēḷvi, பெ. (n.)

   குதிரை வேள்வி; horse sacrifice.

     “அண்ணலம் புரவிவேள்வி யாற்றினன்”(பாகவத.1. பரிட்சித்துவின்.19);.

     [புரவி + வேள்வி.]

புரவு puravu, பெ. (n.)

   1. காப்பு; care, protection.

     ‘பெயன்மழை புரவின்றாகி'(பதிற்றுப்.26.6);

   2. கொடை; gift, grant, boon.

     ‘இடுகதிறையே புரவெதிர்ந் தோர்க்கென'(பதிற்றுப். 80, 10);.

   3. ஆட்சியிடம்; place of jurisdiction.

     ‘புரவுடையார்களை வரும் புரவாசற வாண்டு'(தேவா.461.5);.

   4. அரசிறை; tax.

     ‘குடிபுர விரக்குங் கூரி லாண்மைச் சிறியோன்'(புறநா.75.);.

   5. அரசனால் அளிக்கப்படும் இறையிலி நிலம்; land given free of rent by a king.

     “புரவுத்தொடுத் துண்குவை யாயினும்”(புறநா.260);.

     ‘எட்டிப்புரவு, காவிதிப்புரவு'(நன்.158, மயிலை);.

   6. ஆறுமுதலியவற்றிலிருந்து நீர்பாயும் வயனிலம்; paddy-field irrigated by a river or tank.

ஆற்றுப்புரவு.